Bugün öğrendim ki: Andre 3000, Hey Ya şarkısındaki "Now all Beyoncés and Lucy Lius" dizesini, şarkıyı yazdığı sırada televizyonunda "Independent Women Part I" şarkısının müzik videosu oynuyor olduğu için yazmıştır.
2003 yılında Outkast tarafından yayınlanan single
"Hey Ya", buraya yönlendiriliyor. Diğer kullanımlar için Hey Ya (anlam ayrımı) sayfasına bakın.
"Hey Ya!", Amerikalı hip hop ikilisi Outkast tarafından, şarkıyı yazan ve üreten üyesi André 3000 tarafından seslendirilen bir şarkı. Outkast'ın diğer üyesi Big Boi tarafından kaydedilen "The Way You Move" ile birlikte, "Hey Ya!", ikilinin beşinci albümü Speakerboxxx/The Love Below'dan iki baş single'dan biri olarak Arista Records tarafından 9 Eylül 2003'te yayınlandı. Şarkı ticari bir başarı elde etti ve Amerika Birleşik Devletleri, Avustralya, Kanada, Çek Cumhuriyeti, Norveç ve İsveç'te bir numaraya ulaştı. "Hey Ya!", yayınlandığında eleştirmenlerden övgü aldı ve 2000'lerin en iyi şarkılarından biri olarak sürekli olarak sıralandı. Şarkı, Rolling Stone dergisinin 2021 tarihli "Tüm Zamanların En İyi 500 Şarkısı" listesinde 10. sırada yer aldı.
Yazma ve Kayıt
[düzenle]
André 3000, "Hey Ya!"yı 2000 yılında yazdı ve üzerinde çalışmaya Aralık 2002'de Georgia, Atlanta'daki Stankonia Stüdyolarında başladı.[3][4] Ramones, Buzzcocks, The Hives ve Smiths gibi gruplardan ilham alarak eşlik için akustik gitar kullandı.[5][6]
André giriş, ilk bölüm, ana ezgi ve vokalleri aynı zamanda birkaç düzine denemeyle kaydetti. Birkaç akşam sonra seslendirme sanatçısı Kevin Kendricks, synthesizer'da bas hattını gerçekleştirirken şarkıya geri döndü.[4] Aylar sonra, André 3000, Los Angeles'taki Larrabee Sound Studios'ta Pete Novak ile çalıştı. Vocoder aracılığıyla şarkı söyleme dahil olmak üzere çeşitli ses efektleriyle deney yaptılar ve her satır için 30 ila 40 deneme yaptılar.[4]
Beste
[düzenle]
"Hey Ya!", G majöründe bir şarkıdır. Her cümle altı ölçülü bölüm, dördüncü ölçüde ölçü değişikliği kullanılarak (her cümlede 22 çeyrek nota vuruşuyla bir şarkı oluşturarak) ve bir I–IV–V–VI akor ilerleyişi kullanarak oluşturulur. G majör ve C majör akorlar sırasıyla bir ve iki 4/4 ölçü çalınır. André 3000 ardından baskın D majör akordan sonra aldatıcı bir kadans kullanarak iki 4/4 ölçüde E majör bir akora (melodide G notasına karşı E minörünü ima eder) geçiş yapar. Şarkı, dakikada 159 vuruş hızında hareket eder ve André'nin vokal aralığı B3'ten G5'e kadar bir buçuk oktavdır.[7]
Şarkı, André 3000'in "bir, iki, üç, oh" diye sayması (ohe 1. vuruşta) ile üç vuruşlu girişle başlar ve ardından ilk bölüme geçer. Sözler, kahramanın romantik bir ilişki hakkındaki kaygılarını ve şüphelerini anlatmaya başlar.[4] İlişkinin sadece "geleneğe" bağlı olup olmadığını merak eder, "Ama gerçekten beni [boşa harcamak] istiyor mu? / Ama beni görmeyi / Kapıyı açmak istiyor mu?" gibi satırlarda olduğu gibi. André 3000, "Bence mutlu olmanın, dünyanın bir ilişkinin nasıl olması gerektiğine dair beklentilerine uymaktan daha önemli olduğunu düşünüyorum. Bu nedenle, 2000'lerde erkeklerin ve kadınların birbirleriyle nasıl ilişkide olduklarının kutlamasıdır".[8] Şarkı daha sonra, "Hey ya!" dizesinin sekiz kez tekrarlandığı, bas hattını gerçekleştiren bir sentezleyici ile birlikte olan korusa geçer.[7]
İkinci bölümde kahramanın, ilişkinin devam etmesinin amacı hakkında endişelendiği ve "Hiçbir şey sonsuza dek değilse... aşkın istisna olması neyi ifade eder?" sorusunu düşündüğü soğukluk hisseder.[4] Koral tekrarlandıktan sonra, şarkı bir çağrı ve yanıt bölümüne geçer. André 3000 şaka yapar, "Soğuktan daha soğuk ne var?" ve "adamların" yanıtı, vokallerinin dublajlı bir versiyonudur, "Buz gibi soğuk", André Benjamin'in sahne isimlerinden birine bir göndermedir.[9] Ardından "bayanlara" seslenir, yanıtları seslendirme sanatçısı Rabeka Tuinei'den[6], ses mühendisine asistandı.[4]
Şarkının duraklaması "Polaroid fotoğraf gibi sars" ifadesini ortaya çıkardı; bu, bazı fotoğrafçıların ıslak anlık film fotoğraflarının kurumasını hızlandırmak için kullandıkları bir tekniktir. Filmin erken sürümlerinde çekilen fotoğraflar kurutulması gerekti ve fotoğrafı sallamak, filmin erken ayrılmasına ve son görüntüde lekeler oluşmasına neden olarak görüntünün bozulmasına yardımcı oldu.[10] Duraklama ayrıca, Liu'nun başrolde olduğu 2000 yapımı Charlie'nin Meleği film uyarlaması için Destiny's Child tarafından seslendirilen "Independent Women Part I" şarkısına gönderme yaparak şarkıcı Beyoncé ve oyuncu Lucy Liu'yu da anmaktadır. "Şimdi bütün Beyoncé'ler ve Lucy Liu'lar" dizesi, "şimdi bütün bağımsız kadınlar" anlamına gelse de, André 3000, "Hey Ya!"yı yazarken televizyonunda "Independent Women Part I"nin müzik videosunun oynandığı için bu dizeyi eklediğini söylüyor.[11] Şarkı koroyu tekrarlayarak ve kademeli olarak kaybolmakla sona eriyor.[7]
Eleştirel resepsiyon
[düzenle]
"Hey Ya!", müzik eleştirmenlerinden yoğun bir beğeni topladı. PopMatters şarkıyı "parlak bir şekilde coşturucu" ve "elektrik alanla spazm yapma" olarak tanımladı.[12] Entertainment Weekly, onu çift albümdeki en yakalanabilir şarkı olarak vurguladı[13] ve Stylus dergisi onu OutKast tarihindeki en iyi şarkılardan biri olarak belirledi.[14] "Hey Ya!", birkaç yüz müzik eleştirmeninin Robert Christgau tarafından yapılan bir anket olan 2003 Pazz & Jop listesinde 322 atıf ile birinci oldu ve ikinci sırada yer alan Beyoncé Knowles'un "Crazy in Love" şarkısını 119 ile geçti.[15] Blender'ın "Doğduğunuzdan Bu Yana 500 En İyi Şarkı" listesinde 15. sırada yer aldı[2] ve Pitchfork bunu The Pitchfork 500 koleksiyonuna dahil etti.[16]
Şarkının alışılmadık düzenlemesi, çeşitli türlerden sanatçılarla karşılaştırılmalara yol açtı. Pitchfork, onu albümün doruk noktası olarak nitelendirdi ve Flaming Lips tarzı enstrümantasyonu Prince'in 1983 tarihli single'ı "Little Red Corvette" enerjisiyle başarıyla harmanladığını ekledi.[17] Uncut'ın Marcello Carlin'i, şarkıyı "Andre'nin erken 80'lerin elektrosunun üst tonlarında güç pop yapmasına; The Knack ile The The'nin 'Soul Mining' albümünün birinci yüzünün birleşmesine" benzetti.[18]
Daha sonra Pitchfork, şarkıyı Ocak 2005'teki "2000-2004 Yılındaki En İyi 100 Single" özelinde Outkast'ın kendi "B.O.B." şarkısından sonra ikinci sıraya yerleştirdi.[19] Blender, onu Ike Turner'ın soul müziği ve Devo'nun yeni dalga müziğinin bir karışımı olarak tanımladı[20] ve daha sonra "elektro/folk-rock/funk/güç pop/hip-hop/neo-soul/mutfak lavabo rave-up" olarak tanımladı[2]. Rolling Stone, André 3000'in vokallerini "indie-rock tarzı bir Little Richard"a ve arka düzenlemeyi 1969 tarihli Beatles albümü Abbey Road'a benzetti[21], daha sonra tüm zamanların 500 en iyi şarkısı listesine 182. sıraya ve 2011'deki "Aughts'ın En İyi 100 Şarkısı" listesine dördüncü sıraya yerleştirdi[6][22].
New York da şarkıyı Beatles ile karşılaştırdı ve 2003'ün en iyi single'larından biri olarak gördü[23]. AllMusic, onu elektro, funk ve soul müziğinin "alevli" bir karışımı olarak nitelendirdi[24]. NME, şarkıyı sınıflandırmaya çalışmayı "suya ok atmaya benzetiyor" diye nitelendirdi ve "Camberwick Green pirinç bandı, bir gemi gezisi kabare gösterisi, çizgi film havarisi korosu ve 'Polaroid fotoğraf gibi sars!' diye mırıldanan bir aptal MC ile amatör bir 'Oz Sihirbazı' yapımının oyuncuları tarafından desteklenmesi arasında bir anımsatma barnalığı" olarak nitelendirdi[25]. 2011 yılında, "Son 15 Yılın En İyi 150 Parçası" listesinde üçüncü sırada yer aldı[26]. 2013'te spor sitesi Grantland.com, 64 şarkıdan oluşan bir March-Madness tarzı parantez ardından şarkıyı milenyumun en iyi şarkısı olarak adlandırdı. Aynı adlı müzik videosu da, çağdaş bir sonrası endüstriyel performans sanatı parçası olarak eleştirmenler tarafından iyi karşılandı. 2014'te NME şarkıyı tüm zamanların 500 en iyi şarkısı listesinde 18. sıraya, 2021'de Rolling Stone ise tüm zamanların 500 en iyi şarkısı listesinde 10. sıraya yerleştirdi[28].
Ticari performans ve etkisi
[düzenle]
"Hey Ya!", Kuzey Amerika'da başarılı oldu, önce "The Way You Move" haftasından üç hafta sonra, 18 Ekim 2003'te Billboard Hot 100 listesinde 57. sırada yer aldı; o sırada 25. sırada yer alıyordu[29]. Şarkı, 13 Aralık 2003'ten 7 Şubat 2004'e kadar dokuz hafta Hot 100 listesinde bir numaraya ulaştı[30][31]. Dijital satışlar, Billboard Hot Digital Tracks listesinde 17 hafta boyunca birinci sırada yer aldı[32]. Şarkının bir numarada kalma süresi, Casey Kasem'in Amerikan Top 40 sunuculuğunun ikinci dönemini bitirdi ve Ryan Seacrest'in sunuculuğunun başlangıcını işaret etti. Şarkı, kentsel çağdaş pazarlarda iyi bir performans sergiledi, Rhythmic Top 40 listesinin zirvesine ulaştı ve Hot R&B/Hip-Hop Singles & Tracks listesinde dokuzuncu sıraya yükseldi. Ayrıca ana akım müzikte de başarılı oldu, Top 40 Mainstream ve Top 40 Tracks listelerinin zirvesine ulaştı ve Adult Top 40 listesinde 13. sıraya yükseldi. Şarkı ayrıca modern rock radyolarına da geçti ve Aralık 2003'te Billboard'ın Alternatif Şarkılar listesinde 16. sırada yer aldı. 2004'te Andre 3000, 2004 Nickelodeon Çocuklar Seçimi Ödülleri'nde şarkıyı seslendirdi ve şarkı Favori Şarkı ödülünü kazandı. Daha sonra yıl içinde, şarkı Now That's What I Call Music! 16 derlemeli albümünde yer aldı. Ayrıca 2006'da Now That's What I Call Music! Number 1's ve 2007'de Now That's What I Call Party Hits! albümünde de yer aldı[33].
"Hey Ya!", Apple'ın iTunes platformunda bir milyona ulaşan ilk şarkıydı[34] ve Eylül 2005'te ses kayıt endüstrisi derneği (RIAA), şarkının bir milyon kopyanın satıldığı için platin sertifikası verdiğini duyurdu[35]. 46. Grammy Ödülleri'nde şarkı En İyi Kentsel/Alternatif Performans ödülünü kazandı ve Yılın Kaydı ödülü için aday gösterildi, ancak Coldplay'in "Clocks" şarkısına kaybetti[36].
Şarkı Avrupa'da da iyi bir performans sergiledi. Birleşik Krallık'ta, listeye altı numaradan giriş yaptı ve 12 hafta sonra zirvede 3. sıraya ulaşarak toplam 21 hafta boyunca listede kaldı[37]. "Hey Ya!", Norveç single listesinin zirvesinde yedi hafta kaldı ve 2004'ün ilk haftasında İsveç'te bir numaraya yükseldi[38][39]. Şarkı, kıtada Avusturya, Finlandiya, Fransa, Almanya, İrlanda ve İsviçre'de ilk ona girmeyi başardı[40][41][42][43][44][45]. "Hey Ya!", Avustralya ARIA Single Listesinde 17. sıradan başlangıç yaptı ve daha sonra iki hafta boyunca listede bir numaraya yükseldi[46]. Şarkı listede 16 hafta kaldı[46] ve Avustralya Kayıt Endüstrisi Derneği tarafından 11x platin sertifikası aldı[47]. Şarkı 2003 yılı sonu listesine 61. sırada girdi[48] ve 2004 listesine 15. sırada, 2004 kentsel listesine de 5. sırada girdi[50]. Ayrıca Yeni Zelanda'da da başarılı oldu, ikinci sıraya yükseldi ve RIANZ Single Listesinde 23 hafta kaldı[51].
"Polaroid fotoğraf gibi sars" sözü ve şarkının ticari başarısı, 2001'de iflas ilan eden Polaroid Corporation'ı geçici olarak canlandırdı. Modern Polaroid filmleri şeffaf bir plastik pencerenin arkasında mühürlendiği için, fotoğrafı hafifçe sallamak filmin gelişimi üzerinde hiçbir etkiye sahip değildir. Filmi güçlü bir şekilde sallamak, filmi erken bir şekilde ayırarak son görüntüde lekeler oluşturarak, görüntüyü bozabilir[52]. Bununla birlikte, Polaroid, göndermeye dayanarak, reklam ajansı Euro RSCG'den Ryan Berger'i işe aldı[53]. Polaroid, OutKast için Euro RSCG tarafından dağıtılan Polaroid kameralar ile partiler sponsorluğunda bulundu[54]. OutKast ayrıca bazı performanslarında Polaroid kameralar tutma sözleşmesi imzaladı. Polaroid satış rakamlarını yayınlamasa da, dijital kameraların artan popülaritesiyle düşüşe geçen kamu imajı şarkıyla canlandı[55]. Bununla birlikte, olumlu yankıya rağmen, Polaroid sonunda orijinal Polaroid kameralar ve filmlerin satışını durdurdu ve 2008'de tekrar iflas etti[56].
Şarkı, 2004'te çıkan Jojo's Bizarre Adventure, yedinci bölüm "Steel Ball Run"da Pocoloco'nun Stand yeteneğinin ismi olarak kullanıldı.
Övgüler
[düzenle]
"Hey Ya!" için övgüler Yıl Organizasyon Ödülü Sonuç 2004 BET Ödülleri Yılın Videosu Kazandı Seyircilerin Seçimi Aday Gösterildi Grammy Ödülü Yılın Kaydı Aday Gösterildi En İyi Kentsel/Alternatif Performans Kazandı En İyi Müzik Videosu Aday Gösterildi iHeartRadio Çok Müzik Video Ödülleri En İyi Uluslararası Grup Videosu Kazandı Halkın Seçimi: En Sevilen Uluslararası Grup Aday Gösterildi MTV Avrupa Müzik Ödülleri En İyi Şarkı Kazandı En İyi Video Kazandı MTV Müzik Video Ödülü Yılın Videosu Kazandı En İyi Hip-Hop Videosu Kazandı En İyi Yönetmenlik Aday Gösterildi En İyi Görsel Efektler Kazandı En İyi Sanat Yönetimi Kazandı MTV Müzik Video Ödülleri Japonya Yılın Videosu Aday Gösterildi En İyi Pop Videosu Aday Gösterildi NAACP Görüntü Ödülleri Üstün İkili veya Grup Kazandı Üstün Müzik Videosu Aday Gösterildi Üstün Şarkı Aday Gösterildi Soul Train Müzik Ödülleri Yılın En İyi Videosu Kazandı
Müzik videosu
[düzenle]
Arka plan
[düzenle]
Şarkının Bryan Barber tarafından yönetilen müzik videosu, eski Beatles üyesi Paul McCartney'nin "Coming Up" şarkısının videosuna kavramsal olarak benzer, ancak aynı zamanda 9 Şubat 1964'te The Ed Sullivan Show'da Beatles'ın anıtsal performansına da dayanıyor. Bununla birlikte, eylemi Londra'da gerçekleştiriyor.[57] Videonun başlangıcı ve sonu, ikisinin de herhangi bir sırada izlenebilmesi için "The Way You Move" ile birleşik şekilde yer alıyor[58] ve "The Way You Move/Hey Ya!" videosu, bu iki klibi köprüleme dizisiyle birleştirerek OutKast: The Videos DVD'sinde yayınlandı[59].
Şarkıyı dinledikten sonra, Barber, şarkının müzik yapısı temelinde Sullivan'ın programındaki Beatles'ın görünümüne dayanarak bir video oluşturmaktan ilham aldı, ancak André 3000 bu görüntüleri hiç görmemişti. Barber, André 3000'e bu görüntüleri gösterdi ve Amerikalı bir grubu, yani Love Below grubunu, İngiliz televizyon programında popüler olarak geriye götürme fikri ortaya çıktı. Müzik videosu, Ağustos 2003'te Kaliforniya, Los Angeles'taki Universal Stüdyolarındaki bir ses stüdyosunda iki günde hareket kontrolü fotoğrafçılığı kullanılarak çekildi[57]. Kadro 100'den fazla kadından oluşuyordu. André 3000'in her bölümünün farklı açılardan birkaç kez çekildiği ve çekimler sırasında şarkıyı 23 kez seslendirdiği belirtildi[57]. "Hey Ya!"'nın single olarak yayınlanması son dakikada bir karar olduğu için, André'nin bu bölümleri koreografisini yapacak vakti olmadı ve tüm danslar doğaçlamaydı[8]. Ice Cold 3000'in bölümleri ilk çekilenlerdi, bunun sonucu karakterin enerjik performansı oldu ve Johnny Vulture'ın bölümleri son çekilmiş bölümlerdi, bu nedenle yorgun olan André, bu bölümlerde bir tabureye oturdu[57].
Özet
[düzenle]
Videoda, André 3000, hayali Love Below grubunun sekiz üyesini oynuyor: klavye sanatçısı Benjamin André, basçı Possum Aloysius Jenkins, vokalist André "Ice Cold" 3000, davulcu Dookie Blossom Gain III, üç yedek vokalist olan Love Haters ve gitarist Johnny Vulture[57].
Video, grubun menajeri Antwan (Big Boi)'nun Ice Cold ve Dookie ile sahne arkasında konuşmasıyla açılıyor. Bu arada, siyah beyaz canlı yayınlanan bir gösteride bağırıp çağıran kız kalabalığını sakinleştirmeye çalışan televizyon sunucusu (başka bir versiyonda hareketli bir Phillippe yer alıyor) görünür. Ardından grubu tanıtıyor ve onlar performansa başlıyorlar. Seyircideki kızlar yüksek sesle bağırırken, bir kız sahneye koştuktan sonra güvenlik tarafından uzaklaştırılıyor ve bir diğeri bayılıyor. Bir aile, canlı yayınlanan gösteriyi evlerinde izlerken dans ediyor. Ice Cold dinleyicilere "Polaroid fotoğraf gibi sarsın" talimatını verdiğinde, bazı kızlar fotoğraf çekmeye ve onları sallamaya başlıyor. Ice Cold sahnedeki kızlardan birinin ile dans ediyor ve video, grubun arkadaşlarının performansı izledikleri ve bunun hakkında konuştukları sahne ile kapanıyor.
Performans
[düzenle]
Video, MTV'nin Total Request Live programında 5 Eylül 2003'te 10. sıradan başlangıç yaptı[60]. Sıralamanın zirvesine 19 gün ulaştı[61] ve 24 Kasım'da 50 gün programa kaldıktan sonra sekizinci sırada sona erdi[62]. 2004 MTV Müzik Video Ödülleri'nde video, Yılın Videosu, En İyi Hip Hop Videosu, En İyi Özel Efektler ve En İyi Sanat Yönetimi ödüllerini kazandı[63]. Ayrıca En İyi Yönetmenlik dalında aday gösterildi, ancak Jay-Z'nin "99 Problems" şarkısına kaybetti[63]. "Hey Ya!", 46. Grammy Ödülleri'nde En İyi Kısa Form Müzik Videosu dalında aday gösterildi, ancak Johnny Cash'in Nine Inch Nails'in "Hurt" şarkısına yaptığı cover versiyonuna kaybetti[36]. Kanada'da, video Ocak 2004'te başlayan haftada MuchMusic'in Sayacının zirvesine ulaştı[64] ve 2004 Çok Müzik Video Ödülleri'nde bir grup tarafından En İyi Uluslararası Video ödülünü kazandı[65]. 2006'da Stylus dergisi, André 3000'in dansını 1970'lerin başındaki James Brown performanslarıyla karşılaştırarak onu "Tüm Zamanların En İyi 100 Müzik Videosu" listesinde 72. sıraya yerleştirdi[66].
Biçimleri ve parça listeleri
[düzenle]
Kredi ve personel
[düzenle]
"Hey Ya!" için krediler, Speakerboxx/The Love Below'ın kapaktan alınmıştır[73].
Kayıt
Kayıt yeri: Georgia, Atlanta'daki Stankonia Stüdyoları ve Tree Sound Stüdyoları; Kaliforniya, Los Angeles'taki Larrabee Sound Stüdyoları.
Personel
André 3000 – vokal, gitarlar, klavyeler, prodüksiyon, ses programlama
Kevin Kendricks – klavyeler
John Frye – kayıt mühendisi
Pete Novak – kayıt mühendisi
Robert Hannon – kayıt mühendisi
Mike Nicholson – kayıt mühendisi
Josh Monroy – yardımcı kayıt mühendisi
Warren Bletcher – yardımcı kayıt mühendisi
Jared Robbins – yardımcı kayıt mühendisi
Rabeka Tuinei – yardımcı kayıt mühendisi, ek vokal
Neal Pogue – ses mikseri
Greg Price – yardımcı ses mikseri
Listeler
[düzenle]
Sertifikalar
[düzenle]
"Hey Ya!" için sertifikalar ve satışlar
Yayın tarihi
[düzenle]
Yayın tarihleri ve biçimleri "Hey Ya!" Bölge Tarih Biçim(ler) Etiket(ler) Kaynak Amerika Birleşik Devletleri 25 Ağustos 2003 Arista [134] İsveç 24 Ekim 2003 CD Arista BMG [135] Avustralya 10 Kasım 2003 [136] Birleşik Krallık [137]
Cover versiyonları
[düzenle]
"Hey Ya!"nın rock etkileri, diğer birçok sanatçının şarkının cover versiyonlarını yayınlamasına olanak sağladı. 2006'da imzalı olmayan folk grubu Obadiah Parker'ın öncüsü Mat Weddle, yerel bir açık mikrofon gecesinde şarkının akustik bir cover'ını seslendirdi ve arkadaşlarından biri performansın videosunu YouTube'a yükledi, bu da kısa sürede çevrimiçi olarak viral hale geldi[138]. Slowcore grubuna Red House Painters ilham alınarak, Weddle'ın versiyonu çok daha yavaş bir tempoda ritmik bir gitar çalmasıyla hareket ediyor ve duraklamayı "kesik bir çan sesi" haline getiriyordu[139]. Cover, uluslararası radyo yayını aldı ve birçok başka kopyacı akustik versiyon doğurdu[140].
Şarkının akustik cover versiyonu, Ted Buckland rolündeki Sam Lloyd tarafından 2009 yılında Scrubs'ın "Ruhuma Ateş Ettim, 2. Bölüm" adlı bölümünde seslendirildi[141]. 2015 yılında, Postmodern Jukebox, geniş bir band temposu ve 1960'ların havası ile "Hey Ya!"'nın Scott Bradlee düzenlemesini yayınladı. Sara Niemietz'in solisti ile, versiyonları Billboard dergisinde, Time dergisinin çevrimiçi versiyonunda ve New York Daily News'ta yer aldı[142][143][144].
İngiliz alternatif metal grubu Sleep Token, 2018'de single olarak bir cover yayınladı. Bu versiyonda, vokalist Vessel, yalnızca piyano eşliğinde şarkının ilk iki bölümünü ve korosunu seslendirdi.
Ayrıca bakınız
[düzenle]
Avustralya'da en yüksek sertifikalı single'lar listesi