Bugün öğrendim ki: Kamçı direği ile ceza, onu ortadan kaldıran son devlet olduğu 1972 yılına kadar Delaware'deki kitaplarda kaldı.
Delaware son eyaletti kırbaç direğinden kurtulun. Bu nedenle, özgür dünyada cezai ceza olarak kitaplarını kırbaçlamaya devam eden son yerdi. Tam olarak gurur duyulacak bir şey değil, ama işte orada. Birini zehirlemek 60 kırbaç getirebilir. Çalınan katır ticareti 20 kırbaç anlamına gelebilirken, eşini dövmekle karşılaştırıldığında beş kırbaç cezasına çarptırılabilir. Hayvan haklarının aile içi şiddetin önlenmesinden önce geleceğini kim tahmin edebilirdi? Hapishane bahçesinde duran meşe ağacından bir sütun olan kırbaç direğine “Kızıl Hannah” deniyordu ve kırbaçlama, dokuz deri kayıştan oluşan bir kedi-o'-dokuz-kuyrukla yapıldı. En son kırbaç cezasına çarptırılma cezası, 50 yıl önce 1963'teydi, ancak bu asla uygulanmadı. Kirpikler Koloni günlerinden beri atılmıştı, ama 1952'den beri değil ve zaman değişti. Demokrat vali Bert Carvel, davanın mahkeme sistemine girmesini ve Delaware'i alay konusu haline getirmesini engellemek için cezayı olabildiğince hızlı bir şekilde değiştirdi. Carvel, 22 Şubat 1964 tarihli Wilmington Morning News'den bir alıntıda, "Bence bu şey Yüksek Mahkemeye gitmemeli ve devleti utandırmamalı," dedi. Artık kimse kırbaçlamayı düşünmüyor. Eyalet hükümetinin son yarım yüzyılda getirdiği değişikliklerden biri, insanların evlenme şekli kadar kapsamlı ve yaprakları toplama şekli kadar sıradan değişiklikler. Kırbaçlamak en ürkütücüydü. Acımasız ve karanlık bir şeydi. 1940'larda St için kırbaçlanan bir adam.