Bugün öğrendim ki: dünyada sadece bir tane gerçek 1983 model yılı Corvette var. O yıldan kalan diğer tüm Corvette'ler ezildi.
Nadir üretim modelleri, klasik yarış arabaları ve ilgi çekici konsept arabalarıyla Kentucky, Bowling Green'deki Ulusal Corvette Müzesi, sıradan araba meraklılarını bile hayran bırakabilir. Aslında, tüm bu otomotiv gösterisinin ortasında, arabanın dördüncü tasarım neslinden sergilenen normal görünen düz beyaz bir model - Corvette bilenler için "C4" - nabız hızlandırmıyor olabilir.
Ama kesinlikle kaşları çatıyor.
Bu C4 normalden çok farklı. 1983 Chevrolet Corvette, 1983 model yılı için Corvette olmadığı için oldukça sıra dışı. 30. yıldönümü için, Amerika'nın en uzun süredir devam eden spor arabası - geleneksel olarak Avrupa katılımcıların egemen olduğu bir sınıfta ABD hızını, gücünü ve yaratıcılığını sergilemek için tasarlanmış - biraz gizemli bir ara yıl geçirdi.
Ama neden?
Olmayan model yılı ve olması gerekmeyen araba
Başlangıçta 1982 modeli olarak planlanan dördüncü nesil Corvette, o zamana kadar en gelişmişi, önce 1983 modeli olarak 1982 sonbaharına ertelendi - ve daha sonra iddialı yükseltmeler daha fazla gecikmeyle karşılaştığında 1983 baharına ertelendi. O zamana kadar Chevrolet, "1983" Corvette'i 1984 olarak adlandırmaya karar vermişti.
Ancak müzenin beyaz arabası gerçek bir 1983 Corvette, dünyadaki tek örnek. Bu nasıl oldu? 28 Haziran 1982'de üretilen, üretim süreçlerini doğrulamak ve diğer mühendislik, test ve eğitim amaçları için yapılan 43 "pilot montaj" arabanın dördüncüsüydü. Ortak endüstri uygulamaları, bu tür işler tamamlandığında bu araçların halka satılamadığı için ezilmesini gerektirir.
C4 pilot araçlarının 42'si bu kaderi paylaştı, ancak RBV098 olarak tanımlanan biri kaydı. 1984'te yeni bir fabrika müdürü, ihmal edilmiş halde dışarıda park edilmiş halde buldu. Temizletip sergiledi. Ayrıca bir Amerikan bayrağı motifi boyası da aldı, daha sonra orijinal düz beyaza geri döndü. Müze 1994'te açıldığında, General Motors, sergilenmek üzere RBV098'i ödünç verdi ve sonunda bağışladı. RBV098 şimdi bir tekboynuz olarak duruyor, Corvette'in en kapsamlı yükseltmelerinden birinin bir kalıntısı.
Corvette, şimdiye kadarki en büyük nesil değişimindeydi.
Corvette için 1983 model yılı, bir ara yıldan ziyade daha çok "artık yıl" oldu. Şasi mühendisliğinde, aerodinamik tasarımda ve genel performansta olağanüstü ilerlemelerle C4, değiştirdiği C3'ten bir on yıl önde gibi görünüyordu. Ve bu bir abartı değil.
1968'de tanıtılan C3, esasen 1963'e dayanan C2 Sting Ray şasisinde yeniden tasarlanmış bir gövde ve iç mekandı. Birçokları için rüya araba olan C3 Corvette, 1970'lerde ana şirket General Motors için bolca satış yaptı. Ancak bu üçüncü nesil, bazı diehard meraklıları üzerinde farklı bir izlenim bıraktı. 1970'lerin sonu ve 1980'lerin başındaki ilkel egzoz emisyon teknolojisi - eski usul karbüratörler ve distribütörler düşünün - performansı azalttı. Eklenen güvenlik özellikleri aracın ağırlığını artırdı. 1960'lar ve 1970'lerdeki Corvette'ler hala güç ve hızla etkileyebilirken, genellikle yol tutuş hassasiyetinde, sürüş konforunda, genel rafinelikte ve üretim kalitesinde yetersiz kaldılar. Car & Driver dergisinin 1979 modelinin yol testinde, "Çapraz bayrakları bir sonraki nesile devretme zamanı geldi" önerisinde bulunuldu.
C4, bu alanlarda üst düzey Avrupa spor arabalarıyla daha rekabetçi olmak için tasarlandı. Ve Chevrolet'te bu geçiş zaten başlamıştı.
Devrim, kısmen, tavan panelleri nedeniyle gecikti.
GM'nin dördüncü nesil Corvette'e olan bağlılığı, Corvette'leri 1953'ten beri üreten 1920'lerden kalma St. Louis fabrikasının yerini alacak Bowling Green'de çok ihtiyaç duyulan yeni bir montaj tesisi inşa etmeyi içeriyordu. Müzenin daha sonra inşa edileceği yerden bir mil uzaklıkta bulunan fabrika 1981 yazında hazır olmuştu - ancak yeni Corvette değildi.
Bir dizi yeni mühendislik ilerlemesi C4 geliştirmelerini geciktirdi, yani C3 bir yıl daha yaşayacaktı, yeni fabrikada üretilecekti. 1982 Corvette, kanıtlanmış 5.7 litrelik V-8 motor için etkileyici olmayan - kulağa hoş gelmese de - Cross-Fire yakıt enjeksiyonu ve GM'nin yeni dört vitesli otomatik şanzımanı da dahil olmak üzere C4 için tasarlanmış özellikler tanıttı. 1982 Collector Edition Corvette ayrıca tüm C4'lerin sahip olacağı tek parça cam bir bagaj kapağı kazandı.
C4'ün geri kalanı tamamen yeni olacaktı. Mühendisler hala gövde için fiberglas ve şasi için çelik kullanıyorlardı. Gövde stili anında "Corvette" dese de, şasi C2/C3 şasiden çok daha egzotikti ve muhtemelen C4'ün gelişmesindeki en büyük gecikmeye neden oldu.
C4'ün başlangıçta, C3'te olduğu gibi, ön camı arka tavan yapısına bağlayan merkezi bir çubukla ayrılmış iki parçalı çıkarılabilir tavan panelleri olan t-tavanları kullanması planlanmıştı. Geliştirme iyice ilerlemişken, Chevrolet Genel Müdürü Lloyd Reuss, tavanın Porsche 911 Targa'da olduğu gibi ve her hafta "Magnum P.I." dizisinde TV ekranlarında çığlık çığlığa giden Ferrari 308 GTS'de olduğu gibi tek parça çıkarılabilir bir panel olması gerektiğine karar verdi.
Şasiyi tek parça tavanı karşılamak üzere yeniden mühendisliğinin neredeyse bir yıl sürdüğü bildiriliyor. T-çubuğun çıkarılmasıyla kaybedilen şasi sağlamlığını eklemek için daha yüksek yan raylara ihtiyaç duyuldu, bu da Corvette'e binmeyi ve inmeyi daha zor hale getiren daha yüksek kapı eşiği oluşturdu.
Sonuç, tüm raporlara göre, beklemeye değerdi.
C4 kesinlikle devrim niteliğindeydi. C3'ten 8,5 inç daha kısa olan gövdesi, aerodinamiği iyileştirmek için daha az eğriye sahipti. Dingil mesafesi (2 inç daha kısa) aracın çevikliğini artırırken, gövde (2 inç daha geniş) iç mekana daha fazla alan kazandırdı. C4 ayrıca C3'ten yaklaşık 150 pound daha hafifti, bu da performansı artırdı.
Çamurluk üstlerini entegre eden dev tek parça "kabuk" kaputu açmak, Avrupa'dakiler kadar incelikli bir motor bölmesi ortaya çıkardı.
Altında, şasi ön ve arkada enine (yana) fiberglas tek yapraklı yaylar kullanıyordu. Bu alışılmadık seçim son derece etkili oldu ve C5, C6 ve C7 Corvette'lerde de kullanılacaktı. 16 inç jantlarda standart Goodyear Eagle VR50 "gatorback" lastiklerle, Corvette 0,90 g'lik göz alıcı viraj alma performansı gösterdi, Car & Driver dergisi bunun dünya rekoru olduğunu belirtti.
Car & Driver ayrıca Corvette'in 7 saniyenin altındaki 0-60 mil/saat ivmelenme ve 140 mil/saat maksimum hızının onu o zamanlar dünyanın en hızlı altı üretim arabası arasında yerleştirdiğini belirtti. Dergi şöyle sonuca vardı: "Corvette gerçekten sağlam bir araba. Fiberglas fosili için ateşli takipçilerin bu kadar umutsuzca istediği şey bu - teknik sofistikelikle dolu gerçek bir dünya standartlarında spor araba."
Diğer medya da aynı şekilde büyülenmişti. Motor Trend, 1984 Corvette'i "Yılın Arabası" seçti.
Yine de, iyileştirilecek yerler vardı.
Ancak şikayetler de vardı. Yakıt tüketimini azaltmak için en üstteki üç viteste otomatik olarak overdrive devreye alan 4 vitesli manuel şanzıman olan yeni "4+3" şanzıman, hantal bir operatördü. Çoğu müşteri standart otomatiği tercih etti.
İsteğe bağlı Z51 Özel Performans Yol Tutuş Paketi, Corvette'e kemik sarsıcı bir sürüş pahasına inanılmaz çeviklik kazandırdı; dijital gösterge paneli "Knight Rider" tarzında eğlenceliydi, ancak güneş ışığında okunması zordu. Ve önceki Corvette'lerde olduğu gibi, bazı gıcırtılar ve çatırtılar vardı.
Yine de, 1984 Vette (o zamanki tavsiye edilen satış fiyatı: 21.800 $) 18 aylık uzatılmış bir model yılı boyunca 51.547 adet üretilerek büyük bir başarı elde etti. (Corvette'in rekor satış yılı, 53.807 adet satılan 1979 yılı olarak kalıyor.) C4, Chevy yol boyunca ZR1 ve Grand Sport yüksek performanslı versiyonlar da dahil olmak üzere sürekli bir dizi önemli yükseltme yayınlayarak 13 model yılı ömrü boyunca devam etti. İlk doğum gününü neredeyse bir yıl kaçıran bir araba için fena değil.