Bugün öğrendim ki: X kuşağının popüler olarak X kuşağı olarak bilinmesinden önce, Post-Boomers, Baby Busters (doğum oranlarının düşmesi), Yeni Kayıp Kuşak, Anahtar Teslimi Kuşak, MTV Kuşağı ve 13. Kuşak (Amerikan bağımsızlığından bu yana 13. kuşak) terimlerinin hepsinin kullanıldığı belirtiliyor.
1965 ile 1980 yılları arasında doğan kuşak
"Gen X" buraya yönlendiriliyor. Diğer kullanımlar için Gen X (ayrıntılar) ve Generation X (ayrıntılar) sayfasına bakın.
Kuşak X (Genellikle Gen X olarak kısaltılır), Baby Boomer'ları takip eden ve Millennials'lerden önce gelen demografik bir kuşaktır. Araştırmacılar ve popüler medya genellikle 1960'ların ortalarını doğum yıllarının başlangıcı ve 1970'lerin sonlarını bitiş yılı olarak kullanır, kuşak genellikle 1965 ile 1980 yılları arasında doğan kişiler olarak tanımlanır.[1][2][3][4][5] Bu tanıma ve ABD Nüfus Sayımı verilerine göre, 2019 itibarıyla ABD'de 65,2 milyon Gen X'er bulunmaktadır.[6][7] Kuşak X'in çoğu, Sessiz Kuşak ve erken Baby Boomer'ların çocuklarıdır;[8][9] X'ler ayrıca genellikle Millennials'ların[8] ve Z Kuşağının[10] ebeveynleridir.
1970'ler ve 1980'lerdeki çocuklukları, değişen toplumsal değerler döneminde, Gen X'ler bazen "Anahtar Çocuk Kuşağı" olarak adlandırılırdı; bu, çocukken okula gidip boş eve döndüklerinde, eve girmek için bir anahtar kullanmaları nedeniyleydi. Bu, artık "serbest yetiştirme" olarak adlandırılan ebeveynlik, artan boşanma oranları ve ev dışındaki çocuk bakımı seçeneklerinin yaygınlaşmasından önce iş gücüne katılan anne sayısındaki artışın bir sonucuydu.
1980'ler ve 1990'lardaki ergenlik ve genç yetişkinlik dönemlerinde, X'ler "MTV Kuşağı" olarak adlandırıldı (müzik videosu kanalına atıfta bulunarak) ve bazen tembel, alaycı ve hayal kırıklığına uğramış olarak nitelendirildi. Gen X gençlerinin üzerindeki birçok kültürel etki arasında, alternatif rock, hip hop, punk, post-punk, rave ve ağır metal gibi güçlü sosyal-kabile kimliğine sahip müzik türlerinin çoğalmasıyla birlikte, X'ler tarafından daha sonra geliştirilen formlar (örn., grunge, grindcore ve ilgili türler) yer aldı. Film, hem franchise mega-devam filmlerinin doğuşu hem de kısmen video sayesinde bağımsız filmlerin çoğalmasıyla önemli bir kültürel etki oldu. Hem eğlence salonlarında hem de Batı evlerindeki cihazlarda video oyunları, ilk kez genç eğlencede büyük bir yer tuttu. Siyasi olarak, Kuşak X, Sovyetler Birliği'ndeki ve Orta ve Doğu Avrupa'daki Doğu Bloğu ülkelerindeki komünizmin son günlerini yaşadı ve gençliklerinde bu bölgelerdeki kapitalizme geçişi gözlemledi. Batı dünyasının büyük bir bölümünde benzer bir dönem, muhafazakarlığın ve serbest piyasa ekonomisinin baskınlığıyla tanımlandı.
21. yüzyılın başlarındaki orta yaşamlarında, araştırmalar Gen X'leri aktif, mutlu ve iş-yaşam dengesi sağlayan olarak tanımlıyor. Kuşak ayrıca, iş yerinde daha geniş bir şekilde girişimci ve verimli olarak tanımlanmıştır.
Terminoloji ve etimoloji
Nesil X terimi, çeşitli zamanlarda yabancılaşmış gençleri tanımlamak için kullanılmıştır. 1950'lerin başlarında, Macar fotoğrafçı Robert Capa, İkinci Dünya Savaşı'ndan hemen sonra büyüyen genç erkek ve kadınlar hakkında bir fotoğraf denemecisi için Nesil X başlığını ilk kullandı. Terim, Aralık 1952'de Holiday dergisinin Capa'nın fotoğraf denemecisinin önümüzdeki yayınını duyurmasıyla ilk kez basında yer aldı.[11] 1976'dan 1981'e kadar İngiliz müzisyen Billy Idol, punk rock grubunun adı olarak terimi kullandı.[12] Idol, grubunun adını, İngiliz popüler gençlik kültürü hakkındaki 1964 tarihli Jane Deverson ve Charles Hamblett kitabına, annesinin sahip olduğu bir kopyaya atıfta bulunarak verdi.[13][14][15] Bu terim kullanımları, Capa'nın fotoğraf denemecisi ile bağlantılı görünmüyor.[11]
Terim, Kanadalı yazar Douglas Coupland'ın 1991 tarihli romanı Nesil X: İleri Bir Kültür İçin Hikayeler yayınlandıktan sonra modern bir uygulama kazandı, ancak orada kullanılan tanım, daha sonra gelen tanımlardan yaklaşık on yıl önce "1950'lerin sonlarında ve 1960'larda doğanlar"dır.[16][17][13][18] 1987'de Coupland, Vancouver dergisinde "Nesil X" başlıklı bir yazı yazdı ve bu yazı "sonraki kitabın tohumu" oldu.[19][20] Coupland, 1987 tarihli makalede ve 1989'da Vista dergisinde Billy Idol'ın Nesil X grubuna atıfta bulundu. Romanının roman önerisinde Coupland, Nesil X'in "1970'lerin sonlarındaki uzun ömürlü punk rock grubunun adından alındığını" yazdı,[22] ancak 1995'te grubun adı ile bağlantısını reddetti ve şöyle dedi:
Kitabın adı, birçok kişinin düşündüğü gibi Billy Idol'ın grubundan değil, Amerikalı sınıf yapısı hakkındaki komik bir sosyolojik kitabın son bölümünden, Paul Fussell'ın Sınıf adlı kitabından geldi. Son bölümünde Fussell, modern varoluşun sık sık çerçevelediği statü, para ve sosyal tırmanış döngüsünden inmek isteyen bir "X" kategorisi insanını adlandırdı.[23][19]
Yazar William Strauss, Coupland'ın romanının yayınlandığı sıralarda "X" sembolünün popüler kültürde öne çıktığını, 1992'de Malcolm X filminin yayınlandığını ve "Nesil X" adının yapıştığını belirtti. "X", bilinmeyen bir değişkeni veya tanımlanmak istenmeyen bir arzuyu ifade eder.[24][25][18] Strauss'un ortak yazarı Neil Howe, bu demografik grubun adlandırılmasındaki gecikmeyi şöyle kaydetti: "Doğumlarından otuz yıldan fazla bir süre sonra bir adları yoktu. Bence bu önemli." Daha önce, koşağa post-Boomers, Baby Busters (Batı dünyasında, özellikle ABD'de bebek patlaması sonrası doğum oranlarındaki düşüşe atıfta bulunur)[26], Yeni Kayıp Nesil, anahtar çocukları, MTV Kuşağı ve 13. Nesil (Amerikan bağımsızlığından bu yana 13. nesil) deniyordu.[12][24][21][27][28]
Kuşak X, II. Dünya Savaşı sonrası bebek patlamasını takip eden demografik bir kuşaktır ve bebek patlaması neslinden farklı bir nesil değişimini temsil eder. Birçok araştırmacı ve demograf, nüfustaki doğurganlık kalıplarına karşılık gelen tarihleri kullanır. ABD (ve geniş bir anlamda Batı dünyası) için Kuşak X, doğurganlık oranlarının 1950'lerin sonlarındaki zirveden 1970'lerin sonlarında ve 1980'lerin başlarındaki iyileşmeye kadar önemli ölçüde düşmeye başladığı bir zamandan başlar.
ABD'de tarafsız bir düşünce kuruluşu olan Pew Araştırma Merkezi, akademik çevrelerde giderek kabul gören 1965-1980 dönemini bir Kuşak X dönemi olarak belirlemektedir.[29] Dahası, doğurganlık oranları başlangıç ve bitiş tarihlerinin tanımlanmasında baskın olsa da, merkez şunu vurgular: "Kuşaklar analitik yapılardır, popüler ve uzman fikir birliği, bir nesli diğerinden ayıran kesin sınırların geliştirilmesi zaman alır."[30] Pew, özellikle iş gücü piyasası ve bir grubun tutum ve davranış eğilimleri gibi diğer faktörleri de hesaba katmaktadır. 2018'de Pew'nin Trend dergisinde yazan psikolog Jean Twenge, "Gen X'in doğum yılı sınırlarının tartışıldığı ama 1965-1980 yılları arasında yerleştiği" gözlemini yapmıştır.[1] Bu tanıma göre, 2025 itibarıyla Kuşak X'in en yaşlı üyeleri 60 ve en genç üyeleri 44 yaşındadır.
Başka bir ABD düşünce kuruluşu olan Brookings Kurumu, Gen X dönemini 1965 ile 1981 arasında belirler.[31] ABD Federal Rezerv Kurulu, 1965-1980 yıllarını kullanmaktadır.[32] ABD Sosyal Güvenlik İdaresi (SSA), 1965 ile 1980 yıllarını kullanmaktadır.[33] 2002 tarihli Nesiller Çarpıştığında kitabında Lynne Lancaster ve David Stillman, 1965 ile 1980 yıllarını kullanırken, 2012'de Jain ve Pant yazarları da 1965 ile 1980 yıllarını kullanmıştır.[34] New York Times[35][36] ve Washington Post[37] gibi ABD haber ajansları, Kuşak X'i 1965 ile 1980 arasında doğanlar olarak tanımlar. Gallup,[38] Bloomberg,[39] Business Insider,[40] ve Forbes[41][42] 1965-1980 yıllarını kullanmaktadır. Time dergisi, Kuşak X'in "yaklaşık olarak 1965 ile 1980 arasında doğan herkes" olarak tanımlandığını yazdı.[43] Harvard Konut Çalışmaları Ortak Merkezi'nden George Masnick, boomer, X'ler ve millennials'ın "eşit 20 yıllık dönemlere yayılmasını" sağlamak için bu nesli 1965 ile 1984 yılları arasında yerleştiriyor.[44]
Avustralya'da McCrindle Araştırma Merkezi, 1965-1979 yıllarını kullanmaktadır.[45] Birleşik Krallık'ta, Resolution Foundation düşünce kuruluşu, Gen X'i 1966 ve 1980 arasında doğanlar olarak tanımlar.[46] Londra merkezli çok uluslu profesyonel hizmetler ağı PricewaterhouseCoopers, Kuşak X çalışanlarını 1965 ile 1980 yılları arasında doğanlar olarak tanımlar.[47]
Diğer yaş aralığı belirteçleri
Bir neslin olgunlaşması için gereken süreye dayanarak, ABD yazarları William Strauss ve Neil Howe, 1991 tarihli Nesiller kitabında Kuşak X'i 1961 ile 1981 arasında doğanlar olarak tanımlar ve kolu iki dalgaya ayırır.[48] Jeff Gordinier, 2008 tarihli X Dünyayı Kurtarıyor kitabında 1961 ile 1977 arasında doğanları, ancak olasılıkla 1980 yılına kadar da dahil etmektedir.[9] Harvard Konut Çalışmaları Ortak Merkezi'nden George Masnick, boomer, X'ler ve millennials'ın "eşit 20 yıllık dönemlere yayılmasını" sağlamak için bu nesli 1965 ile 1984 yılları arasında yerleştiriyor.[44] 2004'te gazeteci J. Markert, 20 yıllık artışları kabul etti, ancak nesli iki 10 yıllık kolda ayırdı. İlki 1966'da başlıyor ve 1975'te bitiyor ve ikincisi 1976'da başlıyor ve 1985'te bitiyor; bu düşünce her nesile (Sessiz, boomer, Gen X, millennials vb.) uygulanmaktadır.[49]
Tarihi öneme sahip olaylara dayanarak, Schewe ve Noble, 2002'de bir neslin belirgin kilometre taşlarına karşı oluşturulduğunu ve herhangi bir uzunlukta olabileceğini savundu. Kuşak X'in 1966'da başladığını ve 1976'da bittiğini, 1955 ile 1965 arasında doğanların ise "uyarlanmış boomerlar" olarak adlandırıldığını söylediler.[50]
George Barna'nın 1994 tarihli Baby Busters: The Disillusioned Generation kitabı, 1965 ile 1983 arasında doğanları "bebek öldürücüler" nesli olarak adlandırdı.[51]
1996 tarihli Boom Bust & Echo: How to Profit from the Coming Demographic Shift kitabında David Foot, Kuşak X'i geç dönem boomerlar olarak nitelendirdi ve 1960 ile 1966 arasında doğanları içeriyor, "Çöküş Nesli" ise 1967 ile 1979 arasında doğanlar olarak ayrı bir nesil olarak kabul ediliyor.[52][53]
Nesillerin kesişim noktaları
Bazen 1960'ların başlarından Kuşak X'in ilk yıllarına kadar bebek patlamasının son yarısında doğanlara Kuşak Jones denir.[54] 1970'lerin sonlarında ve 1980'lerin başlarında ve ortalarında Kuşak X / millennials çakışma yıllarında doğanlara bazen Xennials denir.[55][56] Diğer isimler arasında Star Wars Kuşağı,[57] Kuşak Catalano[58] ve Oregon Trail Kuşağı[59] yer alıyor. Bu "mikro-nesiller" her iki neslin de özelliklerini paylaşıyor.
Demografik veriler
Amerika Birleşik Devletleri
Seçilen tarih aralığına bağlı olarak Gen X nüfus sayılarında farklılıklar vardır. ABD'de, Nüfus Sayımı nüfus tahminlerini kullanarak, Pew Araştırma Merkezi, 1965 ile 1980 arasında doğan Gen X nüfusunun 2019'da 65,2 milyon olduğunu buldu. Kuşak, 2028'de Boomerları geride bırakması muhtemel.[7] 2010 Nüfus Sayımı raporu, 1960'ların başlarından 1980'lerin başlarına kadar olan doğum yıllarıyla tanımlanan yaklaşık 84 milyon kişinin ABD'de yaşadığını kaydetti.[60]
2012'de Harvard Üniversitesi Konut Çalışmaları Ortak Merkezi için yazan George Masnick, ABD'de "Nüfus Sayımı, 82,1 milyon" Gen X'eri saydı. Masnick, göçün 1960'ların sonlarında ve 1970'lerin başlarındaki düşük doğurganlık yıllarındaki herhangi bir doğum yılı eksikliğini tamamladığını sonucuna vardı.[44] Michigan Üniversitesi'ndeki Amerikan Gençliği Uzunlamasına Çalışması'ndaki Jon Miller, "Kuşak X, 1961 ile 1981 arasında doğan yetişkinleri ifade ediyor" ve "84 milyon kişiyi içeriyor" yazdı.[61] 1991 tarihli Nesiller kitabında Howe ve Strauss, ABD'deki Gen X bireylerinin toplam sayısının 88,5 milyon olduğunu belirttiler.[62]
Aile planlaması programlarının etkisi
1960'ta piyasaya sürülen doğum kontrol hapı, azalan doğum oranlarının bir nedeniydi. İlk olarak, hap, evli kadınlar arasında adet düzensizliği için onaylı bir tedavi olarak hızla yayıldı. Bununla birlikte, hamileliği de önlediği ve 1964'te doğum kontrol hapı olarak reçete edildiği bulundu. "Hap" olarak yaygınlaşan hap, 1960'ların sonlarında devlet yasaları değiştirildikçe ve reşit olma yaşının 21'den 18-20'ye indirildikçe genç, evli olmayan üniversite kadınlarına ulaştı.[63] Bu politikalara genellikle Erken Yasal Erişim (ELA) yasaları denir.
Başka bir büyük faktör, 1973'teki ABD Yüksek Mahkemesi'nin Roe v. Wade kararında yasal hale gelene kadar yalnızca birkaç eyalette mevcut olan kürtü. Bu, diğer yerlerde de kopyalandı, üreme hakları yasaları özellikle İngiltere (1967), Fransa (1975), Batı Almanya (1976), Yeni Zelanda (1977), İtalya (1978) ve Hollanda (1980) gibi yerlerde kabul edildi. 1973 ile 1980 arasında, 15-44 yaş arası ABD kadınları başına kürtaj oranı %16'dan %29'a yükseldi ve 9,6 milyondan fazla gebelik sonlandırma işlemi yapıldı. 1970 ile 1980 arasında, her 10 Amerikalı vatandaş için ortalama 3 kişi kürtaj oldu.[64] Ancak, aynı dönemde göçün artması, azalan doğum oranlarını kısmen telafi etti ve Kuşak X'i etnik ve kültürel olarak çeşitli bir demografik kuşak haline getirmeye yardımcı oldu.[12][34]
Ebeveyn soyağacı
Genellikle, Gen X'ler Sessiz Nesil ve daha yaşlı Baby Boomers'ın çocuklarıdır.[9]
Özellikler
Amerika Birleşik Devletleri
Çocukluk ve ergenlik dönemlerinde
Artış gösteren boşanma oranları ve kadın iş gücüne katılım
Nesiller üzerine birkaç kitap yazan Strauss ve Howe, özellikle Kuşak X üzerine yazılmış 13. Nesil: Kesinti, Tekrar, Görmezden Gel, Başarısızlık? (1993) adlı kitapta, Gen X'lerin, çocuklara odaklanmaktan ziyade yetişkinlere odaklanan bir dönemde çocuklar olduğunu belirttiler.[65] X'ler, 1960'ların ortalarında boşanma oranları iki katına çıkmadan önce, 1980'de zirveye ulaşan artan boşanma oranları döneminde çocuklar olmuştur.[12][66][67] Strauss ve Howe, çocukların iyiliği adına birlikte kalma gibi uzun süredir devam eden toplumsal değerlerin, ebeveyn ve bireysel öz gerçekleştirme toplumsal değerleri ile değiştirildiği bir kültürel değişimi özetlediler. Strauss, toplumun "Leslie Fiedler'ın 1950'lerin 'çocuk kültü' diye adlandırdığı şeyden, Landon Jones'un 1970'lerin 'yetişkin kültü' diye adlandırdığı şeye geçtiğini" yazdı.[65][68] Avustralya'nın McCrindle Araştırma Merkezi'nden gelen Kuşak Haritası raporu, Gen X çocukları hakkında şunları yazdı: "Boomer ebeveynleri, Avustralya tarihinde en çok boşanan nesildi".[69] 2012 tarihli Generation X Goes Global: Mapping a Youth Culture in Motion kitabında Christine Henseler, "Bozulmayı ve yok oluşu izledik ve kayıplara duyarsızlaştık" dedi.[70]
Gen X çocukluğu, Susan Gregory Thomas'ın In Spite of Everything kitabında anlattığı 1960'lardan 1980'lere kadar olan cinsel devrimle aynı zamana denk geldi; bu durumda bir ebeveyn evine yeni cinsel ortakları getirirse, çocuklar için kafa karıştırıcı ve korkutucu olabilirdi.[71] Thomas ayrıca, boşanmanın Gen X çocukluğu sırasında farklı olduğunu, çocuğun, genellikle farklı toplumsal ve yasal beklentiler nedeniyle ebeveynlerinden biriyle (çoğunlukla baba ile) sınırlı veya kesintiye uğramış bir ilişkiye sahip olduğunu tartıştı. 1970'lerde yalnızca dokuz ABD eyaleti çocukların ortak velayetini kabul etmiştir ve bu, 1980'lerin ortalarında ortak velayete yönelik bir çaba sonucunda 50 eyalet tarafından kabul edilmiştir.[72] Avery Corman'ın en çok satan romanına dayanan 1979 Amerikan yasal draması Kramer vs. Kramer, çocuk velayeti mücadelesini ve geleneksel çekirdek aile yapısının sonunu simgeleyen bir örnek haline geldi.[73]
1970'lerde başlayan, birçok Boomer kadının, çocuklarının ihtiyaçlarını karşılamakla birlikte başarılı bir kariyer peşinde koşabilme yeteneklerine olan güvenleri ile işaretlenen Boomer kadınlarının iş gücüne hızla girişleri, "anahtar çocuk nesli" teriminin Kuşak X için ortaya çıkmasına neden olarak, ev dışındaki çocuk bakımı seçeneklerinin yaygınlaşmasından önce, birçok anahtar çocuğa yol açmıştır.[74][75][76]. Bu çocuklar, okul gününün sonu ile akşam ebeveynlerinin işe dönüşü arasında ve yaz aylarında daha uzun süreler boyunca yetişkin gözetimi olmadan kaldılar. Anahtar çocuklar tüm sosyoekonomik demografik gruplar arasında yaygındı, ancak özellikle orta ve üst sınıf çocukları arasında bu durum geçerliydi.[75]. Ebeveynlerin eğitim seviyesi ne kadar yüksekse, bu dönemde çocukların anahtar çocuk olmaları olasılığı o kadar yüksekti, çünkü ev dışındaki çocuk bakımı seçenekleri yaygınlaşmadan önce kadınların iş gücüne katılımı arttı.[77][78][79][80] McCrindle Araştırma Merkezi, nesli "hemşireler çalıştığında büyük bir yetişkin varlığı olmadan büyüyen ilk nesil" olarak nitelendirdi ve bunun Gen X'lerin daha önceki kuşaklara göre daha arkadaş odaklı olmasına yol açtığı belirtildi.[69][81]
Muhafazakar ve neoliberal yönelim
Bazı yaşlı Gen X'ler, Carter yönetiminin son yıllarında liseye başladılar, ancak kuşak büyük bir bölümünün Reagan Dönemi'nde sosyal ve siyasi olarak farkındalığa ulaştığı görülmektedir. Boomer nesli tarafından esasen oylanan Başkan Ronald Reagan, laissez-faire ekonomisini coşkuyla benimsedi. Politikaları, hükümet harcamalarının büyümesinde kesintiler, toplumun üst kesimi için vergi indirimleri, hisse senedi satın alımlarının yasal hale getirilmesi ve temel sektörlerin düzenlenmesiydi.[83] 1980'lerin başlarındaki ekonomik durgunluk, 1982'de işsizlik oranının %10,8'e yükselmesine neden oldu; bu da çoğu zaman çift ebeveyn gelirini gerektirdi.[84] Bu dönemde her beş Amerikalı çocuktan biri yoksulluk içinde büyüdü. Reagan'ın görev süresi boyunca federal borç, 1981'deki 998 milyar dolardan 1989'daki 2,857 trilyon dolara neredeyse üç katına çıktı ve bu da gelecek nesle daha büyük bir geri ödeme yükü getirdi.[85]
Hükümet harcamaları, iç programlardan savunmaya kaydı. Dahası, kalan fon tahsisleri çocuklara yönelik programlardan sıklıkla uzaklaştırıldı ve genellikle yaşlı nüfusa yöneltildi; Medicaid ve çocuk ve genç aileler için programlarda kesintiler ve yaşlı nüfusa yönelik Medicare ve Sosyal Güvenlik programlarının korunması ve genişletilmesi yapıldı. Yaşlılar için bu programlar ekonomik ihtiyaca bağlı değildi. Kongre üyesi David Durenberger, yoksul çocuklara ve genç ailelere yönelik programların kesildiği, ancak hükümetin "yaşlı milyonerlere ücretsiz sağlık hizmeti" verdiğini belirtti.[68][86]
Crack salgını ve AIDS
Gen X'ler, 1980'ler crack salgını sırasında gençlik çağına ulaştılar veya çocuklar durumundaydılar; bu, kentsel alanlar ve özellikle de Afrika kökenli Amerikalı toplumu üzerinde büyük bir etkiye sahipti. ABD'deki uyuşturucu sahası savaşları şiddetli suçları artırdı. Crack bağımlılığı toplulukları ve aileleri etkiledi. 1984 ile 1989 arasında, 14 ila 17 yaş arasındaki siyah erkekler için cinayet oranı ABD'de iki katına çıktı ve 18 ila 24 yaş arasındaki siyah erkekler için cinayet oranı da neredeyse aynı oranda arttı. Crack salgını, aileler üzerinde istikrarsızlaştırıcı bir etkiye sahipti ve çocukların koruyucu bakım altına alınmasında artışa yol açtı.[87] 1986'da Başkan Reagan, uyuşturucu kullanıcıları için katı zorunlu minimum cezaları uygulamaya yönelik Uyuşturucuya Karşı Mücadele Yasasını imzaladı. Ayrıca tedarik azaltma çabaları için federal bütçeyi artırdı.[88][89]
1980'ler ve 1990'lardaki yaklaşan AIDS salgını korkusu, Kuşak X'in biçimlendirici yıllarında yer alıyordu. AIDS'in ortaya çıkışı, Gen X'in ergenliğiyle çakıştı ve hastalık ABD'de ilk olarak 1981'de klinik olarak gözlemlendi. 1985 yılına gelindiğinde tahmini bir milyon ila iki milyon Amerikalı HIV pozitifti. Bu durum özellikle LGBT topluluğunu vurdu.[90] Virüs etkili tedaviler mevcut olmadan yayıldıkça, kamu paniği ortaya çıktı. Okullardaki cinsel eğitim programları, AIDS salgınına cevap vermek üzere uyarlandı ve Gen X öğrencilerine, seksin onları öldürebileceği öğretildi.[91][92]
Ev bilgisayarlarının yükselişi
Gen X'ler, evlerinde ve okullarında kişisel bilgisayarlara erişime sahip ilk çocuklar oldu.[69] 1980'lerin başlarında kişisel bilgisayarların kullanımındaki artış patladı. Commodore, Atari ve Apple gibi üreticiler, talebe yanıt olarak 8 bit ve 16 bit makineler ürettiler. Bu da, yedekleme depolama alanı, diskette, zip sürücü ve CD-ROM kullanımının karşılık gelen gelişmeleriyle birlikte yazılım sektörünü harekete geçirdi.[93]
Okullarda, ABD Eğitim Bakanı Terrel Bell'in "Teknoloji Girişimi" kapsamında Eğitim Bakanlığı tarafından desteklenen birkaç bilgisayar projesi vardı.[94] Bu, daha sonra İngiltere'nin 1982 Bilgisayarlar İçin Okullar programında[95] ve Fransa'da 1985 Plan Informatique pour Tous (IPT) programında[96] kopyalandı.
ABD'de, Kuşak X, ırkçı Jim Crow yasalarından sonra büyüyen ilk kuşaktı. Specialty Retail tarafından hazırlanan bir pazarlama raporunda "savaş hakları hareketini yaşadı" olarak tanımlandılar. Kamu okul sisteminde entegrasyona ulaşmak için otobüsle getirilen ilk çocuklar arasındaydılar. 1990'larda Strauss, Gen X'lerin "bugünün kuşaklarının en az ırkçıları" olduğunu bildirdi.[68][97] ABD'de 1972'de yürürlüğe giren Title IX, kamu okullarında Gen X kızlarına daha fazla spor fırsatı sağladı.[98] Alex Haley'in romanından uyarlanan ve 12 saatlik bir dizi olarak yayınlanan Roots, ülkenin Afro-Amerikan tarihini anlama yeteneğinde bir dönüm noktası olarak görüldü.[99]
Genç yetişkinler
Üniversite kayıtlarındaki artış devam etti
ABD'de, Boomer nesline kıyasla, Kuşak X, ebeveynlerinden daha eğitimliydi. Genç yetişkinlerin üniversiteye kayıt olmaları, 1983'ten itibaren sürekli artış gösterdi ve 1998'de doruğa ulaştı. 1965'te, erken Boomer'lar üniversiteye girdiklerinde, kamu ve özel sektörde toplam lisansüstü öğrenci kaydı 5,7 milyonu aştı. 1983'te (Pew Araştırması'nın tanımına göre) Gen X üniversite kayıtlarının ilk yılı, bu rakam 12,2 milyona ulaştı. Bu, %53'lük bir artış, öğrenci alımında etkili bir iki katlama anlamına geliyordu. 1990'lar ilerledikçe, Gen X üniversite kayıtları, eğitim maliyetinin 1980'lerin ortalarına göre arkadaşlarına kıyasla önemli ölçüde daha pahalı hale gelmesiyle birlikte, artan kredi borçlarıyla devam etti.[100] 1998'de, neslin üniversite kayıtlarının son yılı, yükseköğrenime girenlerin toplamı 14,3 milyonu buldu.[101] Ayrıca, Boomer'lar ve önceki kuşaklardan farklı olarak, kadınlar üniversite mezuniyet oranlarında erkekleri geçti.[102]
Yeni bir toplumsal ortama uyum sağlamak
1980'lerin sonunda iş piyasasına giren erken Gen X mezunları için ekonomik koşullar zorlayıcıydı ve 1990'ların ortalarına kadar önemli iyileşme belirtileri göstermiyordu.[103] ABD'de, artan enflasyonu kontrol etmek için uygulanan sıkı para politikası ve çok sayıda tasarruf ve kredi birliğinin (konut ipoteklerinde uzmanlaşmış özel bankalar) çöküşü, birçok Amerikan evinin refahını etkiledi. Bu, büyük bir hükümet kurtarma girişimine yol açtı ve bütçede daha fazla baskı yarattı.[104] Dahası, otuz yıllık büyüme sona erdi. 1960'lar ve 1970'ler boyunca var olan ve emeklilik süresince devam etmesi gereken işveren ve çalışanlar arasındaki toplumsal sözleşme artık geçerli değildi. 1980'lerin sonunda, Boomerların toplu işten çıkarılmaları, şirketlerin küçültülmesi ve üretimde hızlandırılmış dış kaynak kullanımına gidildi.[105]
Siyasi alanda, ABD'de kuşak, Vietnam Savaşı ve Watergate skandalının gölgesinde büyüdü. Reagan ve George H.W. Bush başkanlıkları altında olgunlaştılar ve neoliberal politikaların etkilerini ilk elden yaşadılar. Az sayıda kişi bir Demokrat yönetim yaşamıştı ve o zaman bile sadece atmosferik bir düzeydeydi. Siyasi yelpazenin solundaki kişiler için, 1960'lardaki önceki Boomer öğrenci seferberliklerindeki hayal kırıklıkları ve 1980'lerde tüketici "hırs iyi" ve "yuppie" kültürü için bu hareketlerin çöküşü, büyük ölçüde inanç kırıklığı veya açık bir ihanet gibiydi. Bu nedenle "otantik" ve "satın alma" üzerindeki odaklanma. Ayrıca 1989 Devrimleri ve Berlin Duvarı'nın yıkılışıyla birlikte sosyalist ütopyanın çöküşü, kapitalist modele alternatif bir olanak olduğuna dair hayal kırıklığına neden oldu.[106]
1990'da Time dergisi, o dönem 20'li yaşlarında olanları amaçsız ve odaklanmamış olarak tanımlayan "Dikkatle Devam Ederek Yaşam" başlıklı bir makale yayınladı. Medya uzmanları ve reklamverenler ayrıca genellikle onları "arkadaşlar nesli" olarak tanımlayarak, oldukça benmerkezci ve belki de amaçsız ancak eğlenceli olarak resmetti.[108][109]
Gen X'ler sıklıkla ilgisiz veya "tembel" olarak tasvir edildi, yönleri yoktu, bu tipik olarak başlangıçta Richard Linklater'ın 1991 tarihli komedi ve esasen olay örgüsüz filmi Slacker ile ilişkilendirildi. Film yayınlandıktan sonra, "gazeteciler ve eleştirmenler, bu genç yetişkinlerin 'büyümekten kaçınmaları' ve 'ciddi eylemlere karşı aşağılayıcı bir tutum takınmaları' nedeniyle farklı olduklarını düşündüler".[109][110] Ben Stiller'ın 1994 tarihli filmi Reality Bites da, o dönemin tutumlarını ve yaşam tarzı seçimlerini tasvir ederek neslin ruh halini yakalamaya çalıştı.[111]
Genç yetişkinler için Gen X'in olumsuz klişeleri devam etti, bunlar arasında "karanlık, alaycı ve hayal kırıklığına uğramış" olduğu yer aldı. 1998'de bu tür klişeler, Gen X gençlerinin umutsuz ve hayal kırıklığına uğramış olarak karakterize edilmesinin doğruluğunu incelemek üzere Stanford Üniversitesi'nde sosyolojik bir araştırma başlattı. Ulusal Genel Sosyal Araştırma'yı kullanarak, araştırmacılar, üç farklı dönemde 18-29 yaş arası bireylere sorulan aynı anket sorularını karşılaştırdı. Ayrıca, yaşlı yetişkinlerin zamana göre aynı anket sorularına nasıl yanıt verdiklerini karşılaştırdılar. Anketler, 18-29 yaş arası Gen X'lerin önceki 18-29 yaş arası gruplardan daha yüksek seviyelerde umutsuzluk ve hayal kırıklığı gösterdiğini gösterdi. Bununla birlikte, aynı zamanda, sadece genç yetişkinler değil, tüm yaş gruplarında umutsuzluk ve hayal kırıklığına uğrama oranlarının da zamanla arttığını, bu durumun nesil etkisi değil, dönem etkisi olduğunu buldular. Başka bir deyişle, 1990'larda tüm yetişkinler, sadece Kuşak X değil, daha umutsuz ve hayal kırıklığına uğramışlardı.[112][113]
2023'te televizyon sunucusu Bill Maher ile Club Random with Bill Maher podcast'inde yaptığı röportajda, şarkıcı ve gitarist Billy Corgan, Smashing Pumpkins'in birçok Gen X'erin yetişkinliğe geçişinde yaşadığı hayal kırıklığını nasıl dile getirdiğini ima etti ve şöyle dedi:
En azından nesiller bazında, bununla o kadar çok kişiyle bağlantı kurduğumu düşünüyorum çünkü Gilligan's Island'ın, "Hayatımda ne oldu?"nun karşılaştığı şeyi ifade ediyordum.[114]
İnternetin ve dot-com balonunun yükselişi
1990'ların ortalarında ve sonlarında, Bill Clinton başkanlığında ABD'de ekonomik iyimserlik geri döndü,[115] işsizlik oranı 1992'deki %7,5'ten 2000'deki %4'e düştü.[116] Gen X'in genç üyeleri, yönetimler arasında geçiş yaparak, siyasi olarak "liberal bir yenilenme" yaşadılar. 1997'de Time dergisi, daha önce rapor edilen olumsuz klişeleri geri çeken ve olumlu başarıları raporlayan "Kuşak X Yeniden Değerlendirildi" başlıklı bir makale yayınladı. Makale, Gen