Bugün öğrendim ki: Ünlü Disney oyuncusu Bobby Driscoll, 31 yaşında yoksul ve yalnız bir apartmanda hayatını kaybetti; Cesedi 18 ay boyunca talep edilmedi veya tanımlanmadı. New York'ta isimsiz bir mezara gömüldü.
Disney

[düzenle]

Driscoll ve Luana Patten, Walt Disney'in sözleşme altına aldığı ilk iki oyuncuydu. Driscoll daha sonra, yapımcının filmlerine kapsamlı animasyon sahneleriyle birlikte ilk kez gerçek çekimli (live-action) sahneleri dahil eden *Song of the South* (1946) filminde başrolü üstlendi. Film, Driscoll ve partneri Luana Patten'ı çocuk yıldızı haline getirdi. İkili, yılın en iyi çocuk oyuncuları için özel bir Akademi Ödülü için değerlendirildi; ancak filmin vizyona girdiği yıl, çocuk oyuncular için herhangi bir ödül verilmedi.

Amerikan basınında Walt Disney'in "Tatlılık Ekibi" (Sweetheart Team) olarak anılmaya başlanan Driscoll ve Patten, 1948 yapımı *So Dear to My Heart* filminde Burl Ives ve Beulah Bondi ile birlikte başrol oynadılar. Disney'in ilk tamamen gerçek çekimli filmi olması planlanan ve *Song of the South* hemen ardından çekimlerine başlayan yapım, Disney'in ortak yapımcısı ve uzun süreli dağıtımcısı RKO Radio Pictures'ın filmde animasyon içeriği istemesi nedeniyle 1948 sonuna kadar ertelendi.

Driscoll, 1948 yapımı RKO Studios müzikal komedisi *If You Knew Susie* filminde Eddie Cantor'un ekrandaki oğlu rolünü canlandırdı ve burada eski *Our Gang* üyesi Margaret Kerry ile birlikte yer aldı. Patten ve Driscoll ise, Disney'in animasyon derlemesi *Melody Time*'ın (1948) "Pecos Bill" bölümü için çekilen gerçek çekimli tanıtım fil bunda Roy Rogers ve Sons of the Pioneers ile birlikte göründü.

23 Mart 1950 - 22. Akademi Ödülleri Töreni – alıntı

Dosya oynatılıyor mu? Sorun yaşıyorsanız medya yardımına bakın.

Driscoll, Cornell Woolrich'in "The Boy Cried Murder" adlı kısa öyküsüne dayanan *The Window* filminde başrolü oynaması için RKO'ya kiralandı. Önceki yıl RKO'yu satın alan Howard Hughes, filmin vizyona girmeye değer olmadığını ve Driscoll'ın çok iyi bir oyuncu olmadığını düşünerek filmin yayınlanmasını geciktirdi. Mayıs 1949'da vizyona girdiğinde ise film sürpriz bir başarı yakaladı. *New York Times*, filmin başarısını Driscoll'a bağladı:

"Victoria'da Cumartesi günü açılan 'The Window' filminde, hayatından ölüm korkusuyla yaşayan genç bir çocuğun artan dehşeti, 12 yaşındaki Bobby Driscoll tarafından olağanüstü bir gerçekçilikle yansıtılıyor. Bu RKO melodramının çarpıcı gücü ve ürkütücü etkisi, esas olarak Bobby'nin parlak oyunculuğundan kaynaklanıyor; zira bu kilit karakterin inandırıcılığı hakkında en ufak bir şüphe olsa, tüm etki kaybolurdu. Yönetmen zaman zaman şok etkisi yaratma çabasıyla dozajı biraz kaçırsa da... 'The Window'un Bobby Driscoll'ın filmi olduğu konusunda şüpheye yer bırakmayın."

Böylece *So Dear to My Heart* ve *The Window* filmleri, Driscoll'ın Mart 1950'de 1949'ın öne çıkan çocuk oyuncusu olarak özel bir Çocuk Akademi Ödülü almasını sağladı.

Driscoll, Walt Disney'in Robert Louis Stevenson'ın *Hazine Adası* (1950) kitabından uyarladığı versiyonunda Jim Hawkins rolü için seçildi; stüdyonun ilk tamamen gerçek çekimli filmi olan bu yapımda, Long John Silver rolünü İngiliz oyuncu Robert Newton canlandırdı. Film Birleşik Krallık'ta çekildi ve yapım sırasında Driscoll'ın geçerli bir İngiliz çalışma iznine sahip olmadığı ortaya çıktı. Bu durum üzerine ailesi ve Disney para cezası aldı ve ülkeden ayrılmak zorunda kaldı. İtiraz sürecini hazırlamak için altı hafta kalmalarına izin verildi. Yönetmen Byron Haskin, Driscoll'ın yakın çekimlerini aceleyle tamamladı; ailesi ve Driscoll Kalifornya'ya döndükten sonra ise eksik kalan mekan çekimlerini Driscoll'ın İngiliz dublörü ile gerçekleştirdi.

*Hazine Adası* uluslararası bir başarı yakaladı ve Driscoll'ın dahil olduğu başka birkaç film projesi üzerinde konuşuldu ancak hiçbiri hayata geçmedi. Örneğin Haskin, anılarında Disney'in Robert Louis Stevenson'ın korsan hikayesiyle tam uzunluklu bir animasyon için ilgilense de, Driscoll'ı her zaman Mark Twain'in *Tom Sawyer* karakteri için planladığını hatırlatıyor. Driscoll bu rol için mükemmel yaştaydı, ancak daha önce 1938'de aynı eseri yapımcılığı yapmış olan Hollywood yapımcısı David O. Selznick ile yaşanan hak sahipliği anlaşmazlığı nedeniyle Disney en sonunda tüm projeyi iptal etmek zorunda kaldı. Ayrıca Driscoll, *Hazine Adası*'nın ardından Friar Tuck rolünü yine Robert Newton'ın canlandıracağı, Robin Hood'un genç bir takipçisini canlandıracaktı ancak Driscoll'ın İngiliz göçmenlik dairesiyle yaşadığı sorun bu filmi imkansız kıldı.

Driscoll'ın Disney ile yaptığı ikinci uzun süreli sözleşmesi, onun bağımsız Horizon Pictures'a *When I Grow Up* (1951) filminde Danny/Josh Reedin çift kişilik rolü için kiralanmasına olanak tanıdı. Rol teklifi senarist Michael Kanin tarafından yapılmıştı.

Walt Disney'in 1950'deki ilk televizyon Noel şovu *One Hour in Wonderland*'daki kısa konuk oyunculuğunun yanı sıra, Driscoll 1951 ve 1952 yıllarında yayınlanan "Fathers Are People" ve "Father's Lion" adlı Disney çizgi filmlerinde Goofy Jr. karakterine ses verdi.

Driscoll, Richard Fleischer'ın Samuel A. Taylor'ın aynı adlı Broadway oyunundan uyarladığı *The Happy Time* (1952) adlı komedisinde Robert "Bibi" Bonnard karakterini canlandırdı. Charles Boyer, Marsha Hunt, Louis Jourdan ve Kurt Kasznar ile aynı kadroda yer alan Driscoll, 1920'lerin Quebec'inde bir aile reisinin çocuğu rolünü üstlendi ve olay örgüsü bu karakter etrafında şekillendi.

Driscoll'ın son büyük başarısı olan *Peter Pan* (1953), büyük ölçüde Mayıs 1949 ile 1951 ortası arasında üretildi. Driscoll, Disney'in "Küçük İngiliz Hanımefendisi" Kathryn Beaumont ile (Wendy Darling rolünde) başrolü paylaştı. Driscoll, yakın çekimler için referans model olarak kullanıldı ve Peter Pan'a ses verdi; dansçı ve koreograf Roland Dupree ise karakterin hareketleri için model oldu. Sahneler, animatörlerin kullanımı için sadece en temel dekorların bulunduğu neredeyse boş bir ses sahnesinde çekildi.

Marc Elliot, Disney'in biyografisinde Driscoll'ı yapımcının en sevdiği "gerçek çekimli" çocuk yıldızı olarak tanımlıyor: "Walt sık sık Driscoll'ı büyük bir sevgiyle kendi gençliğinin yaşayan timsali olarak anardı." Ancak *Peter Pan* projesinin tamamlanmasının ardından yapılan bir toplantıda Disney, artık Driscoll'ı sevimli bir kahraman yerine genç bir zorba rolü için daha uygun gördüğünü belirtti. Driscoll'ın Disney'deki maaşı haftalık 1.750 dolara çıkarılmıştı ancak 1952'den itibaren iş bulmakta zorlandı. Mart 1953'te, Driscoll'ın ek iki yıllık sözleşmesi (bu sözleşme onu 1956'ya kadar Disney'de tutacaktı) *Peter Pan* vizyona girdikten sadece haftalar sonra iptal edildi. Ergenlikle birlikte ortaya çıkan ve Driscoll'ın düzinelerce televizyon programında yoğun makyaj kullanmasını gerektiren şiddetli bir akne problemi, Disney Stüdyosu ile bağının kopmasının resmi nedeni olarak sunuldu.

Disney Sonrası

Driscoll Disney stüdyolarından ayrıldıktan sonra ailesi onu çocuk film oyuncularına hizmet veren Hollywood Profesyonel Okulu'ndan çekti ve bunun yerine West Los Angeles Devlet Üniversitesi Lisesi'ne gönderdi. Burada notları önemli ölçüde düştü, önceki film kariyeri nedeniyle alay konusu oldu ve uyuşturucu kullanmaya başladı. Daha sonra şu sözleri söyledi: "Diğer çocuklar beni kabul etmedi. Beni dışlanmış biri gibi gördüler. Çaresizce grubun bir parçası olmaya çalıştım. Beni reddeddiklerinde ise karşılık verdim, kavgacı ve küstah biri oldum ve her an korku içindeydim." Driscoll'ın isteği üzerine ailesi onu ertesi yıl Hollywood Profesyonel Okulu'na geri döndürdü ve orada Mayıs 1955'te mezun oldu.

Uyuşturucu kullanımı arttı; yıllar sonra verdiği bir röportajda şu ifadeleri kullandı: "İlk kez uyuşturucu denediğimde 17 yaşındaydım. Kısa süre içinde bulabildiğim her şeyi kullanmaya başladım... çoğunlukla heroini, çünkü parasını ödeyecek gücüm vardı." 1956 yılında ilk kez marihuana bulundurmaktan tutuklandı ancak dava düşürüldü. 24 Temmuz 1956'da Hedda Hopper, Los Angeles Times'ta şunu yazdı: "Bu durum, bu iyi çocuk ve iyi oyuncunun kariyerine mal olabilir." 1957 yılında sadece iki televizyon rolü aldı; Lee Marvin'in başrolünde olduğu uzun soluklu suç dizisi *M Squad*'da bir suç göçmeninin sadık kardeşi ve *The Silent Service* adlı II. Dünya Savaşı belgesel draması dizisinin bir bölümünde S-38 denizaltısındaki bir subay rolünü oynadı. 1954 başlarında Bobby'nin, arkadaşı ve çocuk yıldız arkadaşı Natalie Wood'un teşvikiyle *Rebel Without a Cause* filmindeki Jim Stark rolü için seçmelere katıldığı ancak reddedildiği söyleniyor.

Aralık 1956'da Driscoll ve o Temmuz ayında tanışmasına rağmen kız arkadaşı Marilyn Jean Rush, ailelerinin itirazına rağmen evlenmek için Meksika'ya kaçtı. Evlilik iptal edildi ve çift daha sonra Mart 1957'de Los Angeles'ta düzenlenen bir törenle yeniden evlendi. İki kız ve bir oğulları oldu ancak ilişki uzun sürmedi. Ayrıldılar ve 1960'ta boşandılar. Driscoll, uyuşturucu bağımlılığı nedeniyle 60'ların ortalarından itibaren üç çocuğuyla hiçbir şekilde görüşmedi.