Bugün öğrendim ki: Broken Hill'de 35 saatlik çalışma haftası, özellikle 18 ay süren ve Avustralya tarihinin en uzun grevi olan 1919-20 grevi başta olmak üzere önemli grev eylemleriyle elde edildi. Bu protesto, sağlık ve güvenlik endişelerinden kaynaklanmış ve çalışma koşullarında ve ücretlerde iyileşmelere yol açmıştır.
Broken Hill, Avustralya'nın ilk otuz beş saatlik haftasının verildiği yer olmasının yanı sıra, dış dünya tarafından sendikacılığın kalesi olarak bilinir. Avustralya'da istihdam ilişkileri tarihinde bu ün ve dönüm noktası, 1909 ve 1919'da madenciler tarafından gerçekleştirilen ve ulusun en uzun süreli grevlerinden ikisi olan tarihi grev eylemlerinin bir sonucuydu.
Buna yol açan, cevher fiyatlarının düşmesi ve kolay çıkarılan yatakların tükenmesinin birleşimiyle maden yöneticilerinin, işçilere çalıştıkları süre yerine çıkardıkları cevher için ödeme yapacaklarını duyurmasına neden olan ve ücretlerin düşmesine yol açan 1892'deki endüstriyel eylemdi. Madenciler, daha düşük ücret almalarının yanı sıra, hızla emniyete tercih eden sendika dışı yüklenicilerle birlikte çalışma konusunda da endişeliydiler.
Amalgamated Miners’ Association greve gitme kararı aldı ve eylem, Argent Caddesi'nde coşkulu yürüyüşler, Melbourne'dan gelen 'grev kırıcı' emeğe karşı ayaklanmalar ve saldırılar ile yaygın yetersiz beslenme ve hastalıklar zemininde 18 hafta sürdü. Yönetim katı bir duruş sergiledi ve grevin mali açıdan yıkıcı etkileri topluma yayıldı. Sonunda sendikalar geri adım attı ama kasaba halkı madencilerle birlikte maden yöneticilerine karşı kenetlendi.
1908'de, yine düşen cevher fiyatları karşısında, Broken Hill Proprietary madeni ücret ve istihdam koşullarında değişiklikler olduğunu duyurdu. Genel Müdür G. D. Delprat müzakerelerde taviz vermedi ve madenciler greve gitmeye karar verdi. Delprat, işçileri kilitleyerek ve şiddetin yakın olduğunu iddia ederek Sydney'den polis takviyesi isteyerek yanıt verdi. Ocak 1909'da polis, karizmatik hatip ve sendika organizatörü Tom Mann da dahil olmak üzere 27 tutuklama yaparak işçilere karşı harekete geçti.
Grev 20 hafta sürdü ve Delprat'ın itibarı zedelendi; Zinc Corporation Genel Müdürü W. S. Robinson açıkça onun yönetim tarzını eleştirdi. Federal Tahkim Mahkemesi işçilerin lehine karar verdiğinde, Delprat BHP madenlerini iki yıl kapattı ve bu durum işçilerin kasabadan ayrılmasına neden oldu.
On yıl sonra, 1919-20 grevi şiddetten arınmış olsa da, 18 aylık süresiyle Avustralya tarihindeki en uzun endüstriyel eylem oldu. İşçilerin sağlık ve güvenlik endişeleri vardı ve Delprat duyarsızdı.
Profesör Henry Chapman başkanlığındaki bir soruşturma komisyonu, madenlerdeki tozun akciğer hastalığına neden olduğunu tespit etti ve 35 saatlik bir hafta önerdi. Arabulucu Yargıç Edmunds ayrıca asgari ücret, fazla mesai ücretleri ve mesleki hastalık tazminatının getirilmesine karar verdi. Kazanımlar zorlukla elde edilmiş olsa da, grev işçiler için büyük ölçüde iyileştirilmiş koşullara ve ücrete yol açtı ve tarih yazıldı.