Bugün öğrendim ki: Kanadalı ünlü piyanist Glenn Gould 1955'te ilk albümü için başvurulduğunda stüdyo yöneticilerinin itirazlarını dikkate
theguardian.com
Çok az piyanist tek bir eserle [Glenn Gould] 'dan daha yakından özdeşleşmiştir (https://www.theguardian.com/music/2012/sep/20/glenn-gould-wilfully- idiotic-genius). Kısa kariyeri boyunca, William Byrd ve Orlando Gibbons'tan Schoenberg ve öğrencilerine kadar çok çeşitli klavye repertuarını çalmış ve kaydetmiş olsa da, JS Bach'ın müziğiydi ve [Goldberg Variations] (http: // www. özellikle music.qub.ac.uk/tomita/essay/cu4.html) adının silinemez bir şekilde bağlantılı hale geldiği. Gould, 50 yaşında ölümünden bir yıl önce, 1981'de ikincisi olan Goldberg'in iki stüdyo kaydını yaptı, ancak bu onun daha önceki kaydıydı, 1955'te yapıldı ve ertesi yıl piyasaya sürüldü, efsanevi statü kazandı ve tanımlandı. 20. yüzyılın seçkin bir müzisyeni olarak. Gould, 1964'ten sonra hiçbir halka açık performans sergilemedi ve yalnızca stüdyoda çalışmayı seçti. Ölümünden bu yana, kayıtlı mirası itibarını korudu. Bunun ön saflarında, Columbia / CBS ve daha sonra Sony Classical'ın birçok farklı baskıda yeniden yayınladığı iki Goldberg kaydı kaldı. Bu sonuncusu, yalnızca 1955 kayıtlarına odaklanıyor ve seanslardaki her çekim dahil olmak üzere, varyasyona göre varyasyon sunan şimdiye kadarki en kapsamlı olanı. Bu, Gould'un ideal Bach performansı arayışının - her ayrıntıya olan tutkusu, her bir yarı kadranın tam olarak hayal ettiği gibi eklemlenmesinde ısrarı, bazen de yapımcı Howard Scott'ın duyulabilir hiddetiyle ilgili ayrıntılı belgelemesini oluşturur. Her varyasyonun birden fazla çekimi vardır, her biri tempo ve nüansta ince bir şekilde farklıdır ve sonuçta LP'de ortaya çıktığı şekliyle kesin performans daha sonra birbirine eklenmiştir. Bir araya getirildiklerinde, Gould'un çalmasının sarsılmaz virtüözlüğünü ve zahmetsizce kavrayabildiği şaşırtıcı netliği de sergiliyorlar.
Yorumlar
Yorum için giriş yap veya kaydol.
Henüz yorum yok — ilk sen yaz.