Bugün öğrendim ki: Babilliler, Jüpiter'in her gün ekliptik boyunca yer değiştirmesini hesaplamak için ilkel bir analiz formu kullanıyorlardı, güneşin yıldızların arasından izlediği yol. Tarihçiler, bu tür tekniklerin 1400 yıldan daha uzun bir süre sonra, 14. yüzyıl Avrupa'sında ortaya çıkmadığını düşünmüşlerdi.
Güneşin, ayın ve gezegenlerin çöl gökyüzünü geçerken hareketlerini izleyen ve kaydeden antik Babil astronomları, gök cisimlerinin konumlarını tahmin etmek için basit aritmetik kullandılar. Şimdi, [yeni kanıtlar bu gökbilimcilerin] (http://science.sciencemag.org/content/351/6272/482) M.Ö. Tarihçiler, bu tür tekniklerin 1400 yıldan daha uzun bir süre sonra, 14. yüzyıl Avrupa'sında ortaya çıkmadığını düşünmüşlerdi. Brown Üniversitesi'nden astronomi tarihçisi John Steele, çalışmanın "Babil astronomi tarihine ve daha genel olarak bilim tarihine son derece önemli bir katkı olduğunu" söylüyor. _Science_ / AAAS Berlin'deki Humboldt Üniversitesi'nden Astroarkeolog Mathieu Ossendrijver, bulgularını MÖ 350'den MÖ 50'ye kadar uzanan, yakın zamana kadar bilinmeyen kil tabletlerin yeniden incelenmesine dayandırıyor. British Museum'un Babil çivi yazısı ile yazılmış geniş tablet koleksiyonuna. Astronomik hesaplamalarla ilgili iki tabletin oluşturduğu bir bulmacayı çözmeye çalışıyordu: Bunlar ayrıca astronomik herhangi bir şeyle ilgisi yokmuş gibi görünen yamuk bir şekil oluşturmak için talimatlar içeriyordu. Bir astrofizikçi ve tarihçi olan Ossendrijver, 2002 ve 2008 yılları arasında, bir yamuğun çizimini de öngören diğer iki tableti inceledi ve bunlarda Jüpiter'e atıfta bulunabileceğini düşündü. Dev gezegen, küreyi ana tanrıları, Babil şehrinin koruyucu tanrısı Marduk ile eş tutan Babillilerin favorisiydi. Ancak Jüpiter bağlantısı belirsizdi. Daha sonra, 2014'ün sonlarında, Viyana Üniversitesi'nden emekli Asurolog Hermann Açlık, Ossendrijver'i ziyaret etti ve fotoğraflarını getirdi.