Bugün öğrendim ki: kalın bir ormanda büyümüş Pigmelerin uzaktaki nesneleri yorumlayamadığı. Uzaklarda otlayan bufaloların böcek olduğu düşünülüyordu.
Derinlik algısı, mesafeleri belirlememizi sağlar ve tipik olarak dürbün ve monoküler ipuçları altında sınıflandırılan çeşitli derinlik ipuçlarından kaynaklanır. Bu ipuçlarından bazıları doğuştan gelirken diğerleri öğrenilir. Geçen yıl psikolojide Colin Turnbull ve BaMbuti Pigmeleriyle yaptığı çalışmaları öğrendik. 1950'lerde ve 1960'larda Turnbull, Kongo'da bir ormanda kabileyi inceleyerek zaman geçirdi. Kenge adında rehberlik edecek genç bir asistanı vardı. Bir sefer sırasında Kenge ve Turnbull, ormanda bir açıklığa rastladılar. Ormandaki ağaçların çok yoğun ve kalın olması nedeniyle böyle bir açıklık çok nadirdi. Kenge açıklığın kenarına yürüdü ve uzakta kar taneleri olan dağları gördü. Ormanın kalınlığı o kadar büyük olduğu için, böyle bir manzarayı büyük bir mesafeden hiç yaşamamıştı. Kenge dağları işaret etti ve tepeler mi yoksa bulut mu olduklarını sordu. Kenge hala ormandaki açıklığa bakarken başka bir örnek oldu. Uzakta, kilometrelerce ötede otlayan bir bufalo sürüsü görüldü. Kenge daha sonra bufaloyu işaret etti ve ne tür böcekler olduklarını sordu. Turnbull onların bizon olduklarını ve onlara yaklaştıkça daha büyük olduklarını açıklamaya çalıştı, ancak Kenge anlayamadı. Turnbull ve Kenge bufaloya yaklaştılar ve yaklaştıkça bufalo büyüdü. Kenge ne tür bir büyücülük olduğunu sormuştu. Ormanda geçirdiği zaman ve mesafeyle ilgili deneyimsizliğinden dolayı, göreceli boyut ve boyut sabitliklerini hiç öğrenmemişti. Kenge, mesafeye daha fazla maruz kaldıkça derinlik algısını anlayabildi ve artık hata yapmadı. Bu çalışma ve deneyim, derinlik algısına yeni bir bakış açısı kazandırır ve öğrenilen algıları gösterir. Monoküler ipuçları, BaMbuti Pigmeleri için yeni bir deneyimdi, ancak çabucak öğrenilen bir kavramdı. Bu gösteri