Bugün öğrendim ki: bir analiz, öğrencilerin 43 saat harcadığını buldu
Arkadaşlık kurmak, yeni bir şehre taşındıktan sonra yakın zamanda fark ettiğim gibi, ürkütücü olabilir. Bir tanıdıkla iyi anlaşabilirsiniz ama sonraki adım ne? Ve "birbirimizi tanıma" aşamasından nasıl geçilir? Ne yazık ki, bu kritik yaşam becerisi için bir kılavuz yok.
Ancak Kansas Üniversitesi araştırmacısı Jeffrey A. Hall, Sosyal ve Kişisel İlişkiler Dergisi'nde yayımlanan yeni bir çalışmasında arkadaşlık kurma sürecini çözümlemeye yardımcı oldu. Bu çalışma, potansiyel arkadaşlarımızla daha yakınlaşmamızı sağlayan aktiviteleri değil, bir tanıdığın arkadaş olmasının ne kadar sürdüğünü tam olarak araştırmayı ele alıyor.
Hall, 112 üniversite öğrencisini, Ortabatı'daki bir üniversitede ilk dokuz haftaları boyunca her üç haftada bir anketle değerlendirdi. Ayrıca, son altı ay içinde yeni bir şehre taşınmış 355 Amerikalı yetişkine tek seferlik bir anket uyguladı. Bu anketlerde, yeni gelenler bir ya da iki arkadaşını seçtiler ve onlarla ne kadar zaman geçirdiklerini, hangi aktiviteleri yaptıklarını ve arkadaşlığın ne kadar yakın olduğunu (duygusal yakınlık ve bağlılık derecesi ve arkadaşlarının benzersiz özelliklerini ne kadar takdir ettikleri) bildirdi.
Beklendiği gibi, iki kişinin birlikte geçirdiği zaman ne kadar uzunsa, ilişkileri o kadar yakın oluyordu. Hall'ın analizleri aracılığıyla, farklı arkadaşlık seviyelerinin ortaya çıkması için geçen saat sayısını yaklaşık olarak hesaplayabildi:
Tanıdıkları, sıradan arkadaşlara dönüştürmek için öğrenciler 43 saat, yetişkinler ise 94 saat harcıyor.
Öğrenciler, sıradan arkadaşlardan arkadaşlara geçmek için 57 saate, yetişkinler ise ortalama 164 saate ihtiyaç duyuyor.
Öğrenciler için, arkadaşlar yaklaşık 119 saat sonra iyi veya en iyi arkadaş oluyorlar. Yetişkinlerin bunu başarmak için ek olarak 100 saat harcaması gerekiyor.
"Herkes arkadaş edinmek ister, ancak arkadaş olmadan arkadaşınız olamaz," diyor Hall. "Arkadaş edinmek zaman alıyor."
Yetişkinlerin öğrencilerden arkadaş edinmek için çok daha fazla zamana ihtiyaç duymasının nedeni nedir? Hall, üniversite hayatının arkadaşlık kurmayı kolaylaştıran bir şey olabileceğini düşünüyor - belki de üniversite yaşamının yakınlığı hızlı bağlar kurmayı teşvik ediyor. Ya da üniversite öğrencilerinin arkadaşlıklarının ne kadar derin olduğunu abartıyor olabilmeleri de bir neden olabilir.
Ancak zaman tek başına yakınlığı doğurmaz. Hall, arkadaşların birlikte yaptıkları aktiviteleri analiz ettiğinde, bunun nasıl yapılacağı hakkında bulgulara ulaştı.
Görünüşe göre, konuşmak iniş çıkışlı olabilir. Genel olarak, daha fazla zaman konuşmak, öğrenci veya yetişkin arkadaşların daha yakın hissetmesine neden olmadı. Ancak öğrenci arkadaşlar, belirli konuşma türlerinde daha yakın oldular - özellikle yaşamları hakkında bilgi alışverişi yapmak, şakacı konuşmalar yapmak, ciddi konuşmalar yapmak ve sevgi, ilgi ve sevgi göstermek. Güncel olaylar, evcil hayvanlar, sporlar, filmler veya müzik hakkında küçük konuşma yapan öğrenci arkadaşlar, zamanla aslında birbirlerinden daha uzaklaştılar.
Paylaşılan aktiviteler de her zaman bağ kurmamıza yardımcı olmaz. Çalışma katılımcıları için, seyahat veya egzersiz yapmak, parti yapmak veya alışveriş yapmak, takımlara veya gruplara katılmak veya kiliseye gitmek gibi ortak ilgi alanları veya projeler üzerinde vakit geçirmek yakınlık duyguları üzerinde bir etki yaratmadı. İş veya okulda birlikte zaman geçirmek de, zaten orada bulunmak zorunda olduğunuz yerlerde bir etki yaratmadı. Ancak daha yakın arkadaşlıkların daha sık görüldüğü birkaç aktivite vardı: rahatlamak ve takılmak ve (yetişkinler için) filmler izlemek ve video oyunları oynamak.
Başka bir deyişle, bir arkadaş edinmek için kesin bir formül olmadığı gibi, bu konuda kesin bir formül de yok gibi görünüyor.
Sonuç olarak, bu araştırma arkadaşlığın bir yatırım olduğunu ortaya koyuyor. Potansiyel bir arkadaşa harcanan zaman, başka birisiyle harcayabileceğiniz zamanı kısıtlıyor ve bu saatler önemli. Çalışma sırasında tanıdıklarını sıradan arkadaşlara veya sıradan arkadaşlarını iyi arkadaşlara dönüştürebilen öğrenciler, bu kişinin şirketinde geçirdikleri saat sayılarını (ortalama olarak) iki katına çıkardılar. Aynı zamanda diğer arkadaşlarıyla daha az zaman geçirdiler ve bu arkadaşlıklar gelişmedi.
"Önemli olanlarla çalışmanız gerekir," diyor Hall. "Birlikte geçirilen zaman, özellikle boş zamanlar, [ait olma ihtiyacımızı karşılama] için gelecekteki kazanımlar için bir yatırım olarak düşünülebilir."
Bu yatırım aylar sürebilir, bunu bizzat gördüm. Hall'ın belirttiği gibi, arkadaşlık tek taraflı bir çaba değildir. Bazı bağlantılar sona ererken, diğerleri gelişir - ve bu her zaman bizim kontrolümüzde değildir.