Bugün öğrendim ki: Major League Baseball'da top o kadar hızlı fırlatılır ki göz onu takip edemez. Ancak beyin, özel hücreler aracılığıyla topun yörüngesini hesaplayabilir ve bu da vurucunun ona vurmasını mümkün kılar.
Linda Conlin, Pro to Pro Yayın Yönetmeni
Gözler/Optikler
Top, Gözden Daha Hızlı
Pro to Pro Yayın Yönetmeni Linda Conlin tarafından
Profesyonel Beyzbol Ligi geri döndü ve onunla birlikte 100 mil hızındaki hızlı toplardan da. Bir vurucu, gözün takip edebildiği hızdan daha hızlı hareket eden bir topu nasıl vurabiliyor? Cevap, retinanın beynin geleceği tahmin etmesini veya tahmine dayalı hareket kodlamasını sağlama yeteneğinde yatıyor.
Önce zaman ve mesafeyi göz önünde bulundurun. Bir MLB oyuncusunun tepe noktası, home plakasından 60,5 fit uzaklıktadır. 100 mil hızında hareket eden bir top bu mesafeyi 375 ila 400 milisaniye (ms) içinde, yarım saniyeden kısa bir sürede kat edecektir. Bir göz kırpma süresi 300 ila 400 ms arasındadır, bu nedenle bir vurucu atış yapıldığında göz kırparsa topu kendisinin yanından geçerken belki de göremeyebilir! Ayrıca, bir ışık çakması beynin sinirsel aktivitesini 30-100 ms gecikmeyle tetikler ve sopayı sallama reaksiyon süresi 100-200 ms arasındadır. Bu aralıkların orta noktalarını, sırasıyla 65 ve 150 olarak birleştirdiğinizde, vurucunun topun tam olarak nerede olduğunu belirlemek için sadece dörtte bir saniye zamanı kalır ve bu, göz kırpmadığı takdirdedir. Yine de 100 mil hızındaki hızlı topları vurmak mümkündür. Bu tamamen şans mı?
Washington Üniversitesi Tıp Fakültesi'ndeki araştırmacılar, cevabı bulmuş olabilirler. Ekip, hareketin retinadaki hücresel devreler tarafından nasıl işlendiği konusunda incelemelerde bulundu. Araştırmacıların odaklandığı devreler, ışık algılayan fotoreseptör konilerinden; bipolar hücreler adı verilen ara katman hücrelerinden; ve bipolar hücrelerden sinyal toplayıp bu sinyalleri beyne ileten ganglion hücrelerinden oluşmaktadır. Yüzlerce fotoreseptör hücre, onlarla bağlantılı düzinelerce bipolar hücreye bağlanır; ve bunlar da ganglion hücrelerine bağlanır. Tek bir ganglion hücresi, bu sinyallerden hareket bilgilerini çıkarıp hareketi işleyen beyin bölgelerine iletmek zorundadır.
Ekip, ganglion hücrelerinin tahmine dayalı hareket kodlaması oluşturup oluşturmadığını görmek için sinyalleri analiz etti; bu kalıplar, bir nesnenin gelecekteki hareketini tahmin etmek için kullanılabilecek bilgileri yansıtır. Bir beyzbol topu gibi hareket eden bir nesneye yanıt olarak ganglion hücresinden kaydedilen tepkiler, bu tepkilerin, topun gelecekte nerede olacağına dair ne kadar bilgi içerdiğini hesaplamayı mümkün kılmıştır. Hücrelerin tahmine dayalı bilgileri ne kadar etkili bir şekilde ilettiğini değerlendirmek için, araştırmacılar, ganglion hücrelerinin performansını bu tür problemleri çözmek için oluşturulan bilgisayar programlarıyla karşılaştırdı. Ganglion hücrelerinin, en iyi performans gösteren bilgisayar programları kadar tahmine dayalı bilgileri iletmede neredeyse aynı derecede etkili olduğunu buldular.
Bir bipolar hücre, fotoreseptör hücrelerinden gelen sinyallerle uyarıldığında, ganglion hücresine bir sinyal göndermenin yanı sıra komşu bipolar hücreleri de uyarır. Komşu hücreler de fotoreseptör hücrelerinden sinyal alırsa, ganglion hücresine daha güçlü bir sinyal gönderme olasılıkları artar. Bu şekilde, hareketli bir nesne görsel alandan geçerken, bu hareket hakkındaki bilgiler bipolar hücreler ağı boyunca akar. Ganglion hücresi nihayetinde, bipolar hücrelerden gelen gelen bilgileri toplar ve beyne nesnenin hareketine ilişkin bilgi sağlayan sinyallerle kodlar. Binlerce ganglion hücresinden nesnenin yörüngesi hakkında gelen bilgilerle, beyin hızla yörüngesini tahmin edebilir.
100 mil hızındaki bir hızlı topu gözünüzde tutamıyorsanız bile, şaşırtıcı göz-beyin bağlantısı hala vurmanıza yardımcı olabilir. Sadece göz kırpmayın!
Spor meraklılarını en iyi merceklere ve rahatlık ve görsel performans için en uygun çerçeveye nasıl yönlendireceğinizi, Spor Performans Gözlükleri ile Büyüme için Bir Yol Haritası çizme CE dersinde 2020mag.com/ce adresinden öğrenin.