Bugün öğrendim ki: Kanada Başbakanı Wilfred Laurier, her gün Parlamento Tepesi'ndeki ofisine tramvayla gidiyor ve sıradan Kanadalılarla iletişimini sürdürmek için tramvay yolcularıyla sohbet ediyordu. Laurier, Ottawa'da ev alacak kadar zengin değildi, bu yüzden destekçileri ona bir ev satın almak için para topladılar.
Wilfrid Laurier'in her sabah Sandy Hill'deki evinin kapısından çıkıp, Kanada Başbakanı'nın her gün Parlamento Tepesi'ndeki ofisine gitmek için tramvaya bindiğini hayal edin.
Bir Ottawa köşe yazarı, "Sir Wilfrid'in demokratik ilkeleri, tramvaydan başka bir şeye binmesine izin vermez" diye iddia etmiştir. Laurier'in, günlük tramvay yolcularıyla yaptığı sohbetlere güvenerek sıradan Kanadalıların görüşlerinden haberdar olduğu söylenirdi.
(Bu güzel sulu boya ve mürekkep çizimini, özellikle bu yazı için hazırlayan ve Ottawa Elektrikli Demiryolu (OER) tramvayının Sir Wilfrid'in evinin önünde duruşunu tasvir eden Ottawa'lı sanatçı Tommy Lee'ye çok teşekkürler.)
Wilfrid Laurier, zamanla iki Kanada Başbakanına, Laurier ve Mackenzie King'e yarım yüzyıldan fazla bir süre ev sahipliği yapmış olan ve günümüzde "Laurier Evi" adıyla ulusal tarihi sit alanı olarak korunan, 335 Laurier Caddesi'ndeki (o zamanki adıyla 335 Theodore Caddesi) evde yaşadı.
Kanada'nın ilk Başbakanı John A. Macdonald'ın aksine, Laurier zengin bir adam değildi ve bir ulus liderine yaraşır bir ev satın alacak mali kaynaklardan yoksundu.
Sonuç olarak, 11 Temmuz 1896'da Başbakan seçilmesinin ardından, Laurier'in arkadaşları ve siyasi destekçileri bir araya gelerek Sir Wilfrid'e, daha önce Sparks Caddesi'ndeki bir kuyumcunun evi olarak inşa edilmiş olan bu bugün ünlü sarı tuğlalı konutu satın aldılar. İlginçtir ki, bu cömert bağışçılardan biri, Ottawa'nın ilk elektrikli tramvay sistemini henüz yeni başlatmış olan Ottawa Elektrikli Demiryolu'nun kurucusu ve sahibi ünlü girişimci Thomas Ahearn'dü. Ayrıca, uygun bir şekilde, yeni OER tramvay hatlarından biri doğrudan Theodore Caddesi boyunca, Laurier'in yeni evinin tam önünden geçiyor ve ön kapısının tam karşısında bir durağı bulunuyordu.
Sonraki yirmi yıl boyunca ve hayatının geri kalanında, Laurier, OER tramvay sisteminin ünlü ve sadık bir kullanıcısı olarak kaldı. Hatta 15 Şubat 1919'da ofisinde yalnız çalışırken felç geçirdiğinde, Sir Wilfrid tramvayla evine döndü ve iki gün sonra hayatını kaybetti. Tramvay kullanımı 1920'lerde azalmaya başladı ve Ottawa'nın son tramvayı 1959'da seferlerine son verdi. Bugün Laurier Evi'nin hemen önünde, üzerinde uygun bir şekilde "Parliament" rota adı yazılı olan bir OC Transpo otobüs durağı bulunmaktadır.
Laurier, işe gitmek için sıradan ulaşım araçlarını kullanan tek Başbakan değildi. Sir Robert Borden'ın, Lowertown'daki Wurtemburg Caddesi'ndeki evinden işe bisikletle gittiği bilinirdi. Macdonald, Sandy Hill'deki Besserer Caddesi'nde yaşadığı dönemde Parlamento Tepesi'ne yürüyerek gitmekten hoşlanırdı ve bir keresinde her gün ne kadar yürüdüğünü bilmek için rotasının tam ölçüsünü istemişti. Jean Chretien işe motorlu bir araçla gitmeyi tercih etse de, Sussex Drive boyunca eve giderken bir tur otobüsü gördüğünde, şoförüne aracı durdurmasını söyler, böylece Başbakan otobüse biner ve şehir dışından gelenlerle birkaç dakika kaynaşırdı.
Laurier'in 1919'daki ölümünden sonra, dul eşi Zoé evi bir sonraki Liberal lider Mackenzie King'e hediye etti. King, 1950'deki ölümü üzerine Laurier Evi'ni ulusal bir tarihi sit alanı olarak korunması için Kanada halkına miras bıraktı. Ardından, Kanada'nın nihayet Başbakanları için resmi bir konut satın alması gerektiğine karar verildi. 1951'de King'in halefi Louis St. Laurent, (gönülsüzce de olsa) 24 Sussex'e taşındı.
Tommy Lee'nin diğer eserlerini görmek isterseniz bu bağlantıyı takip edin: www.facebook.com/tommyleeartsnow
Hikaye Ben Weiss tarafından yazılmıştır. Ben, uzun yıllardır HSO iletişim ekibinin bir parçası olup, Facebook sayfamızı ve üyelerimize gönderilen düzenli e-posta iletişimlerini yönetmektedir. Ben, birkaç yıl boyunca Konuşmacı Serilerimizin koordinatörlüğünü ve sunuculuğunu yapmış, HSO François Bregha Hikaye Anlatıcılığı Ödülü'nün eski bir sahibi olup, çeşitli projeler ve komiteler için danışman olarak görev yapmaya devam etmektedir.