Bugün öğrendim ki: diğer insanlara hedeflerinizi anlatmanın onları gerçekleştirmenizi engelleyebileceğini, çünkü hedefinize zaten daha yakın olduğunuzu hissetmenizi sağlar.
_Psik Çarşambaları'nın bu haftaki baskısı Kate Reilly tarafından yazılmıştır. Psych Your Mind'da 5 Nisan 2013 tarihinde [orijinal olarak yayınlandı] (http://psych-your-mind.blogspot.com/2013/04/when- telling-others-about-your-goal.html) Önümüzdeki birkaç ay ve yıl içinde başarmak istediğiniz şey hakkında önceden düşünürken, muhtemelen iyi bir sporcu ya da iyi bir doktor gibi bir şey “haline gelmenizi” içeren birkaç hedefiniz vardır. Bunlar “kimlik hedefleri” olarak adlandırılır çünkü bunlar belirli bir kimliğe ulaşma hedefleridir ve maraton eğitimi veya tıp fakültesine gitmek gibi kimlikle ilgili faaliyetlerde bulunarak elde edilebilirler. Bu davranışları canlandırmak için başkalarına onlardan bahsedebiliriz - "Hey, bu yıl bir maraton koşacağım!" veya "Yaşasın! Sonbaharda tıp fakültesine gidiyorum! " Belki de başkalarına amaçladığımız eylemleri anlatmanın onları tamamlamamıza ve ardından nihai kimlik hedeflerimize ulaşmamıza yardımcı olacağı hissine sahibiz. Bununla birlikte, bu yazıda, durumun böyle olmadığını gösteren kanıtları anlatacağım: ** başkalarına kimlikle ilgili faaliyetler için planlarımızdan bahsetmek, onları başarmamızı engelleyebilir. ** Neden başkalarına kimlik planlarımızdan bahsetmek olabilir? -ilgili faaliyetler onları fiilen yapmamızı engelliyor mu? [Peter Gollwitzer tarafından yürütülen araştırma] (http://www.psych.nyu.edu/gollwitzer/86Goll_SpecificIdentities.pdf), bireylerin kimliklerle ilgili faaliyetlerinde (ör. Tıp fakültesine giderken) kimlik hedeflerine ulaşmaya daha yakın hissettiklerini göstermiştir. ) başkaları tarafından fark edilir. Bu çalışmanın temelinde, Gollwitzer ve meslektaşları, başkaları yalnızca kimlikle ilgili faaliyetler için planlarımızı fark etse bile, kimlik hedeflerimize ulaşmaya daha yakın hissedebileceğimizi varsaydılar. O zaman kimlik hedeflerimize ulaşmaya daha yakın hissettiğimiz için, bunları gerçekten hayata geçirme ihtiyacı duymayabiliriz.