Bugün öğrendim ki: Vietnam savaşındaki en gizli SOG operatörlerinin, Viet Cong yollarında bot izlerini gizlemede sorun yaşadıklarını, hatta çıplak ayak izli tabanlara sahip özel botlar denediklerini. Sonunda ABD savaş hastanelerinden 20.000 çift kullanılmış bot topladılar ve bunları NVA ve Viet Cong'a havadan bıraktılar.
Ayak izi tabanlı bu orman botları, MACV SOG savaşçılarının Ho Chi Minh yolunda varlığını gizlemek için tasarlandı. Vietnam Askeri Yardım Komutanlığı - Çalışmalar ve Gözlem Grubu, Güneydoğu Asya'da savaş için alışılmadık yaklaşımıyla ünlüydü. Çatışmanın uzamasıyla birlikte birçok yeni konsept, silah ve strateji denendi, rafine edildi ve uygulandı (veya terk edildi).
Bu stratejiler ve kavramlar, SOG savaşçıları savaşın en tehlikeli görevlerinden bazılarını üstlenirken çok gerekiyordu. Tipik bir SOG görevi, durum ters giderse kurtarılma umudu az olan, birkaç yerli kabile üyesinin eşlik ettiği bir avuç Amerikalı askerin düşman topraklarının derinliklerinde devriye gezmesini içeriyordu.
Bu nedenle, yerde varlıklarını gizlemek veya gizlemek için her fırsatı değerlendirdiler. Buna Viet Cong tarafından tercih edilen imza "siyah pijamaları" giymek, ateşleme sesleri onları hemen Amerikalı olarak tanımlamayacağı için Sovyet Bloğu silahları taşımak ve hatta vücut kokularını rakipleriyle eşleştirmek için yerel kaynaklı yiyecekler yemek dahildi.
Yine de, tüm önlemlerine rağmen, SOG'un inanılmaz derecede yüksek bir kayıp oranı vardı ve Amerikan tarihinde herhangi bir birliğin En Çok Kayıp Olan Hizmet Üyesi oranına sahipti.
ABD birliklerinin ormanda varlığını gizlemek için kullanılan yöntemlerden biri de bu botlardı. Wellco tarafından üretilen tabanlar, bu yolları genellikle dolaşan çok daha küçük, çıplak ayaklı Vietnam'lıların ayak izlerini taklit etmek için tasarlanmıştır.
İkinci Dünya Savaşı sırasında, İngiliz Özel Operasyonlar Yürütme Birimi benzer bir fikir kullandı, ajanlarını gizlice sokarlarken plajda veya başka bir yerde kullanılmak üzere tasarlanmış ayakkabı kılıflarıyla. Bu hantal aletler normal ayakkabının üzerine tokalandı ve sahada pek popüler değildi. Hem ABD'de hem de Avrupa'da kaçakçılar, izlerini benzer buluşlarla gizlemeleriyle de biliniyordu, bu nedenle konsept dünyanın birçok yerinde bulunabilirdi.
SOG operatörleri devriyede botları giydiler ancak onları son derece rahatsız edici buldular. Daha küçük tabanlı taban nedeniyle topuk desteği yoktu ve operatörler devriye süresince neredeyse ayak parmaklarının üzerinde yürüyorlardı. İmzalarını değiştirmedeki başarıya rağmen, botlar bir başarısızlık olarak kabul edildi.
Vietnam tarzı sandaletler de işe yaramadı çünkü yerlilerin tüm hayatları boyunca yaptıkları gibi rahatça yürümek için gereken nasırları oluşturmak zaman aldı. Başka bir yöntem de orman botunun dışına çorap giymekti, böylece baskının desenini gizliyordu. Bu çoraplar elbette her devriyede hızla yıpranıp atılıyordu.
Son çözüm, bir anlamda ayak izi botlarının kendisinden bile daha yaratıcıydı; MACV SOG destek birlikleri, yaralı askerlerden çıkarılıp atıldıktan sonra muharebe hastanelerinden bot topladı. Daha sonra SOG hava varlıkları, orman gölgeliğinin üzerine 20.000 çift iyi durumda ABD botu bıraktı. Kuzey Vietnam Ordusu veya Viet Cong sandaletlerinden çok daha iyiydiler ve düşman bu botları hızla toplamaya ve görevlerde giymeye başladı, bu da bölge genelinde bot izleriyle kaplı yollara yol açtı.
Bu hikaye ve MACV SOG operasyonlarından daha birçok inanılmaz hikaye, John Plaster'ın SOG: Gizli Savaşların Fotoğraf Tarihi adlı kitabında bulunabilir.