Bugün öğrendim ki: Brooklyn Köprüsü'nün 1883'te resmi olarak açılmasından bir ay önce, Ned adında gri bir sokak kedisi köprüden geçen ilk kedi oldu. Bir işçi onu merkeze taşıdı ve serbest bıraktı. Ned kendi başına Manhattan'a yürüdü ve bir barda 'Köprünün Ned'i' olarak vaftiz edildi.
1866'da New York Eyalet Yasama Meclisi, Manhattan ve Brooklyn'i birbirine bağlayacak bir Doğu Nehri köprüsünün inşasına izin veren bir yasa çıkardı. Bir yıl sonra New York Köprü Şirketi kuruldu ve 1.600 fitlik bir köprü tasarımı sunan John A. Roebling, Brooklyn Köprüsü'nün baş mühendisi olarak atandı.
John Roebling'in ölümü, oğlu Washington Roebling'in "kasa hastalığı" (dekompresyon hastalığı) nedeniyle yaralanması ve William "Boss" Tweed'in kamu fonlarını çalmaktan tutuklanması da dahil olmak üzere bir dizi büyük inşaat dönüm noktası ve aksiliğin ardından, yeni Brooklyn Köprüsü (o zamanlar Doğu Nehri Köprüsü olarak adlandırılıyordu) 16 yıl sonra, 24 Mayıs 1883'te trafiğe açıldı.
O gün, yatağa mahkum kocasından yazılı ve sözlü talimatlarla köprü projesini yöneten Washington Roebling'in eşi Emily Warren Roebling, tamamlanan Brooklyn Köprüsü'nden at arabasıyla geçen ilk kişi oldu.
Köprüyü yaya olarak geçen ve bir kuruşluk geçiş ücreti ödeyen ilk iki sıradan vatandaş, köprü halka açıldığında gece yarısı yarışan bir haber muhabiri ve New York Belediye Binası'nın uzun süredir koruyucusu olan Marty Keese idi.
Tüm bu bilgiler (muhabir ve Marty Keese hakkındaki ayrıntılar hariç) kitaplarda, belgesellerde, kamuya açık raporlarda ve tarihi web sitelerinde kapsamlı bir şekilde ele alınmaktadır.
P.T. Barnum'un köprü açıldıktan hemen sonra bir fil grubunu açıklıktan geçirme teklifi de oldukça iyi belgelenmiştir.
Ancak çoğu insanın bilmediği şey, köprünün halka açılmasından bir ay önce Ned adında Brooklyn'li bir sokak kedisinin köprüyü Brooklyn'den Manhattan'a geçirmesidir. Aslında, New York Times'ta Ned hakkındaki küçük, tek paragraflık makaleye tesadüfen denk gelmeseydim, ben de bu kediyle ilgili gerçeği asla bilemezdim.
Makaleye göre, New York'ta bir salon işletmecisi ve tanınmış bir Cumhuriyetçi destekçisi olan C.W. McAuliffe, yeni Brooklyn Köprüsü'nü geçmeye ikna edilecek ilk kedi için talepte bulunmuştu. Belediye Meclisi Üyesi James J. Mooney, Brooklyn sokak kedileri arasında arama yaptı ve "dünyayı görmeye eğilimli" gri bir kedi buldu.
Mooney kediyi bir sepete koydu ve Brooklyn Köprüsü'nün baş mühendisi ve süperintendenti Charles Cyril Martin'e sundu. Martin sepeti, kediyi köprünün ortasına götüren bir köprü işçisine verdi.
Kedi taşıyıcısı yapının ortasına ulaştığında kediyi serbest bıraktı. Henüz adı konmamış olan kedi, işçiyi Manhattan'a doğru köprünün sonuna kadar takip etti. Daha sonra sepete geri konuldu ve 17 Centre Caddesi'ndeki Harmony Hall'da bulunan salonunda McAuliffe'e teslim edildi.
Orada, salonda "Köprünün Ned'i" olarak vaftiz edildi ve adına yeni bir tasma takdim edildi. (McAuliffe'in kedinin erkek olacağına güvendiğini varsayıyorum, çünkü bu durum için tasmasını önceden hazırlamış olmalı.)
Ned'e bu günden sonra ne olduğunu bilmiyorum ama oradaki Cumhuriyetçi politikacılar olaya çok eğlenmişlerdi (belki de çok fazla cin içmişlerdi?). Umarım Ned, salonun maskot kedisi olarak Harmony Hall'da kalmasına izin verilmiştir.
17 Centre Caddesi'ndeki Harmony Hall'un Tarihçesi
Harmony Hall, Centre ve Chambers Caddeleri'nin kuzeybatı köşesinde yer alan üç katlı bir tuğla yapı olup, yaklaşık 1849 yılına, yani John Whittaker adında bir İngiliz tarafından işletilen bir buluşma yeri olduğu zamana kadar uzanır. Daha sonra Abraham Sickles tarafından işletilen Park House olarak adlandırıldı. Park House'un birinci katta bir barı ve yaklaşık 20 konuk için otel konaklama yerleri vardı.
İç Savaş yılları boyunca, 17 Centre Caddesi 82. New York Gönüllü Piyade Alayı için bir tür karargah olarak hizmet verdi. Bu hikayenin geçtiği sırada bar, 1881'de Harmony Hall'daki ikametgahında öldüğü bildirilen kardeşi Henry'den işi miras almış olabilecek C.W. McAuliffe tarafından işletiliyordu.
1888'de, Tombs hapishanesinin eski Tammany Hall gardiyanı olan ve haraç ve diğer suçlamalardan istifa etmek zorunda kalan Thomas P. "Fatty" Walsh, 17 Centre Caddesi'nde üçüncü içki dükkanını açtı. (Walsh daha önce 149 Fulton Caddesi ve 7 Mulberry Caddesi'nde salonlar işletmişti.) İki yıl sonra Walsh, işini önde gelen bir Tammany Hall lideri olan Meclis Üyesi Timothy Daniel "Dry Dollar" Sullivan'a (Bilinen adıyla Big Tim Sullivan) devretti. Walsh daha sonra Hudson Nehri'ndeki Pier A'da bekçi olarak düşük maaşlı bir işe girdi.
Sullivan salonuna Wigwam adını verdi ve birkaç yıl boyunca Sullivan Demokrasisi'nin İkinci Yasama Bölgesi'nin (Ayrıca Tammany Ulusallaştırma Bürosu olarak da bilinir) merkezi olarak hizmet verdi. 1892'de işini çok uzaktan bir kuzeni olan Florence Jupiter "Big Florrie" Sullivan'a sattı.
Yaklaşık 1901 civarında, eski Harmony Hall, görkemli Vesayet Mahkemesi'ne (Ayrıca Sicil Binası olarak da bilinir) yer açmak için yıkıldı.
Yeni Sicil Binası
1831'den önce kamu kayıtları Belediye Binası'nda tutuluyordu. 1830'da Belediye Meclisi, Belediye Binası Parkı'ndaki eski on sekizinci yüzyıl hapishanesinin Sicil Binası için yangına dayanıklı ofislere dönüştürülmesini onayladı. Meclis ayrıca, eski hapishanenin dış cephesinde kapsamlı değişiklikler yapılması için fon ayırdı, böylece Belediye Binası ile uyumlu hale gelmesini sağladı.
1870'te, kamu kayıtlarını depolamak için artan ihtiyacı karşılamak üzere binaya bir kat daha eklendi. Ayrıca yangına dayanıklı bir çatı da eklediler.
1888'de şehir, New York İlçe Mahkemesi yakınlarında yeni bir Sicil Binası inşa etmek için bir Sinking Fund Komisyonu kurdu. İnşaatına izin veren yasa, 1890'da diğer şehir ofislerini barındırmak için değiştirildi ve 1892'de binanın Belediye Binası Parkı'na inşa edilmesine izin vermek için tekrar değiştirildi.
Bu sırada şehir, eski Belediye Binası'nı yıkma planları yapmaya başladı. Yeni bina için 130'dan fazla tasarım girişi getiren ulusal bir yarışma bile düzenlendi.
New Yorklular planlanan yıkıma tamamen karşı çıktı ve kamuoyunun tepkisi yüksek sesle duyuldu. Belediye Meclisi, binayı yıkmak yerine 1895'te Belediye Binası'nı temizleme ve yenileme projesini onayladı.
Onyılın son yılında, mimar John R. Thomas'a Centre ve Chambers Caddeleri'nin kuzeybatı köşesinde yeni bir Sicil Binası inşa etme görevi verildi. Thomas, tasarımını asla inşa edilmeyen yeni Belediye Binası için kazanan planına dayandırdı. Sekiz katlı Beaux Arts binası 1899 ile 1907 yılları arasında inşa edildi.
1962'de Sicil Binası'nın adı resmi olarak Vesayet Mahkemesi olarak değiştirildi. Binanın hem dışı hem de içi New York Şehri Simgesidir. Bina aynı zamanda Ulusal Tarihi Yerler Sicili'nde de yer almaktadır.