Bugün öğrendim ki: 1969'da, Save The Children adlı hayır kurumu, yönetmen Ken Loach'a hayır kurumu hakkında bir belgesel çekmesi için para verdi ve işe aldı. Loach, hayır kurumunun kalbinde gördüğü ikiyüzlülüğü ve kolonyal tavırları ortaya koydu. Save The Children belgeseli 42 yıl boyunca yasakladı ve sonunda 2011'de gösterdi.
Bu ay, Londra'daki BFI Southbank, Ken Loach'ın 75. doğum gününü ve iş hayatındaki 50 yılını muazzam bir yeni retrospektifle kutluyor. Ortadaki parça, belki de kısmen Save the Çocuklara yardım. Heyecan verici bir deneyim. Belki de Loach bilim adamları, onu uzlaşmaz bir şekilde kızgın ve küçümseyen, ilk dönem, acımasız bir başyapıt olarak görmeye gelecekler. Belgesel film yapımcılığının tarihinde hiçbir zaman besleyici el bu kadar muhteşem, bu kadar şanlı bir şekilde ısırılmamıştı. Save the Children hayır kurumunun kendilerinin de finanse ettikleri filmden kötü bir şekilde çıktığını söylemek, 1969'un ya da herhangi bir yılın yetersiz ifadesiydi. Acımasız bir yasal tartışmanın ardından, Çocukları Kurtarın aslında Loach'un filminin yasaklanmasını talep etti. Loach ve yapımcısı Tony Garnett nihayet bir uzlaşmaya varıldı: bitmemiş film, hayır kurumu gösterime izin verene kadar BFI Ulusal Arşivinde saklanacaktı. [Bunu şimdi yaptı] (http://www.savethechildren.org.uk/en/16249.htm), etkinlikten 42 yıl sonra ve başlık veya jenerik olmadan ham haliyle gösterilecek ve başlıksız - "Çocukları Kurtarın" ın iyi olacağını düşünmeme rağmen. Oh, Save the Children yöneticileri Ken Loach'ın filmini ilk kez izlediklerinde duvarda bir sinek olmak! Muhtemelen filmin ilk yarısının hayır kurumunun Essex'teki yoksun çocuklar için tatil evi, ikincisinin ise Nairobi, Kenya'daki evsiz çocuklar için okulu hakkında olacağını anlamaları gerekiyordu. Bildiğim kadarıyla, bu doğru bir tanımlamadır. Şimdiye kadar, iyi gidin… Loach'dan Cathy Come Home, Crisis yardım kuruluşunun temeline ilham verdi. Save the Children'daki ünlüler muhtemelen kendilerinin ve Loa'nın