Bugün öğrendim ki: Napolyon tarafından gelmiş geçmiş en büyük sekiz askeri komutandan biri olarak kabul edilen Savoy Prensi Eugene'in, 2. Dünya Savaşı'nda Alman kruvazörü Prinz Eugen de dahil olmak üzere altı gemiye onun adını verdiği
Avusturya hizmetindeki askeri komutan (1663-1736)
Savoy-Carignano Prensi Eugene Francis[1] (18 Ekim 1663 – 21 Nisan 1736), daha çok Prens Eugene olarak bilinen, 17. ve 18. yüzyıllarda Kutsal Roma İmparatorluğu ve Avusturya Habsburg hanedanı ordusunda seçkin bir mareşal idi. Çağının en büyük askeri komutanlarından biri olarak tanınan Prens Eugene, Viyana'daki İmparatorluk sarayında en yüksek devlet görevlerine yükselerek üç imparatorun hizmetinde altı on yıl geçirdi.
Paris'te, Fransız bir kontun oğlu ve Kardinal Mazarin'in yeğeni olan Olympia Mancini'nin oğlu olarak dünyaya gelen Eugene, Kral XIV. Louis'nin sarayında büyüdü. Soylu bir ailenin en küçük oğlu olarak başlangıçta din adamlığı için yetiştirildi ama 19 yaşında askeri kariyere yöneldi. Zayıf yapısı ve muhtemelen annesini ilgilendiren bir skandal nedeniyle, XIV. Louis, Eugene'e Fransız Kraliyet Ordusunda bir görev vermeyi ve başka yerde görev almamasını yasakladı. Bu durumdan dolayı kederlenen Eugene, Fransa'dan kaçtı ve XIV. Louis'nin kuzeni ve rakibi olan Kutsal Roma İmparatoru I. Leopold'un hizmetine girdi; büyük kardeşi Savoylu Louis de zaten imparatorluk hizmetindeydi.
20 yaşında olan Savoylu Prens Eugene, 1683'te Osmanlıların Viyana kuşatması sırasında kendini gösterdi. Budapeşte (1686) ve Belgrad'da (1688) birlik komuta etti ve 25 yaşında mareşal oldu. Dokuz Yıl Savaşları'nda, uzak kuzeni olan Savoy Dükü ile birlikte savaştı. Macaristan'daki başkomutan olarak, Eugene'in 1697'deki Zenta Savaşı zaferi, Osmanlı tehdidini yaklaşık 20 yıl boyunca sona erdirdi. İspanyol Veraset Savaşı'nda (1701-1714), I. Leopold İmparatoru için görev yaptı, İtalya'da zaferler kazandı ve Marlborough Dükü ile önemli bir ortaklık kurdu ve Blenheim (1704), Oudenaarde (1708) ve Malplaquet (1709) savaşlarını kazandı. Başarısı İtalya'da, özellikle 1706'daki Turin zaferinde devam etti. Yeniden canlanan Avusturya-Osmanlı çatışmalarında, Eugene, Petrovaradin (1716) ve Belgrad (1717) savaşlarında zafer kazandı ve Avrupa'nın en büyük askeri komutanlarından biri olarak mirasını sağlamlaştırdı ve 1718'de barış sağladı.
1720'lerin sonlarında Eugene'nin diplomatik becerileri, İmparator için Bourbon güçleriyle hanedan mücadelelerinde güçlü müttefikler kazandı. Son yıllarında fiziksel ve zihinsel olarak kırılgan olan Eugene, Lehçe Veraset Savaşı (1733-1735) sırasında başkomutan olarak daha az başarı elde etti. Çatışmaya karşı çıkmasına rağmen, sadakatle savunma kampanyasını yönetti ve düşmanın Bavyera'yı işgal etmesini engelledi. Barış yıllarında Eugene, geniş bir sanat ve edebiyat koleksiyonu topladı ve çağdaş sanatçılar, bilim adamları ve filozoflarla yazıştı. Mimarlık mirasına Viyana'daki Belvedere gibi Barok saraylar dahildir. 21 Nisan 1736'da 72 yaşında öldü.