Bugün öğrendim ki: Village People'ın kurucu üyeleri, grubun geri kalanını bir tiyatro sektörüne yönelik yayına verdikleri şu ilanla buldular: "Erkek tipler aranıyor: Dans edebilmeli ve bıyıklı olmalı."
Amerikalı disko grubu
Village People, sahne kostümleri ve müziklerindeki müstehcen şarkı sözleriyle tanınan Amerikalı bir disko grubudur. Grup, başlangıçta Fransız yapımcılar Jacques Morali ve Henri Belolo ile solist Victor Willis tarafından, disko müziğinin geniş eşcinsel kitlesini hedefleyen ilk albümleri "Village People"ın yayınlanmasının ardından kurulmuştur.[1] Grubun adı, eşcinsel mahallesi olarak bilinen Manhattan'daki Greenwich Village'a atıfta bulunmaktadır.[2] Karakterler, Amerikan erkekliğinin[3] ve maço eşcinsel fantezi kimliklerinin sembolik bir grubuydu.[4] Ocak 2020 itibarıyla Willis, grubun orijinal tek üyesidir.[5]
Grup kısa sürede popülerleşerek ana akıma geçti ve "Macho Man", "In the Navy", "Go West" ve en büyük hitleri olan "Y.M.C.A." dahil olmak üzere uluslararası alanda birçok disko ve dans hiti çıkardı. Mart 2020'de ABD Kongre Kütüphanesi, "Y.M.C.A." şarkısını "bir Amerikan fenomeni"[6] olarak tanımladı ve şarkıyı "kültürel, tarihsel veya estetik açıdan önemli" kabul edilen ses kayıtlarını koruyan Ulusal Kayıt Sicili'ne ekledi.[7]
Tarihçe
[düzenle]
1977–1979
[düzenle]
Can't Stop Productions adıyla bilinen Fransız müzik bestecisi ve yapımcı Jacques Morali ile iş ortağı Henri Belolo, Fransa ve Avrupa'da başarılı bir dizi hitin keyfini çıkarıyorlardı. 1977'de Amerikan pazarına girmek için New York'a taşındılar. Morali, şarkıcı/oyuncu Victor Willis tarafından kaydedilen bir demo kaset aldığında birkaç dans parçası yazmıştı. Willis'i dört parçada geri vokal yapması için işe aldıktan sonra Morali ona yaklaştı ve "Bir rüya gördüm; albümümde solistlik yapıyordun ve albüm çok ama çok büyük bir başarı elde ediyordu" dedi. Willis, ilk albüm Village People'da şarkı söylemeyi kabul etti.[8]
Söz yazarları Phil Hurtt ve Peter Whitehead ilk albümün sözlerini yazdılar (Willis daha sonra grubun en büyük hitlerinin yazım görevini devralacaktı). Village People stüdyo grubu Gypsy Lane olarak adlandırıldı ve Horace Ott tarafından yönetildi. Ott ayrıca herhangi bir enstrüman çalmayan Morali için birçok müzikal düzenlemeyi sağladı.[9]
Albüm uluslararası bir başarı elde etti ve kısa süre sonra canlı performans talepleri geldi. Morali ve Willis, kulüplerde ve videolarda performans sergilemek için Willis'in etrafında aceleyle bir dansçı grubu oluşturdular.[10] Willis, Alex Briley'yi (başlangıçta asker üniformasına geçmeden önce belirsiz kostümlerle görünmüştü) bizzat seçerken; Morali, Felipe Rose'u (Kızılderili kökenli olduğunu iddia eden ve "bir Kızılderili" kostümüyle giyinen[11]) Chelsea'deki The Anvil adlı yerel bir eşcinsel BDSM kulübünde seçti. Diğerleri ise Mark Mussler (inşaat işçisi), Dave Forrest (kovboy), Lee Mouton (deri giyimli/motorcu) ve grubun ilk hit şarkısı "San Francisco (You Got Me)"nin videosunda ve American Bandstand programında yer alan Peter Whitehead idi.
Plak satışları arttığında, Morali ve Willis kalıcı bir gruba ihtiyaç duyulduğunu gördüler.[12] Bir tiyatro ticaret gazetesine şu ilanı verdiler: "Maço Tipler Aranıyor: Dans Etmeli ve Bıyıklı Olmalı."[8] Glenn Hughes (deri giyimli), Randy Jones (kovboy) ve David Hodo (inşaat işçisi) ilana başvuran yüzlerce kişi arasındaydı.[8]
"Resmi" kadro tamamlandığında, grup zaten kaydedilmiş olan Macho Man albümünün kapağı için aceleyle bir fotoğraf çekimi yaptı. Albümün çıkış parçası grubu ana akıma taşıdı ve grubun üçüncü albümü Cruisin'den çıkan "Y.M.C.A." teklisi 1970'lerin en popüler hitlerinden biri haline geldi ve 21. yüzyıla kadar bir klasik olarak kaldı.
1979'da Amerika Birleşik Devletleri Donanması, "In the Navy" adlı teklilerini bir televizyon ve radyo işe alım kampanyasında kullanmayı düşündü. Belolo, Donanma'nın şarkı için bir müzik videosu çekimine yardım etmesi şartıyla izin verdi. Donanma, USS Reasoner'ın, birkaç uçağın ve gemi mürettebatının kullanılacağı San Diego Donanma üssüne erişim sağladı.[13] Bu şarkı ayrıca The Love Boat ve Married... with Children dizilerinde ve 1996 yapımı komedi filmi Down Periscope'ta kullanıldı.
Grubun çağdaş şöhreti, üç aylık Kuzey Amerika turnesi, The Merv Griffin Show ve American Bandstand'deki birkaç görünüşü ve ABD birliklerini eğlendirmek için Bob Hope ile birlikte performans sergilemeleriyle 1979'da zirveye ulaştı. Ayrıca 19 Nisan 1979 tarihli, 289. sayıdaki Rolling Stone dergisinin kapağında yer aldılar.
Willis, Discoland: Where the Music Never Ends (daha sonra Can't Stop The Music olarak yeniden adlandırıldı) başlıklı müzikal filmin yapımı sırasında, Ağustos 1979'da gruptan ayrıldı. Yerine, daha önce 1979 turnelerinde grupla geri vokal yapan, Ashford & Simpson'dan Valerie Simpson'ın kardeşi Ray Simpson getirildi. 1979'un sonu, "Live" diskinde Victor Willis'in, "Sleazy" diskinde ise Simpson'ın grupla ilk çıkışının yer aldığı çift albüm Live and Sleazy'nin piyasaya sürülmesine tanık oldu.
1980–1985
[düzenle]
Haziran 1980'de uzun metrajlı film Can't Stop the Music gösterime girdi. Nancy Walker tarafından yönetilen, Allan Carr ve Bronte Woodard tarafından yazılan filmin müzikleri ve sözleri Jacques Morali'ye aitti (sadece "Milkshake" ve "Magic Night"ın sözlerini yazan Willis hariç). Filmin başrollerinde Steve Guttenberg, Valerie Perrine, Jean-Claude Billmaer ve Caitlyn Jenner yer aldı. Film, Avustralya hariç gişede başarısız oldu. Film vizyona girdiğinde disko müziğinin popülaritesi azalmıştı. 1. Altın Ahududu Ödülleri'nde film, En Kötü Film ve En Kötü Senaryo dallarında iki ödül kazandı; ayrıca neredeyse diğer tüm kategorilerde aday gösterildi. Başlık şarkısı kulüp listelerinde başarıya ulaşsa ve orta düzeyde bir radyo hiti olsa da, En Kötü Orijinal Şarkı dalında Ahududu ödülüne aday gösterildi ve satış beklentilerini karşılayamayarak tekli veya albüm olarak altın statüsüne asla ulaşamadı.[14] Film müziği albümünde, daha sonra Toto rock grubunun solisti olacak ve Village People'ın bir sonraki albümüne ana katkıda bulunanlardan biri olacak olan Dennis "Fergie" Frederiksen'in (gerçek adıyla David London) yetenekleri de yer alıyordu. Grup, filmi tanıtmak için Avustralya ve Japonya'da bir tura çıktı. Japonya'daki konser Budokan'da filme alındı ve Village People Live In Japan adıyla DVD olarak yayınlandı.
Grup, The Love Boat'un 22 Kasım 1980 tarihli bölümünde (dördüncü sezon, yedinci bölüm) göründü. 1980'in sonunda Jeff Olson, kovboy olarak gruba katıldı.
1981'de, new wave müziğin diskodan daha popüler hale gelmesiyle, Morali ve Belolo tanıdık karakterlerden vazgeçtiler ve Village People'ı Yeni Romantik hareketinden esinlenen yeni bir görünümle yeniden markalaştırarak Renaissance albümünü yayınladılar. Albüm sadece küçük ve çoğunlukla olumsuz ilgi çekti, ancak grubun İtalya'daki ilk hit teklisi "5 O'clock in the Morning"i çıkardı.
Willis, 1982'de Avrupa ve Japonya'da, 1983'te ise Amerika Birleşik Devletleri'nde In the Street adıyla yayınlanan Fox on the Box albümünün yazımı ve kaydı için 1981'in sonlarında gruba kısa süreliğine geri döndü. David Hodo ve Ray Simpson 1982'de gruptan ayrıldı ve yerlerine sırasıyla Mark Lee ve Miles Jaye geçti. Jaye, 1983 yılında, In the Street albümünün 1999 yeniden basımına ekstra parça olarak eklenecek olan "America" adlı teklide solistlik yaptı. 1984'te grup, Lorna Luft'un "Where The Boys Are" adlı disko versiyonuna geri vokal yaptı.[15]
Bir sonraki albümleri olan 1985 çıkışlı dans/Hi-NRG albümü Sex Over the Phone, büyük bir ticari başarı elde edemedi ancak satış ve kulüp performansı açısından Renaissance'tan daha iyi bir performans sergiledi.[16] Albümle aynı adı taşıyan parça, tekli olarak yayınlandığında, konusu olan kredi kartlı telefon seksinden dolayı BBC tarafından yasaklandı.[17] Buna rağmen, İngiltere listelerinde 59 numaraya kadar yükseldi. Albümde, başka bir yeni solist olan Ray Stephens (The Great Space Coaster ile ünlenen) yer aldı. Bu albüm, 2018'deki A Village People Christmas albümüne kadar grubun yeni materyal içeren son albümü oldu. Py Douglas, 1985 yılında grubun bazı canlı performanslarında Stephens'ın yerine geçti ve grubun iki tanıtım videosunda da görülebilir.
Daha sonra grup ara verdi.
1987–2017 (Sixuvus Ltd)
[düzenle]
Grup 1987'de Randy Jones, David Hodo, Felipe Rose, Glenn Hughes, Alex Briley ve Ray Simpson kadrosuyla geri döndü ve grubun işlerini yöneten, 2017 yılına kadar Village People adını ve karakterlerini kullanma lisansına sahip olan Sixuvus Ltd'yi kurdu.[18]
1990'lar, Village People için bir yeniden diriliş getirdi. 22 Eylül 1991'de, Sidney Futbol Stadyumu'nda düzenlenen Yeni Güney Galler Rugby Ligi Büyük Finali'nin maç öncesi eğlencesinin bir parçası olarak Sidney, Avustralya'da 41.815 kişinin önünde performans sergilediler. Ayrıca MTV Film Ödülleri'nde kendi şarkılarıyla dalga geçen bir potpuri seslendirdiler: "In the Movies" ("In the Navy"), "Psycho Bitch" ("Macho Man") ve "My MTV" ("Y.M.C.A."). Grup ayrıca Married... with Children dizisinin "Take My Wife, Please" adlı bölümüne konuk oldu.
Kurucu Jacques Morali, 15 Kasım 1991'de Paris'te AIDS ile ilgili komplikasyonlar nedeniyle hayatını kaybetti. Üç yıl sonra Village People, Almanya milli futbol takımının resmi 94 Dünya Kupası şarkısı "Far Away in America"da yer aldı. 1995'te Eric Anzalone, Glenn Hughes'un yerine deri giyimli/motorcu olarak katıldı ve Down Periscope filminin bitiş jeneriğinde Kelsey Grammer, Rob Schneider ve diğer oyuncularla birlikte Ray Simpson'ın solistliğinde "In The Navy" şarkısını seslendirerek ilk müzik videosu deneyimini yaşadı.
21. yüzyılın başında Village People, "Amazing Veepers" adı altında "Gunbalanya" (2000) ve "Loveship 2001" (2001) adlı iki tekli yayınladı. 2001 yılında, yerli Avustralyalılarla kaydedilen 'Gunbalanya'nın, aslında bir Aborjin yerleşimi adı olmasına rağmen "kabile içinde" anlamına gelen bir kelimeden adını aldığı bildirildi. Deri giyimli/motorcu Glenn Hughes, 4 Mart 2001'de New York'ta akciğer kanserinden öldü.[19] Village People, Cher'in Nisan 2005'te sona eren Veda Turnesi'nde (Farewell Tour) ön grup olarak sahne aldı. Eski kovboy Randy Jones daha sonra 20 yıllık erkek arkadaşı Will Grega ile evlendi.[20]
2000'li yılların ilerleyen dönemlerinde Village People dünya çapında sahne almaya devam etti. Grubun orijinal solisti ve "polis"i Victor Willis, uyuşturucu ve silahla ilgili suçlamalardan tutuklandı.[21] 12 Eylül 2008'de Village People, Hollywood Şöhretler Kaldırımı'nda bir yıldız aldı. Willis törene katılmadı. Willis, 3 Ağustos 2007'de Las Vegas'ta 28 yıl aradan sonra ilk canlı konserini verdi ve aynı yılın ilerleyen dönemlerinde avukat ve yönetici olan Karen ile evlendi. Mayıs 2012'de Willis, kayıt sanatçılarının ve yazarların, plak şirketlerine ve yayıncılara başlangıçta verilen ana kayıtlarını ve yayın haklarını 35 yıl sonra geri almalarına izin veren 1976 Telif Hakkı Yasası ile ilgili görülen ilk davada dönüm noktası niteliğinde bir karar kazandı. "Y.M.C.A.", "Go West", "Magic Night", "Milkshake" ve "In the Navy" dahil olmak üzere telif haklarını geri aldı.[22] Willis ayrıca ortaklaşa yazdığı şarkılardaki %33'lük payını da geri almaya başladı.[23]
Ağustos 2013'te Village People, K.C. and the Sunshine Band'den Harry W. Casey tarafından yazılan "Let's Go Back to the Dance Floor" adlı yeni bir şarkı yayınladı. Jim Newman kovboy olarak gruba katıldı[24] ve Ekim 2013'te Bill Whitefield, yıllar boyunca (emekli olan David Hodo'nun yerine) görev yaptığı inşaat işçisi rolüyle gruba dahil oldu.[25] Hukuki mücadelesine devam eden Willis, daha önce üçüncü yazar olarak gösterilen Henri Belolo'nun çıkarılmasıyla "Y.M.C.A." ve Jacques Morali ile birlikte yazdığı diğer şarkıların mülkiyetini geri kazandı.[26] 2015 yılında Victor Willis, Village People grubuyla 1979'da kaydettiği Solo Man albümünü yayınladı. Willis, To Tell the Truth adlı yarışma programında kendini oynadı ve sonraki yıl "Y.M.C.A." performansını sergiledi.
Village People, 70'ler Gecesi kapsamında Chicago Bulls maçının devre arasında "Y.M.C.A." performansı gibi televizyon programlarında yer almaya devam etti. Ayrıca 2016 Yaz Olimpiyatları sırasında yayınlanan bir LetGo reklamı[27] ve İngiltere'deki YOPA online emlakçıları için bir dizi reklam dahil olmak üzere çeşitli reklamlarda göründüler.[28]
2017–günümüz (Victor Willis'in dönüşü)
[düzenle]
2017'de, telif ücretleri ve şarkı sözü kredileri konusundaki yıllarca süren hukuki savaşların ardından Victor Willis ve Can't Stop Productions aralarındaki anlaşmazlıkları çözdü. Bu sonuçta Willis, Village People adını ve karakterlerini kullanma lisansını aldı ve yeni bir geri vokal grubuyla solist olarak geri döndü. Öte yandan, 1987'den beri Village People adıyla performans sergileyen ve orijinal üyeler Felipe Rose ile Alex Briley'yi de içeren Sixuvus Ltd'nin lisansı feshedildi.[29][30] "Village People" ticari markası daha sonra dava konusu oldu[31][32] ancak 2018'de ABD Bölge Mahkemesi, Sixuvus'un ihtiyati tedbir talebini reddetti ve yalnızca Willis'in grubunun Village People ticari markasını kullanmaya yetkili olduğuna karar verdi.[33][34] Orijinal üye Rose solo kariyerini başlattı ve 2018 Native American Music Awards'ta En İyi Dans Kaydı ödülünü kazanan "Going Back to My Roots" (1977 Odyssey dans hitinin cover'ı) adlı teklisini yayınladı.
Yeniden markalaşan grubun ilk performansı üçüncü yıllık Streamy Ödülleri'nde gerçekleşti. Kısa bir süre sonra, G.I./Denizci Sonny Earl'ün yerine, Earl'ün performans sergilediğinden daha fazla şovda onun yerini dolduran Atlanta doğumlu James Lee getirildi. Kasım 2018'de Village People, 33 yıl aradan sonra ilk stüdyo albümleri olan A Village People Christmas'ı yayınladı.[35]
3 Ağustos 2019'da Village People'ın kurucularından Henri Belolo 82 yaşında hayatını kaybetti.[36] 4 Kasım 2019'da grubun Noel albümü iki ek parçayla Magical Christmas olarak yeniden yayınlandı. 21 Aralık 2019'da grup, ilk Noel teklisi olan "Happiest Time of the Year"ı piyasaya sürdü. 31 Aralık'ta Village People, Times Meydanı'nda Fox'un Steve Harvey ile Yılbaşı Gecesi programında canlı performans sergiledi ve Y.M.C.A. dansını yapan katılımcılarla dünya rekoru kırdı (bu rekor daha önce önceki turne grubuna aitti).
21 Nisan 2020'de grup, Billboard'un Adult Contemporary listesinde 25 numaraya ulaşan "If You Believe" adlı yeni bir tekli yayınladı. Bu, grubun 40 yıl içindeki ilk Top 25 hitiydi. 9 Haziran'da Victor Willis, Başkan Donald Trump'ın mitinglerinde, özellikle "Macho Man" ve "Y.M.C.A." olmak üzere Village People müziklerini kullanmamasını talep etti.[37] Aynı yılın 11 Eylül'ünde, Willis'in kampanya mitinglerinde "Y.M.C.A." şarkısını kullanmasında bir sakınca olmadığını söylediği bildirildi.[38] 22 Eylül'de grubun, Dorian Electra albümü My Agenda'daki (2020) "My Agenda" şarkısında yer aldığı doğrulandı.[39] 24 Ekim'de Saturday Night Live, Donald Trump'ın mitinglerinde müziklerini kullanmasına grubun verdiği tepkinin bir parodisini gerçekleştirdi.[40] 30 Ekim'de Willis, kendisinin ve grubun Trump'ın mitinglerde müziğini kullanmasına karşı olan tutumuna açıklık getirdi.[41] 7 Kasım'da Philadelphia'daki Başkan seçilen Joe Biden destekçileri, Biden'ın Pensilvanya eyaletindeki zaferini sokaklarda dans ederek ve "Y.M.C.A." söyleyerek kutladılar.[42]
1982 ile 1985 yılları arasında "inşaat işçisi" rolünü üstlenen Mark Lee, Nisan 2021'de hayatını kaybetti.[43]
Kasım 2022'de, grubun Magical Christmas albümünden üçüncü bir tekli olan "Magic Christmas" yayınlandı ve Billboard A/C listesine 23 numaradan girerek herhangi bir Village People teklisi için en yüksek liste girişi oldu.[44]
Ocak 2025'te, Willis ve Village People'ın, Trump'ın ikinci yemin töreni kutlamaları kapsamında Turning Point USA açılış balosunda performans sergileyeceği açıklandı.[45][46] 19 Ocak 2025'te Village People, Trump'ın yemin töreni öncesindeki "Make America Great Again Victory Rally" başlıklı mitinginde "Y.M.C.A." performansını sergiledi; bu, yemin haftasındaki üç performansın en yüksek profilli olanıydı.[47][48]
Popüler kültürde
[düzenle]
Kolayca tanınabilir karakterleri nedeniyle grup, filmlerde, televizyon dizilerinde, video oyunlarında ve müzikte sıkça taklit edilmiş ve parodileri yapılmıştır. Şarkılarının sayısız cover'ı kaydedilmiş ve birçok kez saygı duruşunda bulunulmuştur. Saygı duruşu ve parodi örnekleri arasında 1990'ların CGI dizisi ReBoot'un bir bölümü, 1993 yapımı Wayne's World 2 filmindeki bir sahne, 1991 yapımı komedi filmi City Slickers'taki bir atıf, Married... with Children'ın 1993'teki bir bölümü, U2'nun "Discothèque" teklisinin 1997 tarihli videosu[49], 3rd Rock from the Sun'ın 2000'deki bir bölümü ve 2013 animasyon filmi Çılgın Hırsız 2 yer almaktadır.
At nalı bıyıklı deri giyimli motorcu karakteri de eşcinsel kültürüyle ilişkilendirilen yaygın bir pop kültür ikonu haline gelmiş ve "Y.M.C.A." LGBTQ topluluğunun marşı olmuştur. Jack Fritscher'e göre Jacques Morali, karakter için ilhamını The Mineshaft adlı eşcinsel BDSM deri barı ve seks kulübünün kıyafet kurallarından almıştır.[50] Deri giyimli karakteri canlandıran Hughes, kulübün müdavimiydi.[51]
AllMusic'in grup hakkındaki kaydında Ron Wynn, onları "disko müziğinin zirvesindeyken dünya çapında sansasyon yaratan ve tıpkı bir anka kuşu gibi sürekli yeniden doğan, kısmen zekice bir konsept, kısmen de abartılı bir kamp eylemi" olarak özetledi.[52] Village Voice eleştirmeni Robert Christgau, başlangıçta grubu esprili bir rahatsızlık olarak bulsa da,[53] 1978 albümü Cruisin'i dinledikten sonra müziklerine ısındı; Christgau'nun Plak Rehberi: Yetmişlerin Rock Albümleri (1981) kitabında şunları yazdı: "Pes ediyorum; bu kadar aptalca bir müziğe karşı koyabildiğim hiç olmadı. En azından bu sefer, tepkisel yükselişi gülünecek bir şey olmayan 'maço' kavramını övmüyorlar ve eşcinsel stereotipleri – ekranın veya diskin her bir kamp kahramanı olan 'The Women'a kadar – o kadar karikatürize ki kimsenin bunu ciddiye aldığını hayal edemiyorum. 'Y.M.C.A.' şarkısının basketbol oynamak hakkında olduğunu düşünen tüm düzcülere gelince, eh, bu da oldukça komik."[54]
Village People'ın disko müziği tarihindeki önemi, 2024 PBS dizisi Disco: Soundtrack of a Revolution'ın 3. bölümünde incelenmektedir.[55]
VH1, "Y.M.C.A."yi 2000 yılında "En İyi 100 Dans Şarkısı" listesinde 7. sıraya yerleştirirken,[56] Paste Magazine şarkıyı Şubat 2017'de "En İyi 60 Dans Pisti Klasiği" listesinde 1. sıraya koydu.[57] 2022'de Rolling Stone, şarkıyı "Tüm Zamanların En İyi 200 Dans Şarkısı" listesinde 139. sıraya yerleştirdi.[58] 2024'te Billboard, "Y.M.C.A."yi "Tüm Zamanların En İyi 100 Jock Jam Şarkısı" listesinde 61. sıraya koydu.[59]
Village People, 1997 yılında dans eden bir grup ayının yer aldığı Pepsi reklamı için şarkının bir versiyonunu kaydetti ve sözlerini içeceğe uygun hale getirerek P-E-P-S-I şeklinde kodladı.[60] Birkaç ay sonra Pepsi, şarkıyı Pepsi Globe için yeni mavi temalı görüntülemesinin bir parçası olarak tekrar kullandı.[61] Eylül 2000'de "Y.M.C.A.", STS-106'nın 11. gününde Uzay Mekiği uyandırma çağrısı olarak kullanıldı.[62] 31 Aralık 2008'de, El Paso, Teksas'taki 2008 Sun Bowl maçında 40.148 kişi grubun canlı performansı eşliğinde dans ettiğinde, "Y.M.C.A." Guinness Dünya Rekoru kırdı.[63][64]
2001'de Shrek (2001) filminde Monsieur Hood ve Merry Men tarafından gerçekleştirilen "Swamp Karaoke Dance Party"nin bir parçasıydı.
2012'de, 1976 Telif Hakkı Yasası uyarınca alınan dönüm noktası niteliğindeki bir kararla Willis, yayıncılar Can't Stop Productions ve Scorpio Music'e verilen telif haklarını feshetti.[65] Mart 2015'te şarkının tek yazarlarının Morali ve Willis olduğu belirlendi.[66]
Mart 2020'de ABD Kongre Kütüphanesi, şarkıyı "kültürel, tarihsel veya estetik açıdan önemli" ses kayıtlarını gelecek nesiller için koruyan Ulusal Kayıt Sicili'ne ekledi.[67] Aralık 2020'de "Y.M.C.A.", Grammy Onur Listesi'ne girdi.[68]
Donald Trump
[düzenle]
ABD Başkanı Donald Trump, 2020 seçim kampanyası sırasındaki mitinglerini kapatmak için "Y.M.C.A." (ve başka bir Village People şarkısı olan "Macho Man") şarkısını kullanmaya başladı. Willis başlangıçta kullanımına onay verdi ancak Black Lives Matter protestolarını içeren birkaç olaydan sonra Trump'ın durmasını talep etti, ancak daha sonra bu tutumunu yumuşattı.[69][70] Saturday Night Live, 24 Ekim 2020 tarihli Weekend Update bölümünde şarkının ve grubun tepkisinin "ihtarname" (cease and desist) parodisini yaptı.[71] Sonuç olarak şarkı, Kasım 2020'de iTunes'ta ilk 20'ye geri döndü[72] ve Billboard Dans Dijital Şarkı Satışları listesinde 2 numaraya ulaştı.[73] 6 Kasım'da, basının Joe Biden'ın 2020 başkanlık seçimlerinde Pensilvanya'da Trump'ın önüne geçtiğini açıklamasının ardından, Biden destekçileri Philadelphia şehri genelinde sokaklarda dans ederek ve şarkıyı söyleyerek kutlama yaptı.[74] Şarkı, 20 Ocak 2021'de, Biden'ın yemin töreninden önce Trump Florida'ya giderken Air Force One'a binerken hoparlörlerden çalındı.[75]
2024 başkanlık kampanyasında Trump, mitinglerinde şarkıyı tekrar kullandı ve genellikle şarkı çalarken imza dansını sergiledi. Willis, şarkının 2020'den beri kullanılmasından duyduğu üzüntüyü dile getirdi ve hatta Trump'ın kullanmasını engellemek için dava açmayı düşündü, ancak sonunda "bu konuda yapabileceği pek bir şey olmadığına" karar verdi ve şarkının listelere geri dönmesinin "iş için iyi" olduğunu belirterek bunun "faydalı" olduğuna kanaat getirdi.[76]
Ocak 2025'te Village People, şarkıyı Trump'ın ikinci yemin töreni için düzenlenen çeşitli etkinliklerde seslendirdi.[77]
Tartışma
[düzenle]
Sovyet yasağı
[düzenle]
1985'te, Mihail Gorbaçov başbakan olmadan iki ay önce, Sovyet komünist partisinin gençlik kanadı bürokratlara gizli bir sanatçı ve şarkı kara listesi dağıttı. Liste, şarkıları ideolojik olarak zararlı kabul edildiğinden Village People'ı da içeriyordu. Bu liste, Village People'ın müziğini "şiddet içerikli" olarak kategorize etti.[78]
LGBTQ reddi
[düzenle]
2024'ün sonunda grup üyesi Victor Willis, haber medyasında grubun hit şarkısı "Y.M.C.A."nin bir eşcinsel marşı olmadığını iddia etti ve şarkıyı bu şekilde nitelendiren "her bir haber kuruluşuna" dava açmakla tehdit etti.[79]
Kadro
[düzenle]
Orijinal yedi üye
[düzenle]
Victor Willis (polis/amiral/atlet/jigolo/belirsiz)
Felipe Rose (Amerikan Kızılderilisi)
Alex Briley (G.I./belirsiz)
Lee Mouton (motorcu)
Mark Mussler (inşaat işçisi)
Dave Forrest (kovboy)
Peter Whitehead (belirsiz)
1977 - 1979
[düzenle]
Victor Willis (polis/amiral/atlet/jigolo/belirsiz)
Felipe Rose (Amerikan Kızılderilisi)
Alex Briley (G.I./denizci)
Glenn Hughes (deri giyimli)
David Hodo (inşaat işçisi)
Randy Jones (kovboy)
1979 - 1980
[düzenle]
Ray Simpson (polis)
Felipe Rose (Amerikan Kızılderilisi)
Alex Briley (G.I./denizci)
Glenn Hughes (deri giyimli)
David Hodo (inşaat işçisi)
Randy Jones (kovboy)
1981 - 1982
[düzenle]
Victor Willis (polis)
Ray Simpson (polis)
Felipe Rose (Amerikan Kızılderilisi)
Alex Briley (G.I./denizci)
Glenn Hughes (deri giyimli)
David Hodo (inşaat işçisi)
Jeff Olson (kovboy)
1982 - 1984
[düzenle]
Miles Jaye (polis)
Felipe Rose (Amerikan Kızılderilisi)
Alex Briley (G.I./denizci)
Glenn Hughes (deri giyimli)
Mark Lee (inşaat işçisi)
Jeff Olson (kovboy)
1984 - 1985
[düzenle]
Ray Stephens (polis)
Felipe Rose (Amerikan Kızılderilisi)
Alex Briley (G.I./denizci)
Glenn Hughes (deri giyimli)
Mark Lee (inşaat işçisi)
Jeff Olson (kovboy)
1987 - 1990
[düzenle]
Ray Simpson (polis)
Felipe Rose (Amerikan Kızılderilisi)
Alex Briley (G.I./denizci)
Glenn Hughes (deri giyimli)
David Hodo (inşaat işçisi)
Randy Jones (kovboy)
1990 - 1995
[düzenle]
Ray Simpson (polis)
Felipe Rose (Amerikan Kızılderilisi)
Alex Briley (G.I./denizci)
Glenn Hughes (deri giyimli)
David Hodo (inşaat işçisi)
Jeff Olson (kovboy)
1995 - 2013
[düzenle]
Ray Simpson (polis)
Felipe Rose (Amerikan Kızılderilisi)
Angel Morales (Amerikan Kızılderilisi 2008–2010)
Alex Briley (G.I./denizci)
Eric Anzalone (deri giyimli)
David Hodo (inşaat işçisi)
Jeff Olson (kovboy)
2013 - 2017
[düzenle]
Ray Simpson (polis/amiral)
Felipe Rose (Amerikan Kızılderilisi)
Alex Briley (G.I./denizci)
Eric Anzalone (deri giyimli)
Bill Whitefield (inşaat işçisi)
Jim Newman (kovboy)
2017 - 2018
[düzenle]
Victor Willis (polis/amiral)
Angel Morales (Amerikan Kızılderilisi)
Sonny Earl (G.I.)
J. J. Lippold (deri giyimli)
James Kwong (inşaat işçisi)
Chad Freeman (kovboy)
2018 - 2020
[düzenle]
Victor Willis (polis/amiral)
Angel Morales (Amerikan Kızılderilisi)
James Lee (G.I.)
J. J. Lippold (deri giyimli)
James Kwong (inşaat işçisi)
Chad Freeman (kovboy)
2021 - 2023
[düzenle]
Victor Willis (polis/amiral)
Isaac Lopez (Amerikan Kızılderilisi)
James Lee (G.I.)
J. J. Lippold (deri giyimli)
James Kwong (inşaat işçisi)
Nicholas Manelick (kovboy)
2023'ten beri
[düzenle]
Victor Willis (polis/amiral)
Javier Perez (Amerikan Kızılderilisi)
James Lee (G.I.)
J. J. Lippold (deri giyimli)
James Kwong (inşaat işçisi)
Nicholas Manelick (kovboy)
Geçici üyeler
[düzenle]
Py Douglas, grubun 1985 Avrupa turnesindeki bazı televizyon programlarında kısa bir süre Ray Stephens'ın yerini almış ve "Sex Over The Phone" ve "New York City"nin tanıtım videolarında yer almıştır.
Alec Timerman, 2001 ile 2003 yılları arasında ara sıra Alex Briley'nin yerini doldurmuştur.
Richard Montoya ayrıca 2008'deki bazı tarihlerde David Hodo'nun yerini almıştır.
Angel Morales, 2008-2010 yılları arasında Felipe Rose'un yerini doldurmuş, daha sonra Felipe Rose'un yerine geçmiştir.
Ray Rodriguez, 2011-2013 yılları arasında Felipe Rose'un yerine görev yapmıştır.
Stephen Hewitt, 2013 turnesinin Kuzey Amerika ayağının 12 tarihinde Felipe Rose'un yerini doldurmuştur.
A. J. Perrelli, 2013 yılında Jeff Olson'un yerine görev yapmıştır. Perrelli, 16 Ekim 2013 tarihinde kafa travması nedeniyle hayatını kaybetmiştir.[80]
Pacho Andrews, 2013 yılında Felipe Rose'un yerine görev yapmıştır.
James Lee, 2017-2018 yıllarında Sonny Earl'ün yerine görev yapmış, sonunda Sonny Earl'ün yerini almıştır.
Zaman çizelgesi
[düzenle]
Diskografi
[düzenle]
Ana madde: Village People diskografisi
Village People (1977)
Macho Man (1978)
Cruisin' (1978)
Go West (1979)
Live and Sleazy (1979)
Can't Stop the Music (1980)
Renaissance (1981)
Fox on the Box (1982)
Sex Over the Phone (1985)
A Village People Christmas (2018)
Filmografi
[düzenle]
Can't Stop the Music (1980)
Ayrıca bakınız
[düzenle]
LGBTQ portalı
Müzik portalı
İrlanda'da bir numaraya ulaşan sanatçıların listesi
ABD Dans listesinde bir numaraya ulaşan sanatçıların listesi
Bir numaralı dans hitlerinin listesi (Amerika Birleşik Devletleri)
Kaynakça
[düzenle]