Özet (TL;DR) @ 2018-12-15T07:07:32.000Z: İrem Gökbudak’ın hazırlayıp sunduğu NTV Radyo’daki Bizim Rock’çılar programında bu hafta Mavisakal grubunun solisti Genç Osman Yavaş vardı. Genç Osman Yavaş İsviçre’de başlayan müzik yolculuğunu Bizim…


Benim muzik hikayem babama arkadaşlarının bir gitar hediye etmesiyle başladı. Babam o gitarla hiç ilgilenmedi. Ben onunla melodiler çıkarmaya başladım. Annem, "fazla takılmaya başladı gitarla" deyince onu çatı arasına kaldırdılar. Bir gun okuldan donduğume gitarı bulamadım. Her yerde aradım. En sonunda çatı arasına baktım, buldum ve indirdim. Çalmaya devam ettim.

" YETERKİ MÜZİSYEN OLMASIN"

İsviçre'de yaşıyorduk. Annem uç ay boyunca ben okula gider gitmez gitarı çatı katına kaldırdı, "yeter ki muzisyen olmasın" diyerek. Ben ise okuldan gelir gelmez gitarı elime alırdım. Bir sure sonra annem ve babam derslerimin normal seyrinde ilerlediğini gorunce beni okulda ucuz bir gitar kursuna bile yazdırdılar

" TRENİ KAÇIRIYORMUŞUM GİBİ..."

Kursa başladığımda gitar boyumdan buyuktu. 17 yaşıma kadar İsviçre'de gitar çalmayı hiç bırakmadım. İsviçre'de hayat çok monotondu ve Makine Muhendisliği bolumune başlamak uzereydim. Ama bir şeyler hep eksik gibiydi. Kafamda hep başka şeyler vardı. Sanki treni kaçırıyormuşum gibi... Yanlış bir peronda yanlış bir treni bekliyor gibi... Turkiye ise hayalimde her şeyi yapabileceğim bir yerdi. 17 yaşımda Turkiye'ye yaz tatiline geldik. Anneme ve babama ben burada kalmak istiyorum dedim. Onlar da bu isteğimi kabul etti. Lise son sınıfı burada okudum.

" HAVALİMANINDA BİR ZEBRA"Turkiye'deki hayalim konservatuvar okumaktı ama olmadı. Resim Bolumu okudum. Yeğenlerime hikaye anlatmayı seviyordum. Her defasında daha çok istediler. Masalların sonunu çok merak ediyorlardı. Bu kadar heyecanlı olmaları beni etkiledi. Diğer çocuklar da bu hikayelere ulaşmalı diyerek çocuk kitapları yazmaya başladım. "Hava Limanında Bir Zebra" onlardan bir tanesi. Aynı zamanda çocuk kitapları çevirmenliği yapıyorum.

" ARABA TAKASIYLA BAŞLAYAN 'MAVİSAKAL'"

Mavisakal grubu ile ilginç bir şekilde tanıştım. Bir arkadaşımın sevgilisiyle araba takası yaptık. Onun arabası pek guvenilir değildi ve tatile gideceklerdi. O zamanki grubumun kayıtları arabada kalmıştı. Herkes arabaları bir sure geri vermedi. Arabayı takas eden Kaan Altan'ın kız kardeşiydi. Kasedimi dinlerken "bu adam iyi soyluyor" diyip benimle tanıştılar. "Bizimle olur musun?" diye sordular. "Siz profesyonelsiniz, albumleriniz var. Ben sadece şarkı soylemeyi, gitar çalmayı seviyorum" dedim. Kaan Finlandiya'ya gidiyordu, donene kadar duşunmemi istedi. Tabii duşunmedim. Donduğunde gruba dahil oluyor musun diye sordu. "Başlayalım bakalım!" dedim. İşte her şey bir araba takasıyla boyle başladı.

" SAKIN ŞARKI SÖYLEME!"İsviçre'de orta okulda bana muziği sevdiren bir oğretmenim vardı. Bana plaklar getirirdi. Zaten gitar çalıyordum. Dinlediğim her şarkıyı soylemeye de başladım. Bir gun bir arkadaşım "abi, hayatın boyunca hiç kimsenin karşısında şarkı soyleme! Sesin çok kotu... Samimi soyluyorum" dedi. Ben yanıt bile vermedim. Zaten oyle bir niyetim yoktu. Bu bir tutkuydu. Sadece tutkuyla gitar çalıp şarkı soyluyordum. Bunlar benim sozlerim, benim ifadelerim, benim fikirlerimdi. Kendi sesimi çok da onemsemedim. Sonra kendiliğinden gelişti her şey...

" ROCK HAYAT GİBİ BİR ŞEY!"

Rock'taki duygu yoğunluğu beni kendine çeken en onemli ozellik. Bu muziğe yabancı olan biri için gurultulu bir muzik gibi gelebilir. Ama sadece tansiyonludur. Bazen çok sakinleşebilen, bazen çok fazla yukselebilen... Aslında hayat gibi bir şey! Rock tansiyonlu bir muzik, gelgitli bir muzik. Ama her zaman kafam kaldırıyor mu, hayır!

" SENSİZLİK ANLATILMAZ"Yeni bir album var. "Sensizlik Anlatılmaz" adıyla...  Önumuzdeki gunlerde şehir şehir gezeceğiz, konserler vereceğiz. Bu arada kitap etkinliklerim de devam ediyor. Farklı şehirlerde çocuklarla buluşuyorum. Benim hayallerimden biri de bir koy okulunda oğretmenlik yapmaktı. Öyle olmadı ama çocuklarla buluşmak, onlara bir şeyler oğretmek beni çok mutlu ediyor.

" MÜZİK ŞİFADIR"

Mavisakal grubuyla yıllar once Adana'da bir konser vermiştik. Gece kaldığımız otelin lobisinde buluşalım dedik. Herkes bi geldi; vucutlar harika! Dovlemeler var. Ben ise çizgili pijamamla indim aşağıya. Bir an, "ben bu grupta mıyım?" diye sormuştum. Hepsi rockçıya benziyordu, evet. Bir rockçı duruşu vardır. Benim de içimde! Ntv Radyo dinleyicileri! Muzik dinlemekten asla vazgeçmesinler! Çunku her durumda muzik şifadır!