Bugün öğrendim ki: Almanya'nın II. Dünya Savaşı bombardıman uçaklarının çoğunu üreten Junkers Aircraft and Motor Works'ün kurucusu Hugo Junkers, Almanların yeniden silahlanmasına karşı çıktı. Naziler patentlerine ve şirketine el koydu, onu vatana ihanetle tehdit etti ve ev hapsine aldı.
Alman havacılık öncüsü
Hugo Junkers (3 Şubat 1859 – 3 Şubat 1935), tamamen metal uçaklar ve kanatlı uçakların tasarımını öncülük eden bir Alman uçak mühendisi ve tasarımcısıydı. Junkers Flugzeug- und Motorenwerke AG (Junkers Uçak ve Motor Fabrikaları) şirketi, Birinci Dünya Savaşı ile İkinci Dünya Savaşı arasındaki yıllarda Alman uçak sanayisinin temel taşlarından biriydi. Çok motorlu, tamamen metal yolcu ve kargo uçakları, Almanya'da ve dünyanın dört bir yanında hava yollarının kurulmasına yardımcı oldu.
Uçakların yanı sıra Junkers, dizel ve benzinli motorlar da üretti ve çeşitli termodinamik ve metalurji patentleri aldı. Ayrıca Bauhaus hareketi'nin önemli sponsorlarından biriydi ve 1925'te Bauhaus'un Weimar'dan Dessau'ya (fabrikasının bulunduğu yer) taşınmasını sağladı.
Kariyerinin önemli noktaları arasında 1915'teki Junkers J 1, dünyanın ilk pratik tamamen metal uçağı, neredeyse hiçbir dış destek elemanı olmayan bir kanat tasarımı içeriyordu; 1919'daki Junkers F 13 (dünyanın ilk tamamen metal yolcu uçağı); Atlas Okyanusu'nun ilk başarılı ağır-hava-alan doğu-batı geçişini gerçekleştiren Junkers W 33; "uçan kanat" olarak adlandırılan Junkers G.38 ve 1930'ların en ünlü yolcu uçaklarından biri olan, "Tante Ju" lakaplı Junkers Ju 52 yer almaktadır.
1933'te Nazi iktidara geldiğinde, Junkers ve işletmelerini Alman yeniden silahlandırma çalışmalarında yardımcı olmaları istendi. Junkers reddettiğinde, 1934'te ev hapisine alındı ve sonunda patentleri ve şirketi ele geçirildi. Ertesi yıl öldü. Nazi kontrolü altında şirketi, İkinci Dünya Savaşı'nın en başarılı Alman savaş uçaklarından bazılarını üretti.
Biyoloji
[düzenle]
Junkers, Prusya Ren Eyaleti'ndeki Rheydt'te, zengin bir sanayicinin oğlu olarak doğdu. 1878'de Abitur sınavlarını kazandıktan sonra, Charlottenburg'daki (şimdiki Berlin Teknik Üniversitesi) ve Aachen'deki (şimdiki RWTH Aachen) Teknik Yüksek Okullarına devam etti ve 1883'te mühendislik çalışmalarını tamamladı.
İlk önce babasının şirketinde Rheydt'te çalışmaya döndü, ancak kısa süre sonra Charlottenburg'da Adolf Slaby tarafından verilen elektromanyetizma ve termodinamik üzerine ileri derslere katıldı. Slaby onu Dessau'daki Continental-Gasgesellschaft'te yerleştirdi ve burada ilk karşıt pistonlu motoru geliştirdi. Isı değerini ölçmek için Junkers bir kalorimetre patenti aldı ve 1892'de bir imalat şirketi kurdu. Junkers, kalorimetreyi kişisel olarak 1893 Dünya Kolombiyen Sergisi'nde Chicago'da tanıttı ve burada bir altın madalya kazandı. Ertesi yıl, tankı olmayan bir ısıtıcı olarak geliştirdiği gazla çalışan bir banyo kazanı patentini aldı. 1895'te icatlarını kullanmak üzere Junkers & Co. şirketini kurdu.
1897'den itibaren, 1912'ye kadar ders verilen Aachen'de makine mühendisliği profesörlüğüne teklif edildi. Aynı zamanda bir mühendis olarak çalışırken, Junkers & Co.'nun önemli kazançlarını kullanarak kalorimetre, ev aletleri (gaz sobaları), basınç regülatörleri, gaz yağ motorları, fan ısıtıcıları ve diğer icatları tasarladı, patente aldı ve kullandı.
Hava taşımacılığı çalışmaları
[düzenle]
Junkers'ın hava taşımacılığı çalışmaları, 50 yaşında Aachen'de mühendis Hans Reissner ile çalışmaya başladığında ciddi bir şekilde başladı. Reissner, 1909'da Brand Heath'te, Junkers & Co. tarafından Dessau'da inşa edilen oluklu demir kanatlarla donatılmış, tamamen metal bir uçak geliştirmişti. Demir kanatlar bir yıl sonra patentlendi. Junkers, bir rüzgar tüneli inşa etmiş ve bir hidrolik fren icat etmişti.
Metal uçaklar ve kanatlı uçaklar hakkında ileri görüşlü fikirleri vardı, ancak savaşın gereklilikleri onu geriye itti. Birinci Dünya Savaşı sırasında hükümet onu uçak üretimine odaklanmaya zorladı. 1915'te, dünyanın ilk pratik tamamen metal uçak tasarımını, Junkers J 1 "Blechesel" [1] (Sac Metal Eşek) geliştirdi ve bu II. Dünya Savaşı'na kadar Münih'teki Alman Müzesi'nde sergilendi. Şirketinin 1916-17'deki ilk askeri üretim tasarımı, zırhlı gövde, iki kişilik, tamamen metal seskıpladan oluşan IdFlieg tasarımına sahip Junkers J.I'ydi, savaşın en iyi Alman zemin saldırı uçağı olarak kabul edildi. Bu dönemde, Alman hükümetinin IdFlieg askeri havacılık denetleme kuruluşu, şirketini Anthony Fokker'ınkiyle birleştirerek Junkers-Fokker Aktiengesellschaft'ı 20 Ekim 1917'de oluşturmaya zorladı. [2] Zırhlı bir gövdeye sahip J.I'nin burnunda yer alan motor, pilot ve gözlemciyi birleştirilmiş metal bir "küvet" içinde koruyan deseni, daha sonra benzer bir zırhlı gövde tasarımına sahip olan Sergey Ilyushin'in daha sonraki Il-2 Shturmovik'i (Muhtemelen Junkers'ın 1920'lerde Sovyetler Birliği'nin Moskova banliyösü Fili'de bir üretim tesisine sahip olması nedeniyle uygun) ilham kaynağı olabilir. Bu tür savaş uçakları için bu tasarım felsefesinin iyi bir fikir olduğu kanıtlanmıştı, 1970'lerde piyasaya sürülen Amerikalı Fairchild Republic A-10 Thunderbolt II "Savaş Domuzu" çift turbofanlı saldırı uçağında da yeniden kullanıldı; pilotu zırhlı titanyum bir küvette kaplanmıştı. 1918'e gelindiğinde, Junkers'ın şirketi, önceden gösterilen tek kanatlı gövde tasarımına olan tercihiyle, Alfred Wilm'ın 1906'da icat ettiği duralumin'i bir üretim uçak gövdesi boyunca ilk defa kullanan dünyanın ilk seri üretim düşük kanatlı, tek kişilik tamamen metal savaş uçağı olan Junkers D.I'yi üretmişti. D.I, 1918'e kadar üretime girmedi. Ayrıca iki kişilik bir tek kanatlı savaş uçağı olan Junkers CL.I üretti. Her ikisi de savaş sonrası Sovyet havacılık öncüsü Andrei Tupolev ve Amerikalı havacılık tasarımcısı William Bushnell Stout, Junkers'ın oluklu, hafif metal yapım tekniğinden yararlanan erken uçak tasarımlarında Junkers'a çok şey borçluydu.
1919'daki Junkers F.13, Junkers Flugzeugwerke tarafından üretilen birkaç başarılı sivil uçak tasarımından ilkiydi: daha sonraki tasarımlar arasında 1932'den Junkers Ju 52/3m bulunmaktadır. Çeşitli iş girişimleri aracılığıyla Junkers, başlangıçta uçak satmayı amaçlayarak dünya çapında hava yollarını kurmak ve geliştirmek için çalıştı. Junkers'ın erken aşamalarda önemli bir rol oynadığı hava yolları arasında Deutsche Luft Hansa ve Lloyd Aéreo Boliviano yer alıyor. Sayısız iş girişimi, sağlam mühendislik planlarını engelleyen geniş ekonomik veya siyasi sorunlar nedeniyle başarısız oldu. Junkers her zaman daha fazla fikre sahipti: "Der Grosse Dessauer" lakaplı, büyük dört motorlu G.38, Luft Hansa'ya teslim edildi, defalarca iyileştirmeler için fabrikaya geri çağırdığı için birçok ay boyunca ticari seferler yapmadı.
1933'te Naziler Alman hükümetinin kontrolünü ele geçirdiğinde, Junkers, yeniden silahlanma hedeflerine karşı çıktı. Buna karşılık, kalan şirketlerinden tüm patentleri ve pazar paylarını talep ettiler, suçlama kapsamında hapis tehdidi altında. 1934'te ev hapisine alındı ve 3 Şubat 1935'te öldü.
Miras
[düzenle]
Hugo Junkers, ağırlıklı olarak adını taşıyan uçaklarla ilgili olarak bilinmektedir. Bunlar, Birinci Dünya Savaşı sırasında Alman İmparatorluğu için isteksizce geliştirdiği bazıları, daha sonra Anthony Fokker ile küçük bir ilişki içinde olduğu gibi, ayrıca Junkers Flugzeugwerke (Junkers Uçak Fabrikaları) tarafından "arası savaş döneminde" üretilen sivil uçak tasarımlarıdır. Junkers 1935'te, 76. doğum gününde öldü.
Her ikisi de Tupolev ANT-2 iki yolcu küçük uçağı (1924) ve William Bushnell Stout'un ilk tamamen metal tasarımı olan Stout ST çift motorlu torpido bombardımanı (1922) gibi, savaş sonrası ilk tamamen metal uçak tasarımları, ayrı ayrı mühendisler tarafından oluşturulan Tupolev'in muazzam 63 metrelik kanat açıklığına sahip sekiz motorlu Maksim Gorki (dünyada 1930'ların başlarında inşa edilen en büyük uçak) ve Stout'un popüler Ford Trimotor yolcu uçağı örnekleri gibi Junkers'ın öncü çalışmalarına doğrudan dayanıyordu.
1976'da Junkers, Uluslararası Havacılık ve Uzay Şöhret Salonu'na dahil edildi. [3]
Junkers, Japon yönetmen Hayao Miyazaki'nin 2013 yapımı yarı kurgusal filmi ''Çıkan Rüzgar''da yer aldı. [4]
Zaman çizelgesi
[düzenle]
Ayrıca bakınız
[düzenle]
Junkers şirket
Alman mucitler ve buluşçular
Referanslar
[düzenle]
Kaynaklar
[düzenle]
Detlef Siegfried. Der Fliegerblick: Intellektuelle Radikalismus ve Flugzeugproduktion bei Junkers 1914 bis 1934. (Historisches Forschungszentrum der Friedrich-Ebert-Stiftung, Reihe Politik- ve Gesellschaftsgeschichte, nr. 58) Bonn: J.H.W. Dietz, 2001. ISBN 3801241181.