Alan Watts'ın perspektifinden bakıldığında, insan deneyiminin özünde yaygın bir huzursuzluk, sıkılma ve boşluk hissi yatar. Kendimizi, soğuk ve kayıtsız bir dünyaya deri kabuğunun içinden bakan, izole parçalar ve ayrı bireyler olarak görmeye alıştırılırız. Bu bakış açısı, doğayı fethedilmesi gereken bir düşman, kendi hayatımızı ise optimize edilmesi gereken bir makine gibi işlememize neden olur; tüm bunlar, bir türlü ulaşamadığımız bir bütünlük duygusunun peşinden koşarken gerçekleşir. Aslında, devasa ve mekanik bir evrende kendi önemsizliğimize dair anlatılan bir hikayenin kurbanı haline geliriz. Watts, bu anlayışın iki kusurlu varoluş modeli tarafından beslendiğini savunur: Kendimizi... olarak tanımlayan "seramik modeli".

Konular: Felsefe, Kişisel Gelişim ve Spiritüellik

SiteM’de tam özet, flashcard ve quiz →

Orijinal kaynak: www.youtube.com

Kaynak: sitem.co — paylas.io yer imi / keşif katmanı.