Penceremin önündeyim
Dalmışım gökyüzüne
Bulutların arasında
Yer ararken kendime

Sonsuzluğu dolaşırken
Sensizliğe alışırken
Her şeyini unutmuşken
Kahretsin aklımdasın

Ve sen bunun farkındasın

Sonsuzluğun ötesindeyim
Gölgen gölgem üstüne
Eriyorum bitiyorum
Çaremi var derdime

Vefasızlığını affedemedim
Sana olan zaafımı hazmedemedim
Aramazdım sormazdım
Seni tanımazdım bile
Sen benim koynumda beslediğim
Yılan bile olamazdın kahretsin...