Bugün öğrendim ki: Amerika Birleşik Devletleri'nde 10 yaşın altındaki çocuklarda görülen gıda kaynaklı boğulma vakalarının %17'sinin sosisli sandviçlerden kaynaklandığı belirtiliyor.
Ekmek arası sosis
Diğer kullanımlar için bkz. Hot dog (anlam ayrımı).
Sosisli sandviç (Hot dog)Alternatif isimlerFrankfurter, frank, sosis, sosisli, tüp sosis, sosis, banger, coneyTipFast food, parmak yiyeceğiMenşe yeri
Almanya (erken versiyon)
Amerika Birleşik Devletleri (modern versiyon)
Servis sıcaklığıSıcakAna malzemelerDomuz eti, sığır eti, tavuk, hindi veya bunların karışımından yapılmış sosis ve bir çörekGenellikle kullanılan malzemelerÇeşitliliklerBirden çok
Sosisli sandviç (hot dog) [1][2], yarım kesilmiş bir çöreğin içine servis edilen ızgarada pişirilmiş, buharda pişirilmiş veya haşlanmış bir sostur [3][4][5]. Hot dog terimi sosisin kendisine de atıfta bulunabilir. Kullanılan sosis bir sosis (Viyana sosisi) veya bir frankfurter'dır (Frankfurter Würstchen, kısaca frank da denir). Bu sosilerin adları genellikle birleştirilmiş yemeklerini ifade eder [6]. Sosisli sandviç hazırlama şekli ve çeşnileri dünya çapında farklılık gösterir. Yaygın çeşniler arasında hardal, ketçap, turşu, domates soslu soğan ve peynir sosu bulunur. Diğer üst malzemeler arasında lahana turşusu, doğranmış soğan, jalapeño biberleri, acı sos, rendelenmiş peynir, lahana salatası, domuz pastırması ve zeytin bulunur. Sosisli sandviç çeşitleri arasında mısır köpeği ve battaniyedeki domuzlar bulunur. Sosisli sandviçin kültürel gelenekleri arasında Nathan's Hot Dog Yeme Yarışması ve Oscar Mayer Wienermobile bulunmaktadır.
Bu tür sosiler kültürel olarak Almanya'dan ithal edildi ve Amerika Birleşik Devletleri'nde popüler oldu. ABD'de tezgahlar ve arabalarla satılan, işçi sınıfının sokak yemeği haline geldi. Sosisli sandviç, beyzbol ve Amerikan kültürüyle yakından ilişkilendirildi. Özellikle New York City ve mutfağıyla bağlantılı olmasına rağmen, sosisli sandviç 20. yüzyıl boyunca ABD genelinde yaygınlaştı. Hazırlanışı ülkede bölgesel olarak değişir ve Chicago sokak mutfağı da dahil olmak üzere diğer bölgesel mutfakların önemli bir parçası olarak ortaya çıkar [7][8][9].
Tarih
Frankfurter kelimesi, sosisli sandviçlere benzeyen domuz sosilerinin ortaya çıktığı Almanya'nın Frankfurt şehrinden gelmektedir [10]. Bu sosiler, Frankfurter Würstchen, 13. yüzyıldan beri biliniyor ve Kutsal Roma İmparatoru Maximilian II'nin Kral olarak taç giyme töreniyle başlayan imparatorluk taç giyme törenlerinde halka dağıtılıyordu. "Wiener" ise domuz eti ve sığır eti karışımından yapılan bir sosinin evi olan Avusturya'nın Viyana'sına (Almanca: Wien) atıfta bulunur [11]. 18./19. yüzyılda Franconian şehri Coburg'dan bir kasap olan Johann Georg Lahner, Frankfurter Würstchen'i Viyana'ya getirdi, burada karışıma sığır eti ekledi ve ona basitçe Frankfurter adını verdi [12]. Günümüzde Almanca konuşulan ülkelerde, Avusturya hariç, sosisli sandviç sosilerine, Frankfurt'un orijinal tamamen domuz etli karışımından ayırmak için Wiener veya Wiener Würstchen (Würstchen "küçük sosis" anlamına gelir) denir. İsviçre Almancasında Wienerli olarak adlandırılırken, Avusturya'da Frankfurter veya Frankfurter Würstel terimleri kullanılır [kaynak belirtilmeli].
Sosisleri çörek içinde servis etme uygulamasını kimin başlattığı kesin olarak bilinmemektedir. En güçlü iddialardan biri bir yiyecek işletmecisi olan Harry M. Stevens'tan gelmektedir [13]. İddiaya göre, 1901'de New York Polo Grounds'ta çalışırken, kullanılan mumlu kağıtları tükendiğinde sosileri tutmak için küçük Fransız ruloları kullanma fikrine kapıldı [14][15].
Hesse, Frankfurt'tan Feuchtwanger adında Alman bir göçmenin, Amerikan Orta Batı'da bu uygulamaya öncülük ettiği söyleniyor; hikayenin çeşitli ayrıntılarıyla farklı versiyonları var. Bir anlatıya göre, Feuchtwanger'in karısı 1880'de bir çörek kullanılmasını önerdi: Feuchtwanger St. Louis, Missouri sokaklarında sosisli sandviç satıyordu ve müşterilerine ellerini yakmadan sosileri tutabilmeleri için eldiven sağlıyordu. Müşterilerin eldivenleri iade etmemesi nedeniyle para kaybetmesi üzerine Feuchtwanger'in karısı, sosileri bunun yerine bir ruloda servis etmeyi önerdi [16] [daha iyi kaynak gerekiyor]. Başka bir versiyonda ise Antoine Feuchtwanger veya Anton Ludwig Feuchtwanger, ya St. Louis'deki 1904 Louisiana Satın Alma Sergisi'nde [17][18] ya da daha önce Chicago'daki 1893 Dünya Kolumbiyen Sergisi'nde [19] sosileri rulolarda servis etti; yine, müşterilere ellerini korumaları için sağlanan beyaz eldivenlerin hatıra olarak saklanması nedeniyle olduğu iddia ediliyor [20].
Sosilerin rulolarda servis edilmesinin bir diğer olası kökeni, New York City'deki Coney Island'da bulunan çörekçi Charles Feltman'dır. 1867'de üzerinde sosileri kaynatmak için bir ocak ve taze servis edilen çörekleri saklamak için bir bölme bulunan bir araba yaptırdı. 1871'de kalıcı bir restoran inşa etmek için arazi kiraladı ve "Coney Island Red Hots" olarak bilinenlerden çok daha fazlasını satarak iş büyüdü [21][22][23].
Et
Dog terimi, muhtemelen sosis üreticilerinin sosilerinde köpek eti kullandığı yönündeki suçlamalardan dolayı 1800'lerden beri sosis için bir eşanlamlı olarak kullanılmıştır [24].
Almanya'da köpek eti tüketimi 19. ve 20. yüzyıllarda Saksonya, Silezya, Anhalt ve Bavyera'da yaygındı [25][26][27]. Sosisli sandviçler zaman zaman köpek eti içeriyordu [28].
Sosis etine atıfta bulunan "hot dog" teriminin erken bir kullanımı 1884'te ortaya çıkmıştır:
masum 'wienerworst' satıcısı bile köşe başında hot dog dağıtmaktan men edilecek [29].
Kılıflı bir sosis anlamına geldiği 1892'de kullanılmıştır:
'hot dog' hızla bir rulonun içindeki bir yarığa yerleştirildi [29].
ve 1893'te diğer gazetelerde de... [30].
Bu, "hot dog" teriminin 1900 civarında gazete karikatüristi Thomas Aloysius "Tad" Dorgan tarafından icat edildiği efsanesini imkansız kılıyor; Dorgan'ın "hot dog"un belgelenmiş en erken kullanımı 1906'dır [24][30][31][32].
Genel tanım
Malzemeler
Yaygın sosisli sandviç sosis malzemeleri şunları içerir: [33]
Et artıkları ve yağ
Tuz, sarımsak ve kırmızı biber gibi tatlandırıcılar
Koruyucular (kür) – tipik olarak sodyum eritrobat ve sodyum nitrit
Domuz eti ve sığır eti, sosisli sandviçlerde kullanılan geleneksel etlerdir. Daha ucuz sosisli sandviçler genellikle tavuk veya hindiden, düşük maliyetli mekanik olarak ayrılmış kümes hayvanları kullanılarak yapılır. Et teknolojisindeki ve diyet tercihlerindeki değişiklikler, üreticileri tuz içeriğini düşürmeye ve hindi, tavuk ve vejetaryen et ikameleri kullanmaya yöneltmiştir.
Ticari hazırlık
Sosisli sandviçler, malzemeleri (etler, baharatlar, bağlayıcılar ve dolgu maddeleri) karıştırma bıçaklarının malzemeleri aynı işlemde öğüttüğü ve karıştırdığı tanklarda karıştırılarak ticari olarak hazırlanır. Bu karışım, pişirme için kılıflara tüpler aracılığıyla zorlanır. ABD'de satılan sosisli sandviçlerin çoğu, "doğal kılıflı" sosislerden ziyade "kılıfsız"dır.
Doğal kılıf
Çoğu sosis gibi, sosisli sandviçlerin de pişirilmek için bir kılıf içinde olması gerekir. Geleneksel kılıf, koyunların ince bağırsağından yapılır. Ürünler "doğal kılıflı" sosisli sandviçler veya frankfurterler olarak bilinir [34]. Bu sosisli sandviçler daha sıkı bir dokuya ve ürüne ısırıldığında su ve lezzeti serbest bırakan bir "çıt" sesine sahiptir [34].
Koşer kılıflar ABD'de ticari miktarlarda pahalıdır, bu nedenle koşer sosisli sandviçler genellikle kılıfsızdır veya yeniden yapılandırılmış kolajen kılıflarla yapılır [34].
Kılıfsız
"Kılıfsız" sosisli sandviçler pişirmek için bir kılıf kullanır, ancak kılıf, pişirme ve paketleme arasında çıkarılan ince selülozdan yapılmış uzun bir tüp olabilir; bu süreç 1925'te Chicago'da Erwin O. Freund tarafından, Visking'in kurucusu tarafından icat edildi [35][36].
İlk kılıfsız sosisli sandviç kılıfları, Freund'un "Nojax" adıyla (casketsız anlamına gelen "no jackets" kelimesinin kısaltması) yeni şirketi tarafından üretildi ve yerel Chicago sosis üreticilerine satıldı.
Kılıfsız sosisli sandviçlerin yüzey dokusu değişir, ancak doğal kılıflı olanlara göre daha yumuşak bir "ısırığa" sahiptirler. Kılıfsız sosisli sandviçler, doğal kılıflı sosisli sandviçlere göre daha düzgün şekil ve boyutta ve daha ucuza mal olur.
Evde tüketim
Sosisli sandviçler çeşitli şekillerde hazırlanabilir ve servis edilebilir [37]. Izgarada, buharda, haşlanarak, fırında, tavada kızartılarak veya hava fritözünde pişirilebilirler [38]. Bazı ev aşçıları, yüzey alanını artırmak için sosisli sandviçlerini ızgarada veya tavada kızartmadan önce spiral şeklinde keserler, bu da daha iyi bir Maillard reaksiyonu sağlar ve ayrıca dolguyu tutmak için cepler oluşturur ve ticari bir çöreğe daha iyi uyması için sosisli sandviçi uzatır [39][40].
Tipik olarak, çeşitli çeşniler ve üst malzemelerle bir sosisli sandviç çöreğinde servis edilir. Sosisin kendisi dilimlenerek beanie weinie veya Filipinli spagetti gibi diğer yemeklere eklenebilir.
Spiral kesilmiş sosisli sandviçler
Ketçap ve soğanla süslenmiş sosisli sandviç
Dışarıda ızgarada pişirilen sosisli sandviçler
Aynı anda sosisli sandviç çöreklerini de kızartan sosisli sandviç ekmeği tost makinesi
Sandviç tartışması
Tamamen çörek içine konulmuş, çeşnilerle birlikte sosisli sandviçin bir sandviç tanımına uyup uymadığı konusunda devam eden bir tartışma var [41]. Merriam-Webster, bir sosisli sandviçin gerçekten de bir sandviç olduğunu belirtmiştir [42]. Öte yandan, Ulusal Sosisli Sandviç ve Sosis Konseyi (NHDSC), 2015 yılında bir sosisli sandviçin sandviç olmadığını ilan etti [43][44]. Sosisli sandviç yeme şampiyonları Joey Chestnut ve Takeru Kobayashi, NHDSC ile aynı fikirdedir [45][46], tıpkı önemli bir sosisli sandviç yeme yarışmasının ev sahibi Nathan's Famous gibi [44].
ABD Yüksek Mahkemesi yargıcı Ruth Bader Ginsburg de konuya ilişkin görüş bildirerek, bir sosisli sandviçin bir sandviç olarak kategorize edilebileceğini ancak nihayetinde bunun bir sandviçin tanımına bağlı olduğunu belirtti [47]. Sosisli sandviç çöreğinin tamamen kesilmemiş tek bir rulo olduğunu ve bu açıdan bir sandviç altı (submarine sandwich) sandviçe benzediğini kabul etti [48].
Sağlık riskleri
Sosisli sandviçler üretim sırasında pişirilmiş olsa da, paketlenmiş sosisli sandviçlerin tüketilmeden önce en az 165 °F (75 °C) iç sıcaklığa ısıtılması önerilir [49].
Sosisli sandviçler işlenmiş et türüdür. Uluslararası Kanser Araştırmaları Ajansı'na (IARC) göre, işlenmiş et kansere, özellikle de kolorektal kansere neden olur [50]. Çoğu sosisli sandviç, et aminleri ile reaksiyona girerek kanserojen N-nitroso bileşikleri oluşturan nitrit ve/veya nitrat koruyucuları içerir [51]. Sosisli sandviçler aynı zamanda yağ ve tuz oranı yüksektir.
Amerikan Kanser Araştırmaları Enstitüsü (AICR) raporu, günde 50 gram işlenmiş et tüketmenin (yaklaşık bir sosisli sandviç) kolorektal kanser uzun vadeli riskini yüzde 20 artırdığını bulmuştur [52]. Böylece, her gün bir sosisli sandviç yemek, kolorektal kansere yakalanma olasılığını yüzde 5,8'den yüzde 7'ye çıkaracaktır. AICR'nin uyarı kampanyası "saldırı reklamları" olarak eleştirilmiştir [53][54]. Cancer Project grubu, paketler üzerinde ve spor etkinliklerinde uyarı etiketleri talep eden toplu dava açmıştır [55].
Birçok yiyecek gibi, sosisli sandviçler de düzgün pişirilmezse patojenleri öldürmek için hastalıklara neden olabilir. Bazen sosisli sandviçlerde bulunan Listeria monocytogenes adlı bir bakteri türü, bebeklerde ve hamile kadınlarda ciddi enfeksiyonlara neden olabilir ve doğum öncesi veya doğum sonrası bir bebeğe bulaşabilir. Bağışıklık sistemi baskılanmış yetişkinler de zarar görebilir [56].
Boyutları, şekilleri ve yaygın tüketimleri nedeniyle sosisli sandviçler, özellikle çocuklar için önemli bir boğulma riski oluşturur. ABD'de yapılan bir çalışma, 10 yaşın altındaki çocuklarda gıda kaynaklı asfiksilerin %17'sinin sosisli sandviçlerden kaynaklandığını bulmuştur [57]. Sosisli sandviçten boğulma riski, dilimlenerek büyük ölçüde azaltılabilir. Boğulma riskini azaltmak için sosisli sandviçlerin boyutunun, şeklinin ve dokusunun yeniden tasarlanması önerilmiştir [58].
Amerika Birleşik Devletleri'nde
Sosisli sandviçler, 1920'lerden bu yana halka açık etkinlikler ve sporlarla olan ilişkilerinden dolayı önemli bir kültürel ve vatansever statü kazanarak Amerikan yemek kültürünün geleneksel bir unsurudur [59][60]. ABD'de sosisli sandviç terimi hem sosisin kendisine hem de sosis ve çörek kombinasyonuna atıfta bulunur. Yıllar içinde hem birine hem de diğerine uygulanan birçok takma ad ortaya çıkmıştır: frankfurter, frank, sosisli sandviç, sosisli, coney ve kırmızı sosisli. Amerikalılar yılda 20 milyar sosisli sandviç tüketmektedir [61].
Restoranlar
Tezgahlar ve kamyonetler, sokak ve otoyol kenarlarında haşlanmış sosisli sandviçler satar. Gezici sosisli sandviç satıcıları ürünlerini beyzbol sahalarında satar. Marketlerde, sosisli sandviçler dönen ızgaralarda ısıtılmış olarak tutulur. Sosisli sandviçler aynı zamanda restoranların çocuk menülerinde de yaygındır. Costco, büyük bir perakende zinciri, yemek alanlarında yılda ortalama 135 milyon sosisli sandviç satıyor ve bu da dikkate değer derecede düşük bir fiyattır [62]. Hızlı servis restoran zincirleri, sosisli sandviçlerin daha kısa raf ömrü, daha karmaşık üst malzemeleri ve pişirilmesi ve uymayan tüketici beklentileri nedeniyle genellikle sosisli sandviç bulundurmazlar [63]. Ayrıca sosisli sandviçlerin özel olduğu restoranlar da bulunmaktadır.
Çeşniler
Sosisli sandviçler genellikle bir veya daha fazla çeşni ile servis edilir. 2005 yılında ABD merkezli Ulusal Sosisli Sandviç ve Sosis Konseyi (Amerikan Et Enstitüsü'nün bir parçası), hardalın en popüler olduğunu, katılımcıların yüzde 32'sinin tercih ettiğini; yüzde 23'ü ketçapı; yüzde 17'si acı sosu; yüzde 9'u turşu sosunu ve yüzde 7'si soğanı tercih ettiğini buldu. Diğer üst malzemeler arasında lahana turşusu, mayonez, marul, domates, peynir ve acı biber bulunur.
Çeşni tercihleri ABD genelinde farklılık gösterir. Güneydekiler acı sosa en güçlü tercihi gösterirken, Orta Batılılar ketçaba en büyük ilgiyi gösterdi [64].
Çeşitlilikler
Sosisli sandviç hazırlama ve çeşnilerindeki bölgesel farklılıkların bir listesi için bkz. Sosisli sandviç çeşitleri.
Amerikan sosisli sandviç çeşitleri genellikle yanıltıcı isimlere sahiptir; genellikle en popüler oldukları bölgeler yerine ilham aldıkları iddia edilen coğrafi bölgelere göre adlandırılırlar. Örneğin, Michigan sosisli sandviçleri ve beyaz sosisliler New York'un kuzeyinde popülerken, Coney Island sosisli sandviçleri Michigan'da popülerdir [65].
Sotelenmiş dolmalık biber, soğan ve patates, New Jersey'nin derin yağda kızartılmış İtalyan sosisli sandviçine girer. Sıcak sosisliler veya sosisliler, Rhode Island'da "New York Sistemi" yanıltıcı adıyla restoranlarda satıldıkları Rhode Island'da temel bir üründür [66]. Teksas sosisli sandviçleri, New York'un kuzeyinde ve Pennsylvania'da (ve New Jersey'de "hepsi bir arada sosisli sandviçler" olarak) bulunan ancak Teksas'ta bulunmayan baharatlı çeşitlerdir. Philadelphia metro bölgesinde Texas Tommy, sosinin eritilmiş peynir (genellikle çedar) ile kaplandığı ve domuz pastırmasıyla sarıldığı bir sosisli sandviç çeşidine atıfta bulunur. Orta Batı'da, Chicago tarzı sosisli sandviç haşhaş tohumlu bir çörek üzerinde hardal, taze domates, soğan, "spor biberleri", parlak yeşil turşu, dereotu turşusu ve kereviz tuzu ile servis edilir.
"New York sosisli sandviçi" veya "New York tarzı" sosisli sandviç, New York City'de icat edilen ve popüler hale getirilen, lahana turşusu ve baharatlı esmer hardal ile kaplanmış, isteğe bağlı soğanlı, doğal kılıflı tamamen sığır etli bir sosisli sandviçtir [67].
Bazı beyzbol sahalarında Los Angeles'taki Dodger Stadyumu'nda Dodger Dogs ve Boston'daki Fenway Park'ta Fenway Franks gibi özel sosisli sandviçleri vardır [68][69].
Washington, D.C., hem ızgarada pişirilmiş hem de tütsülenmiş, yarısı sığır eti yarısı domuz eti olan bir sosis olan yarım dumanın (half-smoke) evidir. Yarım duman genellikle sosisli sandviç tarzı bir çörek içine konur ve acı soslu sandviçlere benzer şekilde acı sos, peynir, soğan ve hardal ile üstü kaplanır. Washington bölgesindeki ünlü yarım duman restoranları arasında kültürel bir dönüm noktası olan Ben's Chili Bowl ve Arlington County, Virginia'da Weenie Beenie bulunmaktadır.
Kanada'da
Lockport, Manitoba'daki Skinner's Restaurant, 1929'da Jim Skinner Sr. tarafından kurulan, Kanada'nın en eski sürekli faaliyette olan sosisli sandviç satış noktası olarak kabul edilmektedir [70][71]. Skinner's'ta servis edilen sosisli sandviçler, Winnipeg Old Country Sausage tarafından Winnipeg, Manitoba'da üretilen Avrupa tarzı ayak uzunluğunda (30,5 cm) doğal kılıflı sosisli sandviçlerdir [kaynak belirtilmeli].
Kuzey Amerika dışında
Uluslararası sosisli sandviç farklılıklarının bir listesi için bkz. Sosisli sandviç çeşitleri.
Dünyanın çoğu yerinde "sosisli sandviç" bir çörek içindeki sosis olarak tanınır, ancak türü önemli ölçüde değişir. İsim genellikle Kuzey Amerika'da sosisli sandviç olarak tanımlanmayacak bir şeye uygulanır. Örneğin, Yeni Zelanda'da bir "sosisli sandviç", genellikle bir çubuğun üzerinde bulunan, Kuzey Amerika'da mısır köpeği olarak bilinen bir hamurlu sosisidir; bir "Amerikan sosisli sandviçi" ise çörek içindeki versiyondur [72].
Galeri
Avusturya "sosisli sandviçi" ekmek olarak içi oyulmuş bir baget kullanabilir.
Tayland'da satışa sunulan çubuklarda ızgarada pişirilmiş sosiler
Sosisli sandviç suşisi
Tayland gece pazarında hazırlanan, sosisli sandviç sosili Tayland usulü bir krep olan Thai khanom Tokiao
Japonya'da minyatür sosisli sandviçler
İzlanda'daki Bæjarins Beztu Pylsur'dan sosisli sandviç
Brezilya'da cachorro-quente, domates bazlı bir su, mısır ve patates kızartması ile bir ekmek rulosunda servis edilir.
Kompleto, ek sosisli sandviçli Şili versiyonu
Almanya'da sosisli sandviç sosileri sıcak bir et suyunda ısıtılır, ancak genellikle ızgarada da pişirilir, ardından çıtır bir çörek içinde servis edilir. Bu ızgaralı sokak yemeği için Almanca terim "Bockwurst" veya "Bratwurst im Brötchen"dir.
Rekorlar
Dünyanın en uzun sosisli sandviçi 60 metre (197 ft) uzunluğundaydı ve 60,3 metrelik (198 ft) bir çöreğin içindeydi. Sosisli sandviç, çöreği pişiren ve etkinliği koordine eden Tüm Japonya Ekmek Birliği için Shizuoka Et Üreticileri tarafından hazırlandı, resmi dünya rekoru ölçümü dahil. Sosisli sandviç ve çörek, 4 Ağustos 2006'da Tokyo'daki Akasaka Prens Oteli'nde Birliğin 50. yıl dönümünü kutlamak için bir medya etkinliğinin merkezi oldu [73].
31 Mayıs 2012'de Guinness Dünya Rekorları, en pahalı sosisli sandviç rekorunu 145,49 ABD Doları olarak onayladı. Sacramento, Kaliforniya'daki Capitol Dawg'da servis edilen "California Capitol City Dawg", Chicago'dan ızgarada pişirilmiş 460 mm (18 inç) tamamen sığır etli, doğal kılıflı bir sosisli sandviç içerir, taze pişmiş otlu ve yağlı focaccia rulosunda servis edilir, beyaz trüf tereyağı ile sürülür, ardından ızgarada pişirilir. Üzerine Fransa'dan tam tahıllı hardal, sarımsak ve otlu mayonez, sotelenmiş doğranmış arpacık soğanı, organik karışık bebek yeşillikleri, akçaağaç şurubuyla marine edilmiş ve meyve odununda tütsülenmiş tütsülenmemiş domuz pastırması, doğranmış domates, İsveç'ten geyik peyniri, tatlandırılmış kuru kızılcık, fesleğenli zeytinyağı ve armut-kızılcık-hindistan cevizi balzamik sirkesi ve öğütülmüş karabiber eklenir. Her 1,4 kg'lık (3 lb) süper sosisli sandviçin satışından elde edilen gelir, Shriners Çocuk Hastaneleri'ne bağışlandı [74].
Sosisli sandviçler yeme yarışmaları için popüler bir yiyecektir. 10 dakikada yenen sosisli sandviç rekoru, 2 Eylül 2024'te "Chestnut vs. Kobayashi: Unfinished Beef" etkinliğinde Joey Chestnut tarafından 83 olarak kaydedildi [75][76]. Rekoru Chestnut'tan önce elinde tutan son kişi Takeru Kobayashi idi. Rekabetçi yiyici Miki Sudo, 4 Temmuz 2020'de bu rekoru kırarak 10 dakikada yenen en fazla sosisli sandviç rekorunu 48,5 ile elinde tutuyor [77]. Sudo'dan önce rekoru elinde tutan son kişi Sonya Thomas idi [78].
Ayrıca bakınız
Yemek portalı
Sosisli sandviç çeşitleri
Kahvaltı rulosu
Fakir Yemeği
Sosisli sandviç listeleri
Sosisli sandviç restoranları listesi
Kaynaklar
Notlar
Bibliyografya
İleri okumalar
Hammond, Julia (3 Temmuz 2019). "ABD'nin en ikonik yiyeceği hakkındaki gerçekler". BBC Travel.
Loftus, Jamie (2023). Raw Dog: Sosisli Sandviçler Hakkındaki Çıplak Gerçek. New York: Tor Publishing Group. ISBN 978-1-250-84774-4. OCLC 1372498488.