Yüzünü sürekli sargıda tutmak zorunda kalan Yılmaz, şunları söyledi: ''Suratım, burnum, dudaklarım ve damağım yok. Daha önce görebiliyordum, ama şu an sol gözümü de kaybettim. Sağ gözümle de sadece biraz ışığı görebiliyorum. Her zaman Allah'a şükrettim. Kızımı görebildiğim için şükrettim. Ama şu an kızımı da göremiyorum. Görme yeteneğimi de kaybedince psikolojim bozuldu.''