Bugün öğrendim ki: takip edildiğinde, kanguru avcıyı su kütlelerine çekecektir. Böylece takipçilerini altında tutup boğabilirler.
Kangurular ve onların akrabaları, büyük güçlü arka bacaklarla karakterizedir. (Bu, ailenin bilimsel adı Macropodidae için ilham kaynağıdır). Büyük kanguru türlerinden bazıları kısa mesafeler için 88 km / saate (55 MPH) kadar hız yapabilir. Bu ailedeki türler, bir tavşan kadar küçük veya yetişkin bir insan kadar büyük olabilir. Ağırlıklı olarak Avustralya (Tazmanya dahil) ve Yeni Gine'de bulunan kangurular, Kuzey Amerika, Güney Amerika ve Afrika'da antilop, geyik ve bizon gibi otlayan büyük hayvanlarla aynı ekolojik nişte yer alır. Kanguru dişleri özellikle sert otlardan oluşan diyetlerine uyarlanmıştır. Öğütücü azı dişleri, hayvanın yaşamı boyunca yavaş bir şekilde art arda patlar ve çene boyunca ilerleyerek sonunda düşer. Bu süreç, kangurunun zamanla yeni dişleri harekete geçirerek son derece aşındırıcı diyetiyle baş etmesini sağlar. Dişler uzun süre tutulursa, sonunda bitkileri çiğnemek için gereken öğütme dişleri yıpratır. Kangurular, insanlar ve ara sıra dingolar dışında, yırtıcılardan fazla rahatsız olmaz. Bir savunma taktiği olarak, daha büyük bir kanguru, takipçisini genellikle göğsüne batırılmış halde duran kanguru, saldırganı su altında boğmaya çalışacağı suya yönlendirir. Diğer muhalif durumlarda, bir kanguru bir ağaca geri döner ve rakibe pençeli arka ayaklarıyla tekme atar, bazen yetişkin bir insanı öldürmek için yeterli güçle.