Bugün öğrendim ki: 1964'te, doktora derecesini yeni almış üç fizikçiye, yalnızca sınıflandırılmamış bilgileri kullanarak bir nükleer silah için çalışan bir tasarım geliştirme görevi verildi. Amaç, bir ülkenin yardım almadan nükleer silah geliştirip geliştiremeyeceğini görmektir. Bunu 2 buçuk yıl içinde başardılar.
Doğru bilgi ve teknolojiye sahip herhangi bir ülke nükleer bomba yapabilir mi? Mayıs 1964'ten Nisan 1967'ye kadar, Lawrence Radyasyon Laboratuvarı (Lawrence Livermore Ulusal Laboratuvarları ve Lawrence Berkeley Ulusal Laboratuvarı'nın öncülü) bu soruyu yanıtlamak için yola çıktı. Laboratuvar, bir nükleer bomba tasarlamak için fizik alanında doktora derecesini yeni almış olan üç fizikçiyi işe aldı. DA Dobson, DN Pipkorn ve RW Selden'in nükleer fizikle çok az deneyimi vardı veya hiç yoktu. Laboratuar, "nükleer silahlara aşina olmayan ve yalnızca sınıflandırılmamış teknolojiye erişimi olan birkaç yetenekli fizikçinin," askeri açıdan önemli bir getiri "[2] ile güvenilir bir silah tasarımı üretip üretemeyeceğini bilmek istedi. [2] Bilim adamları başarılı olursa Çalışabilir bir infilak cihazı tasarlarken, doğru teknoloji ve bilgi tabanına sahip herhangi bir ülkenin de bir tane inşa edebileceği sonucuna vardı. Bu bulgu, Soğuk Savaş sırasında Amerikan ulusal güvenliği ve nükleer silahların yayılması için ciddi sonuçlar doğuracaktı. Deney için, postdocs "_ [Şişman Adam] (https: //) gibi _ [plütonyum-239] (https://www.atomicheritage.org/history/plutonium) _ kullanan bir patlama bombası tasarlamayı seçti. www.atomicheritage.org/tour-stop/fat-man-atomic- bomba # .XFiQblxKjcs) _ ”bombayı _ [ABD Nagasaki'ye düştü] (https://www.atomicheritage.org/history/bombings-hiroshima-and - nagasaki-1945) _, çeşitli nedenlerle. Birincisi, plütonyum uranyum-235'e göre ekonomik bir avantaja sahipti "çünkü [uranyum-235] reaktör teknolojisinin geliştirilmesini gerektiriyor." [3] İki, uranyum-235'e kıyasla daha yüksek sıkıştırılabilirliğe sahip nispeten daha düşük kritik kütlesi ve düşük yoğunluklu faza izin verdi uranyum-235 ile karşılaştırıldığında daha kısa zincir reaksiyon süresi için. Postdocların bir patlama cihazı tasarlamak istemelerinin bir başka nedeni de uranyum-235 kullanan tabanca tipi bir silahın kendileri için daha kolay inşa edilip