Bugün öğrendim ki: Büyük Kanada Akçaağaç Şurubu Soygunu, Kanada tarihinde kaydedilen en büyük soygundu. 18,7 milyon dolarlık şurup çalındı.
Amerikalılar yanlış sınıra odaklanmış durumda. Bir duvar inşa etmekle ilgili tüm bu şüpheli konuşmalarla Meksika değil, bizim aramızda dolaşan komedi yazarları ve Binekleri ile Kanada, sadece yaşam tarzımızı tehdit eden “hakkında” nın ara sıra yanlış telaffuz edilmesiyle ihanete uğradı. Bu millet serbest şurup akışı üzerine kurulmamışsa, kurulmalıydı. Ve şimdi, çocuğu olan herkesin size söyleyebileceği gibi, şurup fiyatı sabit ve yüksek kaldı; petrolden daha pahalıdır. Bunu yapan Arap şeyhleri mi, Rus oligarkları mı? Hayır. Demir yumruklu bir kartel olarak örgütlenen Kanadalılar, bal aromalı iksir üzerinde bir engel oluşturdular. Daha fazlasını görüntüleyin Kısaca, FPAQ - Quebec Akçaağaç Şurubu Üreticileri Federasyonu - OPEC'dir. 1966'da kurulan federasyon, çok azının insana yakışır bir yaşam sürdürebileceği bir işi almakla görevlendirildi - fiyat, baharın kalitesiyle kuzeyden güneye giden verim kalitesiyle kuzeyden güneye gitti - ve onu saygın bir ticaret. Bu klasik yolla başarıldı: kotalar, kurallar. Arzı siz kontrol edersiniz, fiyatı siz kontrol edersiniz. Arzı sınırlarsınız, fiyatı yükseltirsiniz. Quebec, dünyadaki akçaağaç şurubunun yüzde 72'sini ürettiği için fiyatı belirleyebildi. Bu yazı itibariyle, emtia, ham petrolden 26 kat daha pahalı olan varil başına 1.300 doların biraz üzerinde değerleniyor. (Jed Clampett bir dağ çığlığı yerine bir şeker akçaağacını vursaydı, bambaşka bir zenginlik sınıfı olurdu.) Bunu süpermarkete yaptığım son yolculukta kendim için keşfettim. Oğlum raflardan küçük bir kanadalı şurup sürahisi ile döndü - "gerçek akçaağaç" organik gıdalardaki patlama ile birlikte zenginleşti - ki bu maliyet. . . 15 dolar! Beni şok etti. Kendim görmek için koridora çıktım, pek çok Pazar sabahının yoldaşı olan Jemima Teyze'yi babuşkasında, aile boyu bir sürahi için sadece dört dolara mal olan keşfettim. Kasaya sorduğumda