Bugün öğrendim ki: Fransa'da eşlerden birinin ölümünden sonra evlenmenin yasal olduğu.
Fransa hukukunda ölmüş bir kişiyle evlenmek
Fransa'da ölümünden sonra evlilik yasal ancak birkaç devlet memuru ve ölen kişinin ailesi tarafından onaylanması gerekir. Fransa, bir eşle ölümünden sonra evlenmenin yasal olduğu az sayıda ülkeden biridir.[1]
Kökenleri
[düzenle]
Birkaç kadın, haftalar önce ölen askerlerle vekil yoluyla evlendi. Bu uygulamaya ölümünden sonra evlilik denmeye başlandı. Sivil vatandaşlar için ölümünden sonra evlilik, 1950'lerde Fransa'da Fréjus'ta bir barajın kırılması ve 400 kişinin ölümüne yol açmasıyla başladı, bu kişiler arasında André Capra adında bir adam da vardı ve Irène Jodart ile nişanlıydı. Jodart, Fransa Cumhurbaşkanı Charles de Gaulle'den nişanlısı öldüğü halde evlilik planlarını uygulamaya koymasına izin vermesini rica etti. Medyadan ve aylar içinde nişanlısıyla evlenmesine izin verildiği zaman destek gördü. Ölümünden sonra evliliğin (un mariage posthume) Fransa'nın vekil evliliğine bir uzantı olarak yapılmış olması muhtemeldir.[2]
Yasal düzenleme
[düzenle]
Fréjus barajı trajedisinden aylar sonra Fransa parlamentosunda ölümünden sonra evliliğe izin veren bir yasa tasarısı hazırlandı. O zamandan beri yüzlerce kadın, postmortem evlilik olarak bilineni resmi olarak başvurdu. Ölümünden sonra evlilik, Fransız Medeni Kanunu'nun 171. maddesiyle yasal hale geldi ve şu şekilde belirtiliyor: "Cumhurbaşkanı, ciddi nedenlerle, eşlerden biri resmi işlemlerin tamamlanmasından sonra, kesin rızayı gösteren ölümüne kadar evliliğin yapılmasına izin verebilir. Bu durumda, evliliğin etkileri kocasının ölümünden önceki güne kadar geriye doğru işleyecektir. Ancak bu evlilik, hayatta kalan eşe miras yoluyla miras alma hakkı doğurmaz ve eşler arasında herhangi bir evlilik mal varlığı olduğu kabul edilmez."[3]
Kurallar
[düzenle]
Fransa'da ölümünden sonra evlilik başvurusunda bulunmak isteyen herkes, bunu Fransa Cumhurbaşkanı'na gönderir, Cumhurbaşkanı bunu Adalet Bakanı'na, Adalet Bakanı da hayatta kalan üyenin bölgesindeki savcıya iletir. Çift evlenmeyi planlıyorsa ve ölen kişinin ailesi onay veriyorsa, savcı başvuruyu Cumhurbaşkanı'na geri gönderir. Ölümünden sonra evlilik başvurusunda bulunan her dört kişiden biri reddedilir.[2]
Niyeti yasal olarak göstermenin örnekleri arasında erkeğin yerel mahkemede yasaklar yayınlaması (resmi düğün duyuruları) veya bir askerin komutanından yazılı izin alması yer alır.[2]
Talepler ayrıca, bir çocuğun doğumu veya nişanlının ölümü gibi ciddi bir nedeni gösteren kayıtları da içerir.[4]
Sadece hamilelik veya evlilik sözü veren bir mektup yeterli değildir, çünkü bu tür mektupların meşru olmayan bir üne sahip olmasının bir kısmı da bu mektupların meşru olmayan bir üne sahip olmasından kaynaklanmaktadır.[2]
Evlilik, ölen eşin ölümünden önceki güne kadar geriye doğru uygulanır. Nişanlı olsalar bile ve yasaklar yayınlamış olsalar bile, ölümünden sonra bir evlilik gerçekleşmeyebilir, çünkü canlı nişanlı çiftler son anda fikirlerini değiştirebilir. Ölümünden sonra evlilik, güvenilir bir kişinin tanıklığıyla da engellenebilir. [alıntı gerekli] Hakimin [kimin?] Rolü, evrakların düzgün bir şekilde doldurulduğundan emin olmaktır. Hakim belgelerin yetkisini sorgulayamaz.[4][5]
Başvurunun incelenmesi
[düzenle]
Medeni Kanun'un 171. maddesi, başvuruda ölümünden sonra evlilik için ciddi nedenlere değinilmesini gerektirir. Cumhurbaşkanı, ölümün koşullarının ciddiyetini dikkatlice değerlendirir.[4]
Tören
[düzenle]
Fransa'da, bir kadın genellikle tören gerçekleşirken ölen nişanlısının fotoğrafının yanında durur.[6] Töreni yöneten belediye başkanı, ölen erkeğin evlilik yeminleri yerine Cumhurbaşkanlığı kararnamesini okur.[5]
Nedenler
[düzenle]
Fransa'da ölümünden sonra evliliğin temel nedeni, bir kadının doğurabileceği çocukları meşrulaştırmaktır.[2] Ayrıca duygusal nedenlerle de yapılır.[4]
2004 yılında, bir eş The New York Times'a bir mektup yazarak insanların kaybettikleri sevdikleriyle evlenebilecekleri seçeneğe sahip olduklarını bildirdi. Evliliği mükemmel olarak nitelendirdi ve "bir düğünün ruhunda kaldığını" belirtti.[7]
Miras
[düzenle]
Yasa, hayatta kalan eşin ölen eşin mülkünden veya parasından herhangi birini almasının yasaklamaktadır. İki hayatta kalan eş arasında herhangi bir evlilik mal varlığı olduğu kabul edilmez.[4]
Etkileri
[düzenle]
Ölümünden sonra bir evlilikten sonra, hayatta kalan eş doğal olarak dul kalır. Ölümünden sonra evlilik, hayatta kalan eşi ölen eşin ailesine de dahil eder, bu da bir ittifak veya ahlaki tatmin yaratabilir. Hayatta kalan eş, sonuçlanan evlilik engellerine de tabidir.[4]
Ölümünden sonra evlilik aynı zamanda bir bireyin nişanlısının ölümünü aşmak için gösterdiği gücü de gösterir.[4] 171. maddede, evliliğin mali yönlerinin, evlilik rejiminin tasfiyesi veya miras yoluyla miras alma hakkı (yani eşinin vasiyetname olmadan öldüğü kişilerin mirasını düzenleyen kanunlar) gibi uygulanmadığı belirtilmiştir. Ancak dul, emeklilik maaşı alabilir ve sigorta haklarına sahip olabilir.[4]
Ölümünden sonra yapılan kayda değer evlilikler
[düzenle]
Étienne Cardiles, 30 Mayıs 2017'de, Fransız Ulusal Polis Teğmen Xavier Jugelé'nin, Champs Élysées'de meydana gelen bir terörist saldırıda öldürüldükten beş haftadan fazla bir süre sonra, sivil ortağıyla evlendi.[8]