Bugün öğrendim ki: "Another Brick in the Wall"daki çocuk korosunun bir konser bileti, bir albüm ve bir single ile ödendiği; okullarının 1.000 £ aldığı. Sadece 25 yıl sonra, telif hakkı yasası değiştiğinde ve koro üyeleri izlendiğinde, telif hakkı aldılar.
1979 yılında Pink Floyd tarafından üç bölümden oluşan şarkı
Bu makale şarkı hakkında. Opera için bkz. Another Brick in the Wall: The Opera.
"Another Brick in the Wall"Pink Floyd tarafından The Wall albümünden Şarkı YayınlandıPink Floyd Müzik YayıncılarıYayınlanma Tarihi30 Kasım 1979Kayıt TarihiNisan-Kasım 1979Tür
Art rock
disko
protesto şarkısı
Uzunluk8:28 (Üç bölüm)
3:11 (1. Bölüm)
3:59 (2. Bölüm)
1:18 (3. Bölüm)
Etiket
Harvest (İngiltere)
Columbia (ABD)
Besteci(ler)Roger WatersYapımcı(lar)
Bob Ezrin
David Gilmour
James Guthrie
Roger Waters
"Another Brick in the Wall (2. Bölüm)"Pink Floyd tarafından The Wall albümünden Tekli B-tarafı"One of My Turns"Yayınlanma Tarihi23 Kasım 1979[1]Kayıt TarihiNisan – Kasım 1979Tür
Art rock
disko
protesto şarkısı
Uzunluk
3:11 (tekli versiyon)
3:59 (albüm versiyonu)
3:54 (A Collection of Great Dance Songs versiyonu)
5:43 (albüm versiyonu "The Happiest Days of Our Lives" ile birleştirilmiş, alternatif radyo düzenlemesi)
Etiket
Harvest (İngiltere)
Columbia (ABD)
Besteci(ler)Roger WatersPink Floyd single kronolojisiYouTube'da müzik videosu
"Another Brick in the Wall", Pink Floyd'un 1979 tarihli The Wall albümündeki üç parçalı bir eser olup basçı Roger Waters tarafından yazılmıştır. "2. Bölüm", beden cezaları ve katı ve istismarcı okul eğitimine karşı bir protesto şarkısıdır ve çocuk korosu içerir. Yapımcı Bob Ezrin'in önerisiyle Pink Floyd, disko öğelerini eklemiştir.
"2. Bölüm", Pink Floyd'un "Point Me at the Sky" (1968) şarkısından sonraki ilk İngiltere single'ıydı. Dünyada dört milyondan fazla kopya sattı ve İngiltere ve ABD dahil olmak üzere 14 ülkenin single listelerinde zirveye yerleşti. Grammy Ödülü'ne aday gösterildi ve Rolling Stone'ın "Tüm Zamanların En İyi 500 Şarkısı" listesinde 384. sırada yer aldı.
Kavram
[düzenle]
"Another Brick in the Wall"ın üç bölümü, Pink Floyd'un 1979 tarihli rock operasındaki The Wall albümünde yer almaktadır. Aslında her biri ayrı bir dizedir, ancak 2. Bölümde Waters ve Gilmour ile birlikte konuk koro tarafından tekrar söylendiği için kendi dizesini iki kez görürüz. "1. Bölüm"de kahraman Pink, babasının ölümünden sonra kendisini çevreleyen bir duvarın metaforik olarak inşasına başlar. "2. Bölüm'de", aşırı koruyucu annesi ve istismarcı öğretmenleri ile yaşadığı travmalar duvarın tuğlaları olur. "3. Bölüm'de" şiddetli bir çöküşün ardından Pink, tanıdığı herkesi "sadece duvarın tuğlaları" olarak görür.[2][3]
Basçı Roger Waters, "2. Bölüm"ü, özellikle yatılı okullar olmak üzere katı okul eğitimlerine karşı bir protesto olarak yazmıştır.[4] "Another Brick in the Wall", albüme dayalı filmde yer almaktadır. "2. Bölüm" sekansında çocuklar bir okula girer ve tek sesle et kıyma makinesi içinden tek bir araya gelir, "suratları çamur olmuş" klonlar haline gelir, daha sonra ayaklanarak ve okulu yakarak giderler.[5]
Kayıt
[düzenle]
Yapımcı Bob Ezrin'in önerisiyle Pink Floyd, o dönemde popüler olan disko öğelerini ekledi. Gitarist David Gilmour'a göre:
[Ezrin] bana dedi ki, "Birkaç kulübe git ve disk müziğinde neler olduğunu dinle," böylece kendimi zorlayarak çıktım ve yüksek, dört vuruşluk bas davullarını ve benzerlerini dinledim ve düşündüm, Tanrım, berbat! Sonra geri döndük ve parçalardan birini bu tarzdan biri haline getirmeye çalıştık ki yakalanabilir olsun.[6]
Gilmour, 1955 Gibson Les Paul Gold Top gitarını P-90 alıcılarıyla kullanarak gitar sololarını kaydetti. Amerikalı oturum gitaristi Lee Ritenour, 2024'teki bir röportajda, Pink Floyd'un nasıl sonlandıracağına karar veremediği için Ezrin'in solo için bazı fikirleri kaydetmesini sağladığını söyledi. Parçaları kullanılmasa da, Gilmour'un solonun son vuruşlarında etkisini tespit ettiğini söyledi.[8]
Disko unsuruyla ilgili çekinceleri olmasına rağmen, Gilmour'un son şarkının Pink Floyd gibi ses çıkardığını hissetti.[6] Ezrin, disko ritmiyle şarkıyı duyduğunda büyük bir hit olabileceğine ikna oldu, ancak daha uzun, iki dize ve iki korolu olmasını istedi. Grup direnerek single yayınlamadıklarını söyledi; Waters ona şöyle dedi: "Git ve boşuna zaman harcamaya devam et."
Grup üyeleri uzaktayken Ezrin, alımları uzatılmış bir versiyona düzenledi. Ayrıca mühendis Nick Griffiths'i Pink Floyd'un stüdyosunun yakınındaki Islington Green Okulu'nda çocukların dizesini söylemesini kaydettirdi. Griffiths, sadece iki veya üç çocuğun kaydedilmesini talimatlandırmıştı. Her stereo kanalda bir izleyici içeren bir Todd Rundgren albümünden ilham alan bir okul korosunu kaydetmeyi önerdi. Okul kaydı için yalnızca 40 dakika ayırdı.[10]
Okulun müzik müdürü Alun Renshaw hevesliydi ve daha sonra şunları söyledi: "Çocuklar için müzikle ilgili olmak istedim - sadece Çaykovski dinleyip oturmak değil. Sözlerin harika olduğunu düşündüm - 'Eğitime ihtiyacımız yok, düşünce kontrolüne ihtiyacımız yok' ... Çocuklar için harika bir deneyim olacağını düşündüm."[11] Kayıtta yer alan çocuk korosunda 23 öğrenci yer aldı ve hazırlık için yaklaşık bir hafta pratik yaptılar.[12] Renshaw, kayıt sırasında müdür Margaret Maden'den sözleri gizledi, çünkü kaydı durdurmaktan korkuyordu.[13] Maden şunları söyledi: "Olayın ardından bana sadece bilgi verildi, bu beni memnun etmedi. Ancak genel olarak zengin bir müzik eğitiminin parçasıydı."[13]
Renshaw ve çocuklar, stüdyoya gitmeden önce bir hafta pratik yaptı.[14] Ezrin'e göre, çocukların vokallerini Waters'a çaldığında, "Yüzünde tam bir yumuşama vardı ve onun önemli bir kayıt olacağını bildiğini biliyordunuz."[6] Waters, "Harika, tam olarak bir işbirlikçiden beklediğim şeydi."[6]
Islington Okulu'nun çocukları Pink Floyd konserine, bir albüme ve bir single'a bilet aldılar.[15] Okul 1.000 sterlin ödemesine rağmen çocuklar için telif hakkı düzenlemesi yoktu.[16] 1996'da İngiltere telif hakkı yasasında yapılan değişiklikten sonra yayınlardan telif hakkı almaya hak kazandılar. Telif hakkı acentesi Peter Rowan, sosyal ağ hizmeti Friends Reunited ve diğer yöntemlerle koro üyelerini bulduktan sonra, 2004'te Performing Artists' Media Rights Association'a telif hakkı taleplerini başarıyla sundular.[16]
Kabul
[düzenle]
"Another Brick in the Wall (2. Bölüm)" single olarak yayınlandı, Pink Floyd'un "Point Me at the Sky" (1968) şarkısından bu yana İngiltere'deki ilk single'ıydı.[alıntı gerekli] Ayrıca 1979'un İngiltere'deki Noel bir numarasıydı ve on yılın İngiltere'deki son bir numarasıydı.[17] ABD'de disko listesine 57. sırada girdi.[18] Single dünyada 4 milyondan fazla kopya sattı.[4] Cash Box, "üzerinde kötümser bir şekilde sabit davul çalışması ve öfkeli sözler bulunan yakalanabilir ancak ürkütücü bir seçim" olarak nitelendirdi.[19] Eleştirmen Mike Cormack, "Another Brick in the Wall (2. Bölüm)'ün "harika bir başarı olduğunu söyledi: şarkının temasının karanlığına meydan okuyan yakalanabilir ritmi, koro sözlerinin sözlerin asitli nefretini gizlemesi, Waters'ın üstün söz yazarlığı yeteneğinin mükemmel bir ifadesi olan 'karanlık ironi' ifadesi ve basit yapısının yoğunlaşmasına katkıda bulunması."[20]
Şarkı, Waters'a 1983'te The Wall filmindeki performansı için En İyi Orijinal Şarkı dalında Britanya Akademisi Ödülü kazandırdı.[21] "2. Bölüm", En İyi Rock İkili veya Grubunun Performansı dalında Grammy Ödülü'ne aday gösterildi.[alıntı gerekli] Rolling Stone'ın 2010 tarihli "Tüm Zamanların En İyi 500 Şarkısı" listesinde 384. sırada yer aldı.[22]
Sözler tartışmalara yol açtı. İç Londra Eğitim Otoritesi, şarkıyı "skandal" olarak nitelendirdi ve Renshaw'a göre Başbakan Margaret Thatcher "onu nefret etti".[14] Renshaw, "eğitim sistemiyle hiçbir ilgisi olmayan bir şarkıya karşı siyasi bir tepki vardı. Hayatının ve okul eğitiminin bu hayatın bir parçası hakkındaki yansımalarıydı."[14] Single ve The Wall albümü, 1980'de Güney Afrika'da, ülke çapındaki okul boykotunun destekçileri tarafından, apartheid yönetimi altında eğitime uygulanan ırksal eşitsizliklere karşı protesto nedeniyle yasaklandı.[23][24]
Listeler
[düzenle]
Satış ve sertifikalar
[düzenle]
Personel
[düzenle]
Pink Floyd Ansiklopedisine göre personel.[75]
1. Bölüm
Roger Waters – ana vokal, bas
David Gilmour – gitar, armoni vokalleri
Richard Wright – Prophet-5 sentezleyici, Minimoog
2. Bölüm
Roger Waters – bas, vokal (Gilmour ile birliktelik)
David Gilmour – gitar, vokal (Waters ile birliktelik)
Nick Mason – davullar
Richard Wright – Hammond org, Prophet-5 sentezleyici
Islington Green School öğrencileri (Alun Renshaw tarafından organize edildi) – vokal
3. Bölüm
Roger Waters – bas, vokal, ritim gitar
David Gilmour – gitar
Nick Mason – davullar
Richard Wright – Prophet-5 sentezleyici
Roger Waters versiyonları
[düzenle]
"Another Brick in the Wall, 2. Bölüm"ün 21 Temmuz 1990'da Potsdamer Platz'da Cyndi Lauper'ın vokalleriyle canlı bir versiyonu, The Wall – Live in Berlin'in tanıtımı için 10 Eylül 1990'da single olarak yayınlandı. B-tarafı aynı konser düzenlenmesiyle Scorpions'la çalınan canlı "Run Like Hell" versiyonuydu.
The Wall – Live in Berlin'in tanıtımı için Pink Floyd ve Roger Waters solo kayıtlarını içeren The Wall Berlin '90 adlı yeni bir promo derleme albümünde Roger Waters & The Bleeding Heart Band tarafından yeni bir stüdyo versiyonu kaydedildi.
Canlı bir başka versiyon, orijinal albümdeki gibi "The Happiest Days of Our Lives" ve "Mother" arasında yerleştirilmiş, ancak ilk dize tekrarıyla şarkının sonunu getiren Waters'ın In the Flesh – Live albümünde yer aldı.
Daha sonraki gösterilerde, Waters genellikle şarkıyı (Roger Waters: The Wall'da görülebileceği gibi) onunla birlikte seslendirmek için yerel okul korolarını kullanıyordu. 2011 ile 2013 yılları arasında Waters, "Jean Charles de Menezes'in Balladı" adlı akustik bir kuyruk ekledi.
İzleme listesi
[düzenle]
Korn versiyonu
[düzenle]
Amerikalı nu metal grubu Korn, 2004 tarihli Greatest Hits, Vol. 1 derleme albümünde The Wall şarkısı "Goodbye Cruel World" ile birlikte tüm üç bölümü kapsıyordu. Promosyon single'ı olarak yayınlandı ve Modern Rock listesinde 37. sıraya ve Mainstream Rock listesinde 12. sıraya yükseldi.[77][78] Bill Yukich tarafından yönetilen canlı bir müzik videosu yayınlandı.[79] Ultimate Classic Rock'tan Will Levith, Korn'un coverını "tüm zamanların en kötü klasik rock şarkı coverlarından biri" olarak nitelendirdi.[80] AllMusic'den Jason Birchmeier, "aşırı ama büyüleyici bir şekilde" olarak tanımladı.[81]
İzleme listesi
[düzenle]
Listeler
[düzenle]
Liste (2004) Zirve
konum ABD Modern Rock Tracks (Billboard)[82] 37 ABD Mainstream Rock Tracks (Billboard)[83] 12
Personel
[düzenle]
Jonathan Davis – vokal
James "Munky" Shaffer – ritim gitar
Brian "Head" Welch – solo gitar
Reginald "Fieldy" Arvizu – bas
David Silveria – davullar
Türetilmiş eserler
[düzenle]
Blurred Vision rock grubu, "Another Brick In The Wall Part 2" adlı bir cover yayınladı, "Hey Ayatollah Leave Those Kids Alone" olarak adlandırıldı. Film yapımcısı Babak Payami, hızla video paylaşım platformu YouTube'da viral olan bir müzik videosu üretti. Yeniden yapılanma ayrıca Roger Waters tarafından kamuoyuna duyuruldu.[84][18] Ekim 2022'de, 2022 sonbaharındaki büyük İran protestolarına tepki olarak Blurred Vision, kadınların mecburi başörtülerini çıkardığı protesto sahnelerini içeren güncellenmiş bir klip yayınladı.[85]
"Proper Education" - İsveçli DJ Eric Prydz tarafından 2007 tarihli şarkının yeniden düzenlemesi, grup Floyd olarak belirtilmiştir.[86]
Ayrıca bkz.
[düzenle]
(birinci bölümle ilgili) Savaş karşıtı şarkılar listesi
Kaynaklar
[düzenle]
Alıntılar
[düzenle]
Kaynaklar
[düzenle]
Daha fazla okuma
[düzenle]