Özet (TL;DR) @ 2019-01-27 08:17:36.298048: Sokağa bazen ayrı bir coşkulu çıkarım. Gün sayarak beklediğim konser söz konusu olunca da o coşkuyu ziyadesiyle taşıdım. (Mehmet İren)


Bu Golden Retriever kopekleri sokağa çıkınca kendilerini çılgınca oradan oraya atıyorlar ya oyle bir coşkuyla attım kendimi sokağa. Konsere gideceğim, ki kendisini iki yıldır aportta bekliyordum. Açıklandığı saatte de biletimi aldım. 25 yıl sonra ilk kez beraber çalacak olan Dr. Skull'ın peşindeyim. Ben yılda bir tane heavy metal aktivitesine gidiyorum, çok mu? Özellikle abim şehir dışından ziyarete geldiğinin akşamı heavy metal barında bitirmek gibi bir adetimiz var. Rituel, ritueldir. Ayrıca 90'lardan bugune getirdiğimiz sevdamızdan dunya değişti diye donecek değiliz.

Dr. Skull'ın Turk rock/metal ortamında yeri ayrı, bende yeri apayrı. 1992'de ortaokuldayken Akmar Pasajı'ndan ilk aldığım yerli metal albumu onların 'Rools 4 Fools'uydu. Bugun bile hala çevirir çevirir dinlerim.

Konser mahali eski okul toplaşması, mezuniyet yıldonumu gibi bir kafada. Metal aktivitelerinin boyle guzel bir yanı oluyor. Yeni jenerasyon da gelmediği için belli bir yaşı geçmiş, birbirini eskiden tanıyıp yıllardır az goruşebilen, goruşemeyen kim varsa orada oluyor. İşin bir tatlı yanı ben 90'ların o kısmında 12-18 yaş blog'umda olduğumdan gidebildiğim konserlerde yaş ortalamasının altında kalan grupta oluyordum. 40'ıma geldim yine ortalamanın alt kısmına doğru kayıyorum. Yine yuzde 10 falan 20'li yaşlarında insan vardı. Dinlediğin album çıkalı 27 yıl olmuş, sonra da bir daha beraber çalmamışlar, sen nereden buldun bu muziği de sardın diye gulumsuyor insan... Ben de turlu turlu arkadaşımla karşılaştım. Geç kalanlarımız, işten beyaz gomlekle çıkanlar var. Yolda bir mağazaya uğrayıp siyah tişort alacaklar. Çunku kimsenin metal konserinde tek beyaz olma niyeti yok. Anlaşılır. Selamlaşmaların hatırı sayılır bir kısmı da "Abi yalnız ne guzel yaşlandık ya" temasındaydı. Birbirimizle "Sen iyisin", "Yok sen beni kesin gomersin" diye kibar kibar başlayıp "Ben gomeceksem kilo vermen lazım yalnız bu şekilde olmaz" gibisinden ayılaşarak hasret giderdik.

Konser harika geçti elbette. Nostalji ve kucaklaşma hissi içinde çıldırdık hep beraber. Çıkarken plağımı imzalattım, mutluluktan oldum. Eve gelince de 1999'daki Akmar Pasajı'na yapılan 'Satanist Baskını' haberinin videosuna baktım. Polis plak dolaplarında satanist arıyor altta "Dukkanların gorunuşu ve kollara yapılan dovmeler İstanbul'un gobeği Kadıkoy'de satanistlik gerçeğini gozler onune seriyordu" diye bir metin donuyor. "Lan siz kurban olun dukkanlara" diye homurdana homurdana izledim tekrar tekrar. Üç gundur de 90'lar Turk metal gruplarını dinleyip duruyorum. Bir sure 2019'a gelmeyeceğim, benle işi olan beklemesin.