Bugün öğrendim ki: 13 Mayıs 1974'te Florida'daki bir ilkokulda yetmiş üç çocuğa gizemli bir hastalık vuruldu. Gaz sızıntısı olduğundan şüphelenen Halk Sağlığı Dairesi müfettişler gönderdi. Bir epidemiyolog olan Dr. Nitzkin, bunun toplu histeri olduğunu keşfetti: bir çocuk bayıldı ve diğerleri panikledi.
Fotoğraf Wayne Miller / Magnum Tüketici Koruma Dairesi şefi, Florida, Dade County, Florida Halk Sağlığı Departmanı'nın bir bölümü olan Dr.Jelel L. Miami şehir merkezindeki merkez kompleksi, sekreterinin getirdiği bir fincan kahveyi karıştırıyordu. 13 Mayıs 1974'te güneşli bir Pazartesi sabahı saat on buçuk civarındaydı. Telefonu çaldı. Kahvesini bir kenara bırakıp telefonu eline aldı ve bir meslektaşı, bölümün hemşirelik müdür yardımcısı Martha Sonderegger'in sesini duydu. Bayan Sonderegger, Miami Beach biriminin Bay Harbor İlköğretim Okulu'ndan - halk sağlığı hemşirelerinden oluşan bir ekibin hizmetleri için - yardım çağrısı aldığını bildirmek için arıyordu. Bayan Sonderegger'e bir boru kırılması ya da bir tür sızıntı olduğu söylendi ve okul zehirli bir gaz tabakası içinde kalmıştı. Çocukların çoğu hastaydı ve bazıları belediye itfaiyesinin kurtarma ekibi tarafından bir mahalle hastanesine götürüldü. Dr. Nitzkin dinledi, düşündü. "Ne düşünüyorsun Martha?" Dedi. Kulağa biraz tuhaf geliyor. "Ben de öyle düşünüyorum." Ama bir hemşire ekibi gönderiyorum. "Evet," dedi Dr. Nitzkin. "Elbette. Ve bence okula gidip kendim baksam daha iyi olur. " Ona teşekkür edip telefonu kapattı ve sonra telefonu tekrar açtı. İki hızlı arama yaptı. Biri, Çevre Sağlığı Bölümü'nden Carl DiSalvo adlı bir endüstriyel hijyeniste idi. Diğeri, Hastalık Kontrol Bölümü'nden Myriam Enriquez adında bir kadrolu hekime idi. Dr. Enriquez'i arabasında hemen buluşmasını istedi; Bay DiSalvo'ya gelince, o çoktan okula gidiyordu. Dr. Nitzkin bacaklarını çözdü ve ayağa kalktı. İki kolay, beş metrelik adımda ofisinden çıktı. Kahvesi masasında soğudu, tadına bakmadı ve unutuldu. Dr. Nitzkin artık babayla ilişkisi yok