Bugün öğrendim ki: Boeing B-52 Stratofortress'in resmi takma adı "BUFF" olup bu "Big Ugly Fat Fucker" ifadesinin kısaltmasıdır
B-52'ler, ABD Hava Kuvvetleri'nin (USAF) nükleer caydırıcılığının temel unsuru olmak üzere tasarlanmış olsa da, Vietnam Savaşı sırasında ilk savaş görevlerini normal bombalama uçağı olarak yerine getirdiler. Aslında, B-52'ler, Güney Vietnam ormanlarındaki Viet Cong isyancılarının şüpheli saklanma yerlerini bombalamak için kullanıldı. "Operasyon Arc Light" kapsamında gerçekleştirilen bu keşifler, nihai stratejik bombardıman uçağının gerçek bir silah sistemi haline geldiğini ve B-52'nin olağanüstü çok yönlülüğünü sergiledi.
Ancak Bill Yenne'nin "B-52 Stratofortress: Dünyanın En Uzun Süre Hizmette Kalmış ve En İyi Bilinen Bombardıman Uçağının Tam Tarihi" kitabında açıklandığı üzere, Viet Cong'un dört taburuna karşı 18 Haziran 1965'te yirmi yedi B-52F tarafından gerçekleştirilen ilk Arc Light görevi neredeyse başarısızlıkla sonuçlandı. İki bombardıman uçağının havada çarpışması, kötü hava koşulları, yetersiz planlama ve tüm görevin radyo sessizliği altında uçurulması kararı nedeniyle meydana geldi. Bununla birlikte, bu uğursuz başlangıçtan sonra Arc Light keşifleri rutin hale geldi ve Stratofortress, ABD Deniz Piyadeleri'nin Operasyon Harvest Moon ve ABD Ordusu Birinci Süvari birliklerinin Ia Drang Vadisi'ndeki operasyonlarını destekledi.
Aralık 1965'te, B-52'nin bomba yükünü artırmak amacıyla, Stratejik Hava Komutanlığı (SAC) B-52D'leri, kanat altındaki direklere daha yirmi dört adet olmak üzere seksen dört adet 500 kiloluk geleneksel bomba taşıyacak şekilde değiştirildi. "Big Belly" olarak adlandırılan bu modifikasyon programı, B-52D'nin bomba taşıma kapasitesini 43.500 pound'luk B-52F'ye kıyasla muazzam bir artış olan 60.000 pound'a kadar çıkardı. B-52D'nin ayırt edici özelliği, yeni standartlaştırılmış Güneydoğu Asya kamuflaj şemasıydı: üst kısımlarında bej ve iki yeşil tonu bulunuyordu, alt kısımları ve dikey kuyruk ise aynı B-52F parlak siyahı ile boyanmıştı.
Operasyon Arc Light sırasında, B-52 Stratofortress'ın ünlü lakabı "BUFF", "Big Ugly Fat F*cker" (resmi USAF dokümanlarında kibar bir ifade olarak "Big Ugly Fat Fellow") olarak ortaya çıktı.
Bu değişiklikler, Arc Light görevlerinin etkinliğini artırdı. SAC'ın resmi tarihine göre çok yüksekten uçan B-52'ler, Viet Cong tarafından en çok korkulan silahlardan biri haline geldi. Genel Westmoreland'ın "Çoğu esir ve firariden konuşarak, düşman birliklerinin B-52'lerden, taktik hava kuvvetlerinden, topçulardan ve zırhlı araçlardan korktuğunu biliyoruz... bu sırada" sözleri bu iddiayı doğruluyor. Bu izlenim, Viet Cong Adalet Bakanı Truong Nhu Tang tarafından 1985 tarihli "Bir Viet Cong Anıları" adlı kitabında, bir B-52 Arc Light görevinin ortasında yakalanma deneyimini dramatik bir şekilde anlatırken onaylandı: "Sanki mahsur kalmıştım, sığınağın tabanına doğru kendimi ittirmeye çalıştığımda, kıyametin ortasında yakalanmışım gibi hissettim... dehşet tamdı. Zihin, dışarı çıkmak için anlaşılamaz emirler verirken, bedenin kontrolünü kaybetmiştim."
1966'da 5.000'den fazla Arc Light görevi uçuruldu ve 1967'de sayı neredeyse ikiye katlandı. Güney Vietnam'a olan mesafeyi kısalttığı için Tayland hava üslerinin (Udorn Kraliyet Tayland Hava Üssü ve U-Tapao Kraliyet Donanması Havaalanı gibi) kullanımı, hava yakıt ikmali kaynaklarını çok daha az zorladı.
Ancak, Arc Light görevleri 1968'de 20.568 görevle zirveye ulaştı. Aynı yıl, B-52'lerin, Güneydoğu Asya'da bugüne kadar görülen en büyük ve en önemli taktik hava harekatında Amerikan kuvvetlerini desteklemek ve savunmak için kullanıldığı en ünlü Arc Light görevlerinden biri gerçekleşti. BUFF'lar, ülke genelinde bulunan yer radar istasyonlarını donatan Skyspot sistemi (AN/MSQ-77 Yer Yöneltmeli Bombalama sistemi) tarafından yönlendirilirken, günün her saatinde, her birkaç saatte altıya kadar grup halinde hedef üzerinde bulunuyordu. Hedefleri iki saat içinde değiştirebiliyordu. Bu operasyon, "Niagara" kod adıyla, B-52'ler 2.707 görevde 75.631 ton bomba bıraktı; bunlardan neredeyse altı yüzü Amerikalıların çevresinden sadece 300 metre mesafede bulunuyordu, ancak hiçbir Amerikalı vurulmadı. Bu saldırılar, Khe Sanh kuşatmasını kırmaya ve Kuzey Vietnam'ın geri çekilmesine neden oldu. Yakalanan bir Kuzey Vietnam subayı, alayının %75'inin yalnızca bir B-52 saldırısında yok edildiğini kabul etti.
Nixon yönetiminin savaşı azaltma arzusuna dayanarak, 1969'da Arc Light görevleri, o yıl 19.498 görevle, 1970'te 15.103 görevle ve 1971'de 12.552 görevle kademeli olarak azalmaya başladı. Bununla birlikte, B-52'nin tam potansiyeli, Kuzey Vietnam üzerinde ABD tarafından gerçekleştirilen en büyük bombalama kampanyasını temsil eden Noel hava saldırısı olan Operasyon Linebacker II sırasında ertesi yıl kullanıldı.