Beyaz parmak uçlarımda hisli doku
Elimi uzattım bir defacık olsa dokun
Kokun üstüme sindiğinden beri ben seninle doğdum
Belki bu yüzden artık yokum

Battık en sonunda en dibe birden bire
dumandan günün saniyesini bilmem bile
Bilmen gereken şey sadece sevdiğim
bunları yazan benim yazdıransa sen değil

Ve silmem yine göz yaşımı kağıtlara
yeter Hüseyin artık geçmişini sayıklama
ama kusura bakma yaptıkların ağır geldi
sen değilim ben yoksa başkasına karım derdim

Yani alın derdi avucumdan sinsice
takılıyorum her gece babamdan gizlice
bitmemiş bir masalın kahramı beyaz
ömür onun ölüm sonum yavaşca bunları izlicez

Yol yakınken dönmek gerek
her şeye en baştan başlamak
bazen en iyisi dertten kaçmamak
bu nefesi seninle almamak isterdim
Ellerim pislendi
gözyaşlarımı bardakda biriktirip hislendim

dalıp boğuldum öldü umudum
ben senin değil onundum

Özlemiştir belki beni kalp ısrarı sürdür
ve derki derim hayır elim bunu kabullenmez yaram derin
gözyaşımın dalgasında battı gemim.
Kalbim senin şüphen olmasın
karım dediğim kadın bir başkasıyla olmasın
istemem odama mutluluk hiç doğmasın
kimse nasılsın kardeş diye sormasın
halim belli çünkü harebe gibiyim

sıkıldıysan eğer haber ver gideyim
sevmediğini söyle bari onu bileyim
mutlu olman tek isteğim beklide dileğim ..

hayatsa başka biri yazmayı bırakır her şiirde aşkla elim
şimdilik hoşça kal senden tek isteğim
ayazın ortasında solarsın açma emi.

Yol yakınken dönmek gerek
her şeye en baştan başlamak
bazen en iyisi dertten kaçmamak
bu nefesi seninle almamak isterdim
Ellerim pislendi
gözyaşlarımı bardakda biriktirip hislendim
dalıp boğuldum öldü umudum
ben senin değil onundum