nurhak dağları sistir dumandır buzuldur
rüzgar dokunsa yırtılır canım
keskin sivridir laciverdi kayaları

yak hele kirve, tütün ince tellidir. kor zılfonun kaçağı...
gel hele bu yan,
gözüne kaçmasın duman...
yemliha oturmuş duvarın dibine...

hasreti kıldan ince sevdası atomdan ağır

gözleri tenhalaşmış; dalgın...

gözleri yüreğinin ardına düşmüş düşmüş canım
yani sevdası başında

koşuyordu metrise doğru... şu ayaz gecenin çakır rüzgarı, başıboş dolaşıyordu metrisin avlusunu... duvardan atlamış sarmaşığa tutunup, tırmandı yemo... apo, haydar, fatih ve hasının uzattıkları kızıl bandı alarak bayrampaşaya geri döndü...

söz: savaş ezgi
müzik: grup yorum