1982 kışında, 97 yaşındaki Lanis Wagner, Indiana, Indianapolis'teki evinde ölü bulundu. Lanis'e baltayla defalarca vurulmuştu. Ne yazık ki, davası hâlâ çözümsüz kaldı.

13 Aralık 1982 sabahı, Indianapolis, Indiana'da yaşayan 70 yaşındaki Gustava Tudor, "Meals on Wheels" (Tekerlekli Yemekler) servisinden üzücü bir telefon aldı. Gıda yardımı programından bir çalışan, Gustava'nın 97 yaşındaki kuzeni Lanis Wagner'in o sabah planlanan teslimatı için kapıyı açmadığını açıkladı.

Endişelenen Gustava, Lanis'in evine gitti. Kapıları ve pencereleri çalarak onu uyandırmaya çalıştı ancak çabaları sonuçsuz kaldı. Arka kapıdaki küçük bir aralıktan içeri bakan Gustava, Lanis'i bir koltukta yığılmış ve tepkisiz bir halde gördü.

Gustava, yardım istemek için Lanis'in en yakın komşusu olan 73 yaşındaki Marshall Cushingberry'nin evine koştu. Yetkililere haber verdikten sonra Marshall, Gustava ile birlikte olay yerine geri döndü ve arka kapıdan eve girdi. Ne yazık ki Marshall, Lanis'in açıkça ölmüş olduğunu görerek yardımın artık mümkün olmadığını kısa sürede anladı.

Lanis, evinin oturma odasındaki bir koltukta bulundu. Kollarında, gövdesinde, boynunda ve başında çok sayıda travmatik yaralanma vardı. Cinayet silahı olan bir balta olay yerinde bulundu. Lanis'in ölüm saatinin bulunmasından yaklaşık 12 saat önce olduğu tahmin ediliyordu.

Lanis'in evindeki delil arama çalışmaları, evin her tarafındaki büyük miktardaki dağınıklık nedeniyle zorlaştı ve müfettişlerin, eğer çalınmışsa, neyin eksik olduğunu belirlemelerini güçleştirdi. Lanis'e ait küçük kalibreli bir tabanca bulunamadı; ancak ailesi, cinayet anında Lanis'in bu silaha hala sahip olup olmadığından emin olmadıklarını dedektiflere bildirdi.

Lanis'in anahtarları mutfak masasında, cüzdanı ise yatak odasındaki küçük bir şifonyerin üzerinde bulundu. Küçük bir miktar nakit paranın kayıp olduğu görülse de, dedektifler paranın çalındığını yoksa Lanis'in cinayetten önce kendisi tarafından harcandığını doğrulayamadılar.

Soruşturmayı daha da karmaşık hale getiren bir diğer unsur, evin kendine has güvenlik yöntemiydi; şiddetli artrit ve kısıtlı hareket kabiliyeti nedeniyle Lanis, bir yangın çıkması durumunda içeride kapalı kalmaktan derin bir korku duyuyordu. Hızlıca çıkabildiğinden emin olmak için kapıları kapatırken tereyağı bıçağı, törpü ve kürek gibi kolayca çıkarılabilen eşyalar kullanıyordu. Müfettişler evin arka girişlerinden birinde olası kurcalama izleri bulsalar da, Lanis'in derme çatma güvenlik sistemi zorla girilip girilmediğini belirlemeyi neredeyse imkansız hale getirdi.

Lanis'in tek katlı evi, babasının adını taşıyan ve bir zamanlar bölgede geniş bir araziye sahip olduğu, gözlerden uzak, çıkmaz bir sokak olan South Wagner Lane'de bulunuyordu. Evin izole konumu ve mülkü kısmen gizleyen yoğun bitki örtüsü nedeniyle dedektifler herhangi bir görgü tanığı bulamadı.

Gustava, müfettişlere Lanis ile en son bir önceki gün öğleden sonra saat 14.00 civarında telefonda konuştuğunu bildirdi. Sohbetleri sırasında Lanis, ondan marketten peynir almasını rica etmişti. Gustava o gün bu işi yapamadı ve peyniri ertesi gün öğleden sonra götürmeyi planladı.

Hayatı boyunca Indianapolis'te yaşayan Lanis, birkaç yıl önce "William H Block Company"deki kapıcılık görevinden emekli olmuştu. Mahallesinde tanınan, bilinen bir düşmanı olmayan biri olarak tanımlanıyordu. Lanis yalnız yaşıyordu ancak ailesi, arkadaşları ve komşularından oluşan düzenli bir ziyaretçi trafiği vardı. İki eşini kaybettikten sonra yakın çevresine, 100 yaşına girdiğinde tekrar evlenmeyi planladığı konusunda sık sık şaka yapardı. Elli yıl önce Lanis, Indianapolis'teki Bethany Misyoner Baptist Kilisesi'nin kurulmasına yardım etmişti. Sağlığı bozulup ibadetlere katılamaz hale gelene kadar uzun yıllar orada diyakoz olarak görev yaptı.

Lanis, Indianapolis'teki New Crown Mezarlığı'na defnedildi. Ne yazık ki davası hala çözülememiştir.

Kaynaklar

Gazete Kupürleri; Fotoğraflar; Ölüm Belgesi- https://imgur.com/a/5rDA3UY