ben diyorum ki ona
kül olayım kerem gibi yana yana
ben yanmasam, sen yanmasan, biz yanmasak
nasıl çıkar karanlıklar aydınlığa?..

toprağa hayat verir, sevdamızın bereketi
seni ölecek kadar çok sevdik yurdum
dinsin artık gözünün yaşı

hayatı yudum yudum içiyorduk
yürüyorduk aydınlığa
sana kalkan elleri durdurmak için
katıldık açlık kervanına

yansak kavrulsak alevin kızgınlığında
dilimizde aynı şarkılar
seni sevecek kadar çok öldük halkım, mahpuslarda...

yollarda kalabalık içinde yürüyor menziline
güllerin genci tazesi yüreği kor bir volkan
düşleri vardır her dem tazedir, çağlayıp coşar içinde

yol boyu mırıldanır bir şarkı, içinde mahpusluğun sızısı
meşale gibi yanan bedenleri, düşünür nazlı fidanı

bir canım vardır direnip yaşar
bir canım vardır savaşçı -tutsaktır-
bir canım var hıncıyla çatlar gök
bir canım var mahpuslarda yanar
özgürlük uğruna feda bu can halkıma, vatanıma

gözleri görmez kimseyi içinde dinmez fırtına
gözü yaşlı kalmış analar onlara canım feda
zulme susarsa ne yaşar bu can
adalet yoksa hayat ne

kolları bağlanmış halkın, direnmek yasaktır bize
tutuşur duvarlar ardında açlığa direnen canlar
zulme susarsa ne yaşar bu can
adalet yoksa hayat ne

şiir: nazım hikmet
söz-müzik: grup yorum