Bugün öğrendim ki: Waterworld (1995) filmindeki birçok su sahnesinde profesyonel sörfçü Laird Hamilton'ın Kevin Costner'ın dublörü olarak görev yaptığı ve sete jet ski ile gidip geldiği biliniyor.
1995 yapımı kıyamet sonrası aksiyon filmi
Bu madde 1995 yapımı film hakkındadır. Tema parkı atraksiyonu için WaterWorld'e, teorik gezegen türü için Okyanus dünyasına, diğer kullanımlar için Water World'e bakınız.
Waterworld
Yönetmen: Kevin Reynolds
Senaryo: Peter Rader, David Twohy
Yapımcı: Kevin Costner, Charles Gordon, John Davis
Oyuncular: Kevin Costner, Dennis Hopper, Jeanne Tripplehorn, Tina Majorino
Görüntü Yönetmeni: Dean Semler
Kurgu: Peter Boyle
Müzik: James Newton Howard
Yapım Şirketleri: Gordon Company, Davis Entertainment, Licht/Mueller Film Corporation
Dağıtımcı: Universal Pictures
Gösterim Tarihi: 1995
Süre: 135 dakika
Ülke: Amerika Birleşik Devletleri
Dil: İngilizce
Bütçe: 172–175 milyon dolar
Gişe: 264,2 milyon dolar
Waterworld, Kevin Reynolds tarafından yönetilen ve senaryosu Peter Rader ile David Twohy tarafından yazılan 1995 yapımı Amerikan kıyamet sonrası aksiyon filmidir. Rader'ın 1986 tarihli özgün senaryosuna dayanan filmin başrolünde, aynı zamanda Charles Gordon ve John Davis ile birlikte yapımcılığını da üstlenen Kevin Costner yer almaktadır. Filmin dağıtımını Universal Pictures yapmıştır.
Filmin geçtiği yer uzak bir gelecektir. Kutup buzulları tamamen erimiş ve deniz seviyesi 7.600 metrenin (25.000 fit) üzerine çıkarak neredeyse tüm karaları sular altında bırakmıştır. Filmin konusu, trimaranıyla dünyayı dolaşan "Denizci" (Costner) adındaki isimsiz bir anti-kahramanın etrafında dönmektedir.
O dönemde çekilmiş en pahalı film olan Waterworld, fütüristik atmosferi ve önermesini öven ancak karakter gelişimi ve oyunculuk performansları dahil olmak üzere uygulama biçimini eleştiren eleştirmenlerden karma yorumlar almıştır. Film, 1995 yılının en yüksek hasılat elde eden dokuzuncu filmi olmasına rağmen devasa bütçesini gişede karşılayamamıştır; ancak daha sonra video satışları ve sinema sonrası diğer gelirlerle kârlı hale gelmiştir. Film, 68. Akademi Ödülleri'nde En İyi Ses dalında Akademi Ödülü'ne aday gösterilmiştir.
Filmin gösterime girmesiyle birlikte bir roman uyarlaması, video oyunları ve Universal Studios Hollywood, Universal Studios Singapore, Universal Studios Japan ve Universal Studios Beijing'de WaterWorld adında dört tematik atraksiyon sunulmuştur.
Konu
2500 yılında, deniz seviyesindeki yükselmeler Dünya'daki her kıtayı sular altında bırakmıştır. İnsan medeniyetinin kalıntıları, karada yaşamayı çoktan unutmuş bir halde, atol denilen ve hurda malzemelerden inşa edilmiş derme çatma yüzer topluluklarda yaşamaktadır. "Kuru Toprak" söylentileri hâlâ mevcuttur, ancak çoğu kişi tarafından bir mit olarak kabul edilir.
Yalnız bir gezgin olan Denizci, nadir bulunan bir meta olan toprağı takas etmek için trimaranıyla bir atole varır. Yerliler Denizci'nin solungaçları ve perdeli ayakları olan bir mutant olduğunu görünce, bazıları ona saldırır ve Denizci meşru müdafaa amacıyla birini öldürür. Sonuç olarak Denizci, organik bir çamur tankında boğulmaya mahkûm edilir. Denizci tankta hapisken, atol, düzenli olarak atollere baskın düzenleyip onları yok eden korkunç bir korsan çetesi olan Sigaracılar tarafından saldırıya uğrar.
Güçlü iradeli bir atol sakini olan Helen, küçük koruması Enola ve mucit Gregor ile birlikte bir gaz balonlu hava aracıyla kaçmaya çalışır. Ancak Gregor kazara sadece kendisinin bulunduğu araçla ayrılınca, ikili orada mahsur kalır. Helen, kendilerini de yanına alması şartıyla Denizci'yi serbest bırakır. Denizci maharetli bir şekilde savaşarak dışarı çıkar, Sigaracılar'ın güçlerine zarar verir ve liderleri Deacon'ın bir gözünü kör eden bir patlamaya neden olur. Denizci, Helen ve Enola trimarana binerek kaçarlar. Bir Sigaracı keşif deniz uçağıyla kısa bir çatışmanın ardından, üçlü, Denizci'nin başarısız bir takas sonrası öldürdüğü klostrofobik bir gezginle ve Denizci'nin yemek için öldürdüğü mutasyona uğramış bir köpekbalığıyla karşılaşır. İlk isteksizliğine ve kaba tavrına rağmen, Denizci yavaş yavaş yol arkadaşlarına ısınır ve Enola'ya yüzmeyi öğreterek onunla bağ kurar.
Sigaracıların kurduğu bir tuzaktan kurtulduktan sonra Denizci, Helen'i bu alışılmadık ısrarları hakkında sorgular. Helen, Enola'nın peşinde olduklarını, çünkü kızın sırtında Kuru Toprak'a giden yolların dövmeli olduğunu itiraf eder ve Denizci'nin toprağı nereden bulduğunu öğrenmek ister. Denizci onu derme çatma bir dalgıç çanına bindirerek okyanus tabanındaki Denver, Colorado'nun su altındaki kalıntılarını ve toprağı gösterir, böylece onun Kuru Toprak inancını yıkar. Yüzeye çıktıklarında, Sigaracıların yetiştiğini görürler. Enola'yı yakalarlar ve Helen ile Denizci'yi su altına dalmadan önce öldürmeye çalışırlar. Sigaracılar trimaranı ateşe verip giderler.
Teknesinin enkazını karıştıran Denizci, bir National Geographic dergisi koleksiyonu görür ve resimlerini Enola'nın karalamalarıyla karşılaştırarak onun Kuru Toprak nesnelerini çizdiğini fark eder. Dumanı hava aracından gören Gregor, Helen ve Denizci'yi bulur ve onları yeni, derme çatma bir atole götürür. Denizci, Sigaracıların operasyon merkezi olan ve yakıt, mühimmat ve sigara ürettikleri Exxon Valdez'in kalıntılarını bulmak için ele geçirdiği bir Sigaracı jet skisini kullanır.
Deacon'ın danışmanları dövmeyi çözmekte zorlanır. Takipçilerinin zihnini azalan kaynaklarından uzaklaştırmak için, Enola'nın sırtındaki haritayı çözdüğünü iddia eder ve onları kürek çekmek için istasyonlarına dönmeye zorlar. Denizci, "Dez"e sızar ve Deacon ile yüzleşerek Enola geri verilmezse ambardaki petrol rezervlerini ateşe vermekle tehdit eder. Deacon, gemiyi yok edeceğini bildiği için Denizci'nin blöf yaptığını düşünür ancak Denizci şok edici bir şekilde petrol deposuna bir işaret fişeği atar. Gemi alevler içinde kalır ve batmaya başlar. Denizci Enola'yı kurtarır, Helen ve Atol İnfazcısı ile birlikte Gregor'un balonundan sallanan bir iple kaçar. Deacon balona ateş ederek Enola'nın okyanusa düşmesine neden olur. Deacon ve adamlarından bazıları ona doğru yönelirken, Denizci balondan doğaçlama bir bungee jump yaparak Deacon ve adamları jet-skileriyle çarpışmadan ve üçünün ölümüne neden olan bir patlamaya yol açmadan önce Enola'yı yakalar.
Gregor daha sonra Enola'nın dövmesini ters yönlü koordinatlar olarak tanımlar. Haritayı takip eden grup, bitki örtüsü ve yaban hayatıyla kaplı Kuru Toprak'ı keşfeder. Ayrıca Enola'nın ailesinin kalıntılarının bulunduğu bir kulübe bulurlar. Kuru Toprak'a ait olmadığını hisseden Denizci, adadan eski ahşap bir katamaran alır ve Helen ile Enola'nın vedası eşliğinde yola çıkar.
Ulysses Kurgusu
"Ulysses Kurgusu" olarak adlandırılan genişletilmiş sürüm 171 dakika sürmektedir ve karakterler ile ortamları daha detaylı işleyen sahneler içermektedir. Bu sürümde Kuru Toprak'ın Everest Dağı olduğu belirtilir ve Helen'in Denizci'ye Ulysses ismini vermesiyle sona erer.
Oyuncular
Kevin Costner - Denizci
Dennis Hopper - Deacon
Jeanne Tripplehorn - Helen
Tina Majorino - Enola
Michael Jeter - Gregor
Gerard Murphy - Nord
R. D. Call - Atol infazcısı
Kim Coates - Gezgin #2
John Fleck - Sigaracı doktor
Robert Joy - Sigaracı muhasebeci
Jack Black - Sigaracı pilot
John Toles-Bey - Sigaracı uçak nişancısı
Zitto Kazann - Atol ihtiyarı #3 / kurtulan #1
Zakes Mokae - Priam
Sab Shimono - Atol ihtiyarı #1
Yapım
Yazar Peter Rader, Waterworld fikrini Brad Krevoy ile yaptığı ve bir Mad Max kopyası yaratmayı tartıştıkları bir konuşma sırasında bulmuştur. Rader ilk senaryoyu 1986'da yazmış ancak 1989'a kadar bekletmiştir. Rader, Mad Max'i film için doğrudan bir ilham kaynağı olarak gösterirken, aynı zamanda çeşitli Eski Ahit hikayelerine ve Truvalı Helen efsanesine (ana kadın karaktere doğrudan bir gönderme olarak Helen adının verilmesiyle) atıfta bulunmuştur. Ayrıca, Pacific Comics'te Kasım 1983-Mart 1984 tarihleri arasında yayınlanan ve ardından Strange Days dergisinde devam eden Peter Milligan ve Brendan McCarthy'ye ait "Mad Max sörf yapıyor" temalı Freakwave çizgi romanından da ilham alındığı yaygın bir inanıştır.
Birkaç revizyondan sonra, Kevin Costner ve Kevin Reynolds 1992'de Waterworld yapım ekibine katıldı. Film, daha önce Fandango (1985), Robin Hood: Hırsızlar Prensi (1991) ve Rapa-Nui (1994) filmlerinde birlikte çalışan Costner ve Reynolds'ın dördüncü iş birliği olmuştur.
Yapım sırasında film bir dizi maliyet aşımı ve üretim aksaklığıyla karşı karşıya kaldı. Universal başlangıçta 100 milyon dolarlık bir bütçeye izin vermiş, ancak bu rakam 1994 ortalarına gelindiğinde 135 milyon dolara çıkmış ve nihai maliyetler o dönem için bir film yapımı için rekor bir miktar olan 175 milyon dolara ulaşmıştır. Çekimler, iki yıl sonra Titanic filminde kullanılana benzer büyük bir yapay deniz suyu havuzunda, Hawaii Adası'nın batı kıyısındaki Pasifik Okyanusu'nda gerçekleştirilmiştir. Final sahnesi, Krallar Vadisi olarak da bilinen Hawaii Adası'ndaki Waipiʻo Vadisi'nde çekilmiştir.
Yapım, kötü hava koşulları, güvenlik endişeleri ve kamera ekibinin dalgalar nedeniyle konumunu kaybetmesi gibi nedenlerle basit çekimleri yaparken bile zorlanmıştır. Yüzen setlerden biri ağır deniz koşullarında batmış ve onarılması gerekmiştir. Nihayetinde yapım süresi 96 günden 150 günün üzerine, yaklaşık üç ay uzatılmıştır.
Filmin müziklerini besteleyen Mark Isham'ın çalışmaları Costner tarafından "çok etnik ve kasvetli" bulunarak reddedilmiştir. James Newton Howard yeni müzikleri bestelemek üzere getirildi. Joss Whedon, son dakika senaryo revizyonları için sete uçmuş ve bu deneyimi "cehennem gibi geçen yedi hafta" olarak tanımlamıştır.
Yönetmen Kevin Reynolds, yaratıcı kararlar konusundaki tartışmalar nedeniyle filmin vizyona girmesinden önce projeden ayrılmıştır ancak yönetmen olarak tam kredi almıştır.
Gösterim ve Resepsiyon
Waterworld'ün bildirilen bütçesi 172 milyon dolardır; pazarlama ve dağıtım maliyetleriyle birlikte toplam harcama 235 milyon dolara ulaşmıştır. Bazı eleştirmenler, büyük bütçeli başarısızlıklar olan Ishtar ve Heaven's Gate filmlerine atıfta bulunarak filme "Fishtar" ve "Kevin'in Cenneti" adını takmıştır.
Film gişeye 1 numaradan giriş yapmıştır. İlk hafta sonunda 21,6 milyon dolar hasılat elde etmiş; toplamda ise Kuzey Amerika'da 88 milyon dolar, denizaşırı ülkelerde ise 176 milyon dolar olmak üzere dünya çapında 264 milyon dolara ulaşmıştır. Gişe gelirinin sinema salonlarında kalan kısmını hesaba kattığımızda, Waterworld bir gişe hayal kırıklığı olarak kabul edilmektedir. Ev videosu satışları ve TV yayın hakları gibi diğer gelir kalemleriyle birlikte ise sonunda kârlı bir hale gelmiştir.
Rotten Tomatoes'ta 137 değerlendirme üzerinden %61 onay derecesine sahiptir. Metacritic'te 17 eleştirmenin görüşüyle 100 üzerinden 56 ağırlıklı ortalama puan almıştır.
2020'de yapılan bir retrospektifte, The Guardian'dan Ben Child onu yeniden değerlendirilmesi gereken "mükemmel şekilde izlenebilir bir bilimkurgu kült klasiği" olarak tanımlamıştır.
Ödüller ve Adaylıklar
Akademi Ödülleri'nde En İyi Ses dalında aday gösterilmiştir. Dennis Hopper, bu filmdeki rolüyle Altın Ahududu (Razzie) ödüllerinde En Kötü Yardımcı Erkek Oyuncu ödülünü kazanmıştır.
Diğer Medya
Film için Max Allan Collins tarafından yazılan bir roman uyarlaması yayımlanmıştır. Ayrıca 1997'de dört sayılık bir devam çizgi roman serisi olan "Waterworld: Children of Leviathan" yayımlanmıştır. Super NES, Game Boy, Virtual Boy ve PC platformları için video oyunları çıkmıştır.