Bugün öğrendim ki: koşu bantları Viktorya döneminde hapishanelerde ceza olarak kullanılıyordu
Egzersiz cihazı
Tarihsel kullanım için, Treadwheel'e bakın.
Diğer kullanımlar için, Treadmill (anlam ayrımı) başlığına bakın.
Koşucu bant, genellikle aynı yerde yürüme, koşma veya tırmanma için kullanılan bir cihazdır. Koşucu bantlar, hayvan veya insanların gücünü kullanarak iş yapmak için güç makinelerinin geliştirilmesinden önce tanıtıldı; genellikle bir kişi veya hayvanın tahıl öğütmek için bir treadwheel'ın basamaklarını bastığı bir değirmen türüydü. Daha sonraki zamanlarda, koşucu bantlar hapishanelerde ağır iş cezası verilmiş kişiler için ceza cihazları olarak kullanıldı. Koşucu bant ve treadwheel terimleri güç ve ceza mekanizmaları için eşanlamlı olarak kullanılıyordu.
Daha yakın zamanlarda, koşucu bantlar, bir yerde koşmak veya yürümek için egzersiz makineleri olarak kullanıldı. Kullanıcının bir değirmeni çalıştırması yerine, cihaz, elektrik motoru veya bir volan tarafından tahrik edilen geniş bir konveyör bandı ile hareket eden bir platform sağlıyor. Bant arkaya doğru hareket ediyor, kullanıcıyı bantla eşleşen bir hızda yürümeye veya koşmaya zorluyor. Bandın hareket hızı, yürüme veya koşma hızıdır. Bu nedenle, koşma hızı kontrol edilebilir ve ölçülebilir. Daha pahalı, ağır hizmet tipi versiyonlar motorla çalıştırılır (genellikle elektrik motoru ile). Daha basit, daha hafif ve daha ucuz versiyonlar hareketin pasif olarak direncini gösterir, sadece yürüyenler bandı ayaklarıyla ittiğinde hareket eder. İkincisi el ile çalışan koşucu bantlar olarak bilinir.
Koşucu bantlar, büyük bir farkla en çok satan egzersiz ekipmanı kategorisi olmaya devam ediyor. Sonuç olarak, koşucu bant endüstrisinde dünya çapında yüzlerce üretici var. [1]
Tarih
[düzenle]
Mekanik mühendis William Staub, ev kullanımı için ilk tüketici koşucu bandını geliştirdi. [2] Staub, 1968 tarihli Kenneth H. Cooper'ın Aerobics kitabını okuduktan sonra koşucu bandını geliştirdi. Cooper'ın kitabı, haftada dört ila beş kez sekiz dakika koşan bireylerin daha iyi fiziksel kondisyonda olacağını belirtti. Staub o sırada uygun fiyatlı ev koşucu bantlarının bulunmadığını fark etti ve 1968'in sonlarında kendi kullanımı için bir tane geliştirmeye karar verdi. [3] İlk koşucu bandına PaceMaster 600 adını verdi. Tamamlandığında, Staub prototip koşucu bandını Cooper'a gönderdi, Cooper ise makineyi, fitness ekipmanları satıcıları da dahil olmak üzere ilk müşterileri buldu. [alıntı gerekli]
Staub, Clifton, New Jersey'deki fabrikasında ilk ev koşucu bantlarını üretmeye başladı, daha sonra üretimi Little Falls, New Jersey'e taşıdı.
Fonksiyonlar
[düzenle]
Güç için kullanım
[düzenle]
Koşucu bantlar, antik çağlarda güç kaynakları olarak ortaya çıktı. [4] Bu eski makinelerin üç ana tasarım türü vardı. [5] İlki, dikey bir şafttan dışarı çıkan yatay bir çubuktu. Bir öküz veya başka bir hayvanın daire içine girerek çubuğu iterek, dikey eksen etrafında döndürülüyordu. Bunları çalıştırmak için insanlar da kullanılıyordu. İkinci tasarım, yerinde tırmanma yerine daireler halinde yürümeyle çalıştırılan dikey bir tekerlek, bir treadwheel'dı. Bu, bugün bildiğimiz hamster tekerleğine benzer. Üçüncü tasarımda da tırmanma gerekiyordu, ancak eğimli, hareketli bir platform kullanılıyordu.
Koşucu bantlar, yaklaşık 4000 yıl önce kas gücüyle çalışan makineler olarak ortaya çıktı. [alıntı gerekli] Birincil kullanım, kovalar dolusu su kaldırmaktı. Bu aynı teknoloji daha sonra döner tahıl değirmenleri ve treadwheel vinci oluşturmak için uyarlandı. Ayrıca su pompalanması ve hamur yoğurma makineleri ve üfleyiciler çalıştırmak için de kullanıldı.
Ceza için kullanım
[düzenle]
Başlık makalesi: Ceza koşucu bandı
Ceza amacıyla koşucu bantlar, 1818'de bir değirmencin oğlu olan İngiliz mühendis Sir William Cubitt tarafından tanıtıldı. Bury St Edmunds hapishanesindeki boşta gezen mahkumları fark ederek, boş zamanlarını gidermek ve yararlı işler üretmek için kas güçlerini kullanmalarını önerdi. [6]
Cubitt'in ceza amaçlı koşucu bantları genellikle yatay bir eksen etrafında dönüyordu, kullanıcıdan sonsuza dek merdiven çıkıyormuş gibi yukarı çıkmayı gerektiriyordu. Cezalandırılanlar, denge için yatay bir korkuluk tutarak tekerleğin dış çevresinde yürüdüler. 1865 Hapishane Yasası'na göre, ağır çalışma cezası alan her erkek mahkum, cezasının en az üç ayını, esas olarak koşucu bandında oluşan birinci sınıf çalışmada geçirmek zorundaydı. [7]
Ceza amaçlı koşucu bantlar, 19. yüzyılın ikinci yarısına kadar kullanıldı; tipik olarak altı ayak (1,82 m) çaplı bir silindir etrafında yirmi dört basamağı olan yirmi ayak (0,6 m) uzunluğunda kanat tekerlekleridir. Birkaç mahkum, tekerleğin üzerinde yan yana durdu ve etkin bir şekilde 5.000 ila 14.000 dikey ayak (1500 ila 4000 m) tırmandı ve günde altı veya daha fazla saat çalışmak zorundaydı. Amaç esas olarak cezalandırıcı olsa da, Brixton Hapishanesindeki en kötü şöhretli değirmen 1821'de kuruldu ve Cubitt'in daha önce yakınlarda kurduğu bir yel değirmenini tamamlamak için tahıl öğütmek için kullanıldı. Bu, 19. yüzyılın başlarındaki hapishanelerin zulmü için popüler bir hicivli benzetme haline geldi.
Makineler ayrıca, madenlerdeki su pompaları veya havalandırıcılar için de kullanılabilirdi. [8] [9]
Egzersiz için kullanım
[düzenle]
"Eğitim makinesi" koşucu bandı için ilk ABD patenti (#1.064.968), 17 Haziran 1913'te verildi. [10]
Egzersiz koşucu bandının öncüsü, kalp ve akciğer hastalıklarını teşhis etmek için tasarlanmış ve 1952'de Washington Üniversitesi'nde Robert Bruce ve Wayne Quinton tarafından icat edilmiştir. [11] Kenneth H. Cooper'ın 1968'de yayınlanan aerobik egzersizin faydaları hakkındaki araştırması, ev koşucu bandı ve egzersiz bisikletinin ticari gelişimini desteklemek için tıbbi bir argüman sağladı.
Günümüzde koşucu bant kullanıcıları arasında tıp tesisleri (hastalıklar, rehabilitasyon merkezleri, tıp ve fizyoterapi klinikleri, yüksek öğretim kurumları), spor kulüpleri, biyomekanik enstitüleri, ortopedik ayakkabı mağazaları, koşu mağazaları, Olimpiyat antrenman merkezleri, üniversiteler, yangın eğitimi merkezleri, NASA, test tesisleri, polis kuvvetleri ve ordular, spor salonları ve hatta ev kullanıcıları bulunmaktadır.
Koşucu bant ergometreleri artık çoğunlukla motorla çalıştırılıyor. Çoğu koşucu bandında dönen bir bant ile bir koşu platformu vardır. Koşu platformunun önünde ve arkasında iki şaft vardır. Bant şaftlar ve koşu platformu arasında gerilir. Koşucu bantlar için güvenlik standartları IEC EN 957-1 ve IEC EN 957-6'dır.
Tıbbi koşucu bantlar için geçerli normlar, standartlar ve kılavuzlar arasında Tıbbi Cihaz Direktifi (MDD), Avrupa Kılavuzu 93/42 EEC, Avrupa Kılavuzu 2007/47 EEC, IEC EN 60601-1, EN 62304, EN 14971 ve makine direktifi 2006/42/EC bulunur.
Tıbbi koşucu bantlar, sınıf IIb aktif tedavi cihazlarıdır ve aynı zamanda tanı için aktif cihazlar olarak da kullanılır. Çok güçlü (örneğin, 3,3 kW = 4,5 HP) elektrik motorlu tahrik sistemleri ile koşucu bantlar, koşucu bandının hareketli koşu bandı aracılığıyla insan vücuduna mekanik enerji sağlar. Konu yatay konumunu değiştirmez ve ayaklarının altındaki koşu bandı ile eşleşmek için pasif olarak hareket ettirilir ve zorlanır. Konu ayrıca, koşucu bandını kullanan emniyet kemeri, ağırlıksızlık sistemi, çeşitli destekler veya hatta bir robotik ortez sisteminde sabitlenip hareket ettirilebilir.
Tıbbi koşucu bantlar ayrıca aktif ölçüm cihazlarıdır. EKG, ergospirome, kan basıncı monitörü (BPM) veya EMG ile bir arayüz aracılığıyla bağlandıklarında, yeni bir tıbbi sistem (örneğin, stres testi sistemi veya kardiyopulmoner rehabilitasyon sistemi) haline gelirler ve VO₂ maks ve çeşitli diğer hayati fonksiyonları ölçmek için de donatılabilirler.
Çoğu koşucu bandında, hedef kalp hızı tanımlanan ve konu "kalp hızı sabit durumunda" olana kadar hız ve eğim (yük) otomatik olarak kontrol edilen bir "kardiyo modu" vardır. Bu nedenle, koşucu bant, konunun hayati fonksiyonu (kalp hızı) temelinde insan vücuduna mekanik enerji sağlıyor.
Ergometri ve kardiyopulmoner stres testleri ve performans tanılama için kullanılan bir tıbbi koşucu bant, tıbbi bir ortamda bağımsız bir cihaz olarak veya EKG, EMG, ergospirome veya kan basıncı izleme cihazı ile bağlantılı olarak kullanıldığında her zaman sınıf IIb tıbbi bir cihazdır.
Koşu platformunda konu, bandın ayarlanabilir hızına uyum sağlıyor. Koşu platformu genellikle amortisör elemanlarına monte edilmiştir, bu nedenle koşu platformunun şok emici özellikleri vardır. Kaldırma elemanı, tüm çerçeveyi ve koşu platformunu da içerecek şekilde yükseltir ve yukarı doğru koşmak için bir eğim açısı simüle eder. Bazı koşucu bantlar, aşağı doğru yükleri simüle etmek için koşu bandını tersine çevirebilir. Fitness alanında profesyonel kullanım için tasarlanan çoğu koşucu bandının masa boyutları yaklaşık 150 cm (59 inç) uzunluğunda ve 50 cm (20 inç) genişliğinde, hız aralığı yaklaşık 0–20 km/s (0–12 mph) ve eğim açısı 0–20°'dir.
Sporcular için daha büyük ve daha kararlı koşucu bantlar gereklidir. Bazı ağırlık hafifletmelerle sprinterler geçici olarak 45 km/s (28 mph) hıza ulaşır ve bu nedenle uzunluğu 300 cm'ye (120 inç) kadar ve genişliği 100 cm'ye (39 inç) kadar olan büyük bir platformda koşmak zorundadır. Yüksek fiziksel çaba ve düşme riskinin artması nedeniyle, konunun veya hastanın düşmesini önlemek için bir düşme durdurma ünitesi gereklidir. Bu düşme durdurma cihazı genellikle, bir çizginin takıldığı ve bir elektrik anahtarına bağlandığı bir güvenlik yayı şeklindedir. Bir göbek, konunun düşmesini önler ve gerekirse koşu bandını kapatır.
Motorlu veya manuel koşucu bantlar, geleneksel sürekli koşucu bant kayışı yerine bir parmaklı bant tasarımı kullanabilir. Parmaklı bant koşucu bantlarında, ayaklı veya ayaklı yürüme ve koşmayı destekleyen ayrı kauçuk parmaklar bulunur.
Bazı ofislerde, çalışanlar, çalışanların bilgisayar üzerinde çalışırken veya telefonda konuşurken yürümelerini sağlayan koşucu bantlı masalarla donatılır.
Tedavi merkezlerinde, terapistler için sol ve sağda yerleşik koltukları olan koşucu bantlar kullanılır, örneğin, terapistler bir inme hastasının bacaklarını yürüyüş hareketlerini simüle etmek ve tekrar yürümeyi öğrenmelerine yardımcı olmak için hareket ettirebilirler. Bu, manuel lokomosyon tedavisi olarak adlandırılır.
Aşırı boyutlu koşucu bantlar, 80 km/s (50 mph) hıza kadar bisiklet sürmek, tekerlekli sandalyeliler için ve engebeli koşu bantları ile kayak ve biatlon için özel uygulamalarda kullanılır, burada sporcular koşu platformunda roller kayakıyla eğitim ve test egzersizleri yaparlar. uzunluğu 450 cm × 300 cm (180 inç × 120 inç) 'dir.
Avantajları ve dezavantajları
[düzenle]
Avantajlar
[düzenle]
Kullanıcının hava koşullarından bağımsız olarak kapalı alanda egzersiz programına uymasını sağlar.
Yastıklı koşucu bant, açık hava yüzeylerinde koşmaya kıyasla biraz daha düşük etki eğitimi sağlayabilir. Yastıklı kayışlar çoğunlukla kaldırılmış olsa da ve yastıklı yedek kayışlar bulmak zor olabilir, birçok koşucu bandında yastıklamada üstün ve yastıklı kayışlardan daha uzun ömürlü olan kauçuk veya üretan platform elastomerleri (yastıklar) bulunur. Bir süre, yastıklamada en iyiler arasında olan muz şeklinde esnek platformlar mevcuttu ve orta fiyat aralığında fiyatlandırılmıştı, ancak bunlar artık satılmıyor, muhtemelen esnek platformları üretmenin maliyetinin artması nedeniyle. Yastıklı kayışlar, zayıf malzemelerden yapıldığı için normal kayışlar kadar uzun ömürlü değildir. Kalori yakma için, verilen enerji kullanımı oranı için etkiyi önemli ölçüde azaltmak için eğim kullanılabilir.
Eğim ayarları, doğal özellikler kullanıldığında mümkün olmayan sürekli "yokuş yukarı" eğitimine izin verebilir.
Hız ayarları, tutarlı bir tempo zorlar.
Bazı koşucu bantlarında, kullanıcının örneğin kıvrımlı tepeler gibi arazileri simüle ederek doğru, programlanmış egzersiz süreleri sağlaması için programlar bulunur.
Kullanıcı, koşucu bant üzerindeyken televizyon izleyebilir, böylece hareketsiz televizyon izlemeyi önler.
Mesafe, yakılan kalori ve kalp hızı gibi kullanıcı ilerlemesi izlenebilir. [alıntı gerekli]
"Yokuş yukarı" geriye doğru koşma, ileriye doğru koşarken genellikle ihmal edilen birçok antagonist kası geliştirir.
Koşucu bandında koşmak, suç faaliyetleri, trafik, engebeli araziler ve diğer açık hava tehlikelerine karşı hedef olma endişesini ortadan kaldırır.
Dezavantajlar
[düzenle]
Kardiyovasküler egzersiz olarak:
Bazı koşucu bant kullanıcıları, açık hava koşularına döndüklerinde ortaya çıkan kötü koşma alışkanlıkları geliştiriyorlar. Özellikle, rüzgar direncinin olmaması ve motor kapağını ayağın önüyle vurmaktan kaçınma girişiminden kısa, dik, zıplayan bir yürüyüş biçimi oluşabilir.
Koşuculara katı bir tempo dayatır, bu da koşuya doğal olmayan bir his verir ve koşucunun dengesini kaybetmesine neden olabilir.
Koşucu bandı koşmak, hiçbir spor dalının kullanılmadığı herhangi bir spor dalı için özel değildir. Örneğin, bir yarış koşucusu, olaylarına daha özgü ve gerçekçi olduğu için açık havada koşarak uzayda koşmayı tercih ederdi.
Temporal ve açısal kinematikteki farklılıklar, koşucu bantların rehabilitasyon programı içinde kullanıldığı durumlarda dikkate alınmalıdır. [13]
Kapalı alan etkinliği olarak:
Çoğu kullanıcı, koşucu bantları sıkıcı bulur ve bir süre sonra ilgilerini kaybeder. [14]
Koşucu bantlar, evdeki dikkat dağıtıcı şeylerden uzak yeni yerlerde koşmaktan elde edilen bazı koşucuların psikolojik tatminini sağlamaz.
Komşular, özellikle apartman alt katındaki komşular, koşucu bandından gelen gürültüden (vurma ve titreşim) şikayet edebilirler. [15]
Makine olarak:
Uygun kullanılmadığı takdirde kişisel yaralanmalara neden olabilir. Özellikle endişe kaynağı, koşu bandı kayışı çalışırken koşucu bandına uzanan çocuklar olup, en kötü durumda birden fazla cilt nakli gerektiren ve kalıcı özrü olan ciddi sürtünme yanıkları yaşayabilirler. [16] Kullanılmadığında, çocukların koşucu bant kayışı tarafından yaralanmasını önlemek için güvenlik anahtarını çıkarın.
Açık havada koşmaya kıyasla, satın alma maliyeti, elektrik ve olası onarım maliyetleri önemli ölçüde daha yüksektir.
Evlerde yer kaplar.
Diğer kullanımlar
[düzenle]
Bir konveyör bandı olduğu için, koşucu bant koşma dışında diğer aktiviteler için kullanılabilir. Atlar test ediliyorsa (özellikle jokey yarışlarında), özel olarak üretilmiş bir koşucu bandına yerleştirilir. Büyük koşucu bantlar, arabaları da barındırabilir. Konveyör üzerinde koşmaya alışmış köpeklerin egzersizleri için koşucu bantlar kullanılabilir; ancak, tasmayı koşucu bandına bağlamadan kaçınılmalıdır, çünkü ciddi yaralanmalara neden olabilir.
Su altı koşucu bandı
[düzenle]
Su altı koşucu bantları, işgalcinin kısmen batmış olması için cam veya plastik ile kaplanmış ve suya batırılmış koşucu bant türüdür. İnsanlar ve hayvanlar için, genellikle fizik tedavi için kullanılırlar. [17]
Ev ve klinik kullanım için köpek/evcil hayvan ve su altı evcil hayvan tedavi koşucu bantları mevcuttur. Çeşitli üretici ve modeller mevcuttur, ancak evcil hayvan kullanımı için tasarlanmış koşucu bantların temel özellikleri daha uzun bir koşu yüzeyi, evcil hayvanın koşucu bandından düşmesini önleyen açık ön ve arka girişler ve yan raylar içerir. Hiçbiri insan gözetimi olmadan kullanılmak üzere tasarlanmamıştır. Birçok veteriner ve hayvan rehabilitasyon kliniği de müşterilerin evcil hayvanlarına sağladıkları hizmetler arasında su altı koşucu bant terapisi sunmaktadır.
Çok yönlü koşucu bant
[düzenle]
Başlık makalesi: Çok yönlü koşucu bant
Gelişmiş uygulamalar, iki boyutta hareket etmesi amaçlanan sözde çok yönlü koşucu bantlardır ve "holodeck" için temel oluşturmayı amaçlamaktadır. Birkaç çözüm önerildi, ancak araştırma devam ediyor, çünkü bazı sorunlar çözülmemiş durumda, bunlar büyük boyut, gürültü ve titreşimdir. ABD Veteran İşleri Bakanlığı tarafından desteklenen projelerde çalışan araştırmacılar tarafından, terapötik egzersizi teşvik etmek için tekerlekli sandalye eğitmeni için sanal gerçek ortamları oluşturmak için paralel çalışmalar yürütülmektedir. [18]
Ayrıca bakınız
[düzenle]
Koşucu bant üzerinde bisiklet sürme
Kalp stres testi
Hamster tekerleği
Naturmobil
Uluslararası Uzay İstasyonu'nda kullanım için titreşim yalıtımı stabilizasyonuna sahip koşucu bant
AlterG (Anti-Yerçekimi Koşucu Bandı)
Kış sporları için egzersiz koşucu bandı
Travelator
Konveyör bandı
Referanslar
[düzenle]