Bugün öğrendim ki: Sony Pictures, Quentin Tarantino'nun "Once Upon a Time in Hollywood" (2019) filminin dağıtım hakkını, filmin telif haklarının tamamının 30 yıl sonra Tarantino'ya geri döneceği şartını kabul ederek Warner Bros.'tan devraldı.
Kasım 2017'de, Quentin Tarantino'nun son projesi olan Once Upon a Time in Hollywood'un müzayedesi iki stüdyo, Warner Bros. ve Sony arasında çekişmeyle sonuçlandı.
İkisi de 95 milyon dolarlık yüksek bütçeyi karşılamaya hazırdı. Her ikisi de beğenilen yönetmene gişe sonrası gelirden önemli bir pay vermeye istekliydi. Ve ikisi de onun son kesime sahip olmasına razı oldu.
Ancak filmin telif hakkı kontrolünü yönetmene devretme meselesi geldiğinde, o sırada kazanan bir portföy oluşturmaya hevesli olan yalnızca Sony bunu yapmaya istekliydi.
Bu maddeyle Sony, şu anda yılın en çok konuşulan filmlerinden biri olan filmin finansman ve dağıtım haklarını kazandı ve Tarantino, nadir ve benzersiz bir ayrıcalıktan yararlanan birkaç yönetmenden biri oldu.
Kaynaklar, Quentin Tarantino'nun Once Upon a Time anlaşmasının, stüdyodan yönetmene 30 yıl boyunca mülkiyetin değiştiği karmaşık bir programa göre 30 yıl sonra temel telif hakkının tam mülkiyetini kendisine verdiğini söylüyor. (Bazı kaynaklar zaman çizelgesinin çok daha kısa olan 20 yıl olduğunu, bir kaynak ise 10 yıl olduğunu söylüyor.) Bu, Oscar ödüllü yönetmeni, George Lucas, Mel Gibson, Peter Jackson ve Richard Linklater gibi filmlerinde sahiplik paylarını müzakere etmiş olan çok küçük bir yönetmen havuzuna sokuyor.
Bu başarıyı elde eden bazı yönetmenler, Gibson'ın kendi finanse ettiği The Passion of the Christ'tan yüz milyonlarca dolar kazandığı gibi, filmin bütçesini ortaya koydukları için bunu başardılar. Diğerleri ise zamana ya da peşin ödemelerine kumar oynadı. Linklater, 12 yıl boyunca çekilen gençlik draması Boyhood'un telif hakkını müzakere etti.
Peter Jackson, geliştirilmesine fon sağladığı ve bağımsız satış anlaşmalarının mülkiyetin korunmasını sağladığı District 9'un temel haklarına sahiptir. (Yönetmen ayrıca Bad Taste ve Heavenly Creatures gibi ilk bağımsız korku filmlerinin de sahibidir.) Ve Lucas, orijinal Star Wars'ta daha küçük bir ücret alıp ticari malların, lisanslamanın ve devam filmlerinin mülkiyetini elinde tutarak milyarder bir mogul haline geldi.
Buna karşılık, James Cameron ve Christopher Nolan gibi gişe rekorları kıranlar, bir yönetmenin gelir akışının her bölümünde pay almasını ve sonunda kendi hissesini bir kütüphaneye satmasını sağlayan telif hakkı kulübünün bir parçası değildir. Birçok yönetmen, filmin tiyatro sonrası yaşamı için hala daha az avantajlı bir telif ücreti temeli üzerinden ödeme almaktadır.
Tarantino, projenin bir Kaliforniya vergi kredisinden yararlanmasının ardından bütçesi 90 milyon dolara düşen Once Upon a Time'ın telif hakkını kazanmak için para ya da aşırı zaman harcamak zorunda kalmadı. Ancak DiCaprio'nun karakteri etrafında tam bir medya dünyası yarattı. Yani Tarantino, Bounty Law TV dizisini (Once Upon a Time'da kurgusal bir dizi) yapmak isterse, Sony buna sahip olmayacak, Tarantino sahip olacak. Ancak Sony, Once Upon a Time devam filmi veya prequel'inde yer alma hakkını saklı tutar.
İçeriden kişiler, Tarantino'nun telif hakkını istemesinin nedeninin, Harvey Weinstein yönetiminde, önce Miramax'ta, sonra The Weinstein Co.'da yaptığı filmler için zaten benzer şartları güvence altına almış olması olduğunu söylüyor. Bu anlaşmalara aşina olan kaynaklar, filmlerinin telif haklarının 20 yıl sonra dönüştüğünü söylüyor. Yine de, yönetmen, Once Upon a Time anlaşması bağımsız bir şirkete karşı büyük stüdyolardan biriyle imzalandığı için Hollywood yönetmenleri arasında bir tek boynuzlu at haline geliyor.
Tarantino'nun 2017 müzayedesindeki şartları söz konusu olduğunda, Warner Bros. bir emsal teşkil edeceğinden korkarak telif hakkı talebine karşı mecazi bir çizgi çekti.
Anlaşmaya aşina bir kaynak, "Warner Bros. bunu yapamazdı," diyor, "çünkü o zaman Christopher Nolan'a da aynı anlaşmayı vermek zorunda kalırlardı."