Bugün öğrendim ki: Sovyet bilim adamları deneysel bir nükleer reaktörle yaptıkları testlerde kazayla kurşunu altına çevirdiler
_ ** Modern Kimya ** _ ** Nükleer Reaksiyonlar ** Radyoaktivite, günümüz simyasının anahtarıdır. Bir nükleer reaktörde ne olur? Uranyum plütonyum, sezyum, stronsiyum, baryum, iyot, kripton ve ksenona dönüştürülür. Bunlar genellikle çeşitli radyoaktif süreçlerle diğer kararlı elementlere bozunur. Bu tür nükleer reaksiyonlar, ev tipi duman dedektörlerinde kullanılmak üzere amerisyum-241, sağlık hizmetlerinde radyoaktif izleyici olarak kullanılmak üzere teknetyum-99 ve nükleer silahlarda kullanılan plütonyum izotopu olan plütonyum-239 üretiminde kullanılır. Bu tür dönüşümler ilginç ve kullanışlıdır, peki ya altın yapmak? 1980'de Glenn Seaborg, dakika miktarlarını muhtemelen bizmut yoluyla altına dönüştürmede başarılı oldu. 1972'de Rus bilim adamları, Sibirya'daki Baykal Gölü yakınlarındaki deneysel bir nükleer reaktörün kurşun kalkanının beklenmedik bir şekilde altına döndüğünü keşfettiler! Maalesef bu tür altın radyoaktif olma olasılığı yüksek ve tehlikeli radyasyon yayarken kararlı kurşuna geri dönecektir. Altına giden olası bir yol civa olabilir. Doğal olarak oluşan çeşitli izotoplarından cıva, nötronları yakalamak için yapılabilirse, sonuçta ortaya çıkan nükleer bozunma zincirleri sonunda, doğal olarak oluşan en yaygın altın izotopu olan ve tamamen kararlı olan altın-197 verecek. Bu işlemde kullanılan nötronların, civanın tam bir dönüşümünün gerçekleşmesi için en az 9 MeV'lik bir enerjiye sahip olması gerekir. Bu enerjiler nükleer reaktörlerin kapasitesi dahilindedir, ancak altın muhtemelen diğer radyoizotoplarla kirlenmiş olacaktır. Partikül hızlandırıcılar bu nedenle alternatif olabilir ...