Derdimi dökersem derin dereye
Doldurur dereyi düz olur gider
Rakipler gelir girer araya
Korkarım yar benden yoz olur gider

Pervane ateşten sakınmaz canı
Uğruna koymuşum canı bedeni

Doldur tüfenğini hedef et beni
Yaram doksan dokuz yüz olur gider

Veysel der çıkayım bir yüce dağa
Ağaçlar bezenmiş yeşil yaprağa
Zaman olur tenim düşer toprağa
Karışır toprağa düz olur gider