Netflix'in ilk Türk dizisi Hakan: Muhafız (The Protector) ile Blu TV dizisi Bozkır aynı dönemde seyirciyle buluştu. Haka...

Özet (TL;DR) @ 2018-12-20 08:05:13.866605: Netflix'in ilk Türk dizisi Hakan: Muhafız (The Protector) ile Blu TV dizisi Bozkır aynı dönemde seyirciyle buluştu. Hakan: Muhafız mı, Bozkır mı? Hangi Türk dizisi daha iyi? Hakan: Muhafız ile Bozkır…

20.12.2018 - 07:21 20.12.2018 - 09:27 Son Guncelleme : 20.12.2018 - 09:27

Netflix 'in tamamı Turk ekipten oluşan dizisi Muhaf ız 14 Aralık'ta ilk bolumuyle yayınına başladı. İkinci sezonun onayını bile aldı. Etrafta çoğu olumsuz bir dolu eleştiri yapıldı. Benimse için bir turlu almadı. İstanbul'un bir muhafızı vardı. Öyle mi gerçekten? Yoksa bunun da arkasında ABD ve Rusya mı vardı? Öte yandan, Bozk ır diye bir dizinin ilk 3 bolumu yine bir internet kanalı uzerinden yayınlandı. Etrafta diziyle ilgili yeterince ses çıkmadı. Benimse içim bir hoş oldu. Bozkır'ın bir dolu muhafızı vardı. Öyleydi gerçekten...

Muhafız'ın ilk birkaç sahnesinde hissettiğim şey, eskilikti... Eskiyen bir şehir, eskimiş bir muzik, eskiciler, eski sokaklar... Taze, yeni, denenmemiş bir ruhun telefonumun ekranından zihnime mıhlanacağı umuduyla izlediğim sahneler, siyah beyaz bir fotoğrafın huznu ve içindekilerin unutulmuşluğuna benzedi.

Bozkır'ın ilk birkaç sahnesinde hissettiğim şey, berraklıktı... Tum sırlarına rağmen, çırılçıplaktı karakterler. Bir bakışta, sigarayı okkalı bir çekişte, bir bıçak darbesinde, soze gerek kalmadan gozun gorduğuyle anlattılar bana hikayelerini.

Muhafız, yabancı dizilerin ruhuyla yarışmak istedi. Ama kaçırdığı bir şehir vardı: İstanbul. İstanbul'da başkası gibi olamaz, başkası gibi yaşayamazsın. Şehrimde karşıdan karşıya geçerken bile superkahramanız biz. Fantastik bir diziye benzemeye gerek yok, biz zaten fantastiğiz!

Bozkır, Anadolu'nun bir şehri... Plakası 88! Olmayan bir şehirde, olan şehirlerde ne yaşanıyorsa anlatılıyor. Manzaralar, çorağın içindeki yeşil, yeşile dokulen kan, kotuler ve iyi olmaya çalışanlar... Kendi toprağının ruhundan odun vermeden, kendi hikayesini anlatıp, değme fantastik diziye taş çıkarıyor. Şapka çıkarmak lazım!

Muhafız'da Ayasofya butun tevazusuyla dururken, butun ekip bir yere yetişmek istiyordu sanki. Oyuncuların, yonetmenin, senaristin, hikayenin, figuranın herkesin acelesi vardı. Buyuktu. Rol yapmalar, rolden çalmalar, kotulukler, planlar... Onlar buyudukçe şehir kuçuldu.

Bozkır'da her şeyin bir ritmi vardı. Çoğu zaman, zamanın bozkırdaki yavaşlığı gibi, çekimler de ağırlaşıyordu. Karakterlerin ağır yukleri, kuçuk hayatları, sinsice işledikleri kotulukleri, aceleye getirmeden izletti. Ecele gittikleri halde...

Muhafız, Kapalı Çarşı'da fes takıp dolaşan adamları gostermiyordu. Ama muzikler oyleydi. İçine bir tutam alaturka, bir çimdik otanzim, kaşığın ucuyla Bizans hatırası, eser miktarda elektronik altyapı ekleyip, ortaya paranoyak bir baharat çıkarmışlardı. Yine de Tufan Aydin, Tolga Buyuk, Ekin Eti ve Emin Yasin Vural'ın ellerine sağlık. Sonuçta muzik ruhun gıdasıydı.

Bozkır'da, Bozkır'ın Tezenesi'si çaldı. Sonra yine çaldı. Sonra birbirimizden sakladığımız kotuluklerimiz gibi fısıltılar çalındı kulaklarıma. Hem toprağımızdan hem de kahrolası insanlığımızdan tureyen muziği dinlemek her koşulda iyi geldi.

Muhafız, Can Evrenol, Umut Aral ve Gonenç Uyanık'ın yonetmen koltuğunu paylaştığı, Gokhan Tiryaki'nin goruntu yonetmeni olduğu, Çağatay Ulusoy, Okan Yalabık gibi oyuncuları buluşturan, sıradışı bir iş olduğu için beklentiyi çok yukseltti. O yuzden yere sert çakıldık.

Bozkır; Yiğit Özşener, Ekin Koç ve Nur Fettahoğlu'nun performansıyla, Bahadır İnce'nin yonetmenlik başarısıyla ve Levent Cantek'in duyarlı senaryosuyla şaşırttı. O yuzden ruhuna takıldık.