Özet (TL;DR) @ 2018-10-25T04:02:52.000Z: Gece Yolcuları’nın kurucuları Edis İlhan ve Uğur Aslantürkoğlu NTV Radyo’da İrem Gökbudak’ın hazırlayıp sunduğu Bizim Rock’çılar programına katıldı. Edis İlhan ve Uğur Aslantürkoğlu müzik hikayelerini…
Grubun solisti Edis İlhan ve gitaristi Uğur Aslanturkoğlu... Onlar aynı zamanda grubun kurucuları. Kuçuk yaşlarda birbirini tanıyan ikilinin yolları universitede tekrar kesişti ve bir grup kurmaya karar verdiler.
Gece Yolcuları kurulana kadar guzel olaylarla beraber birçok talihsizlik de yaşadılar...
Programda Gece Yolcuları'ndan "Seninle Bir Dakika", "Unut Beni", "Değer Mi Hiç", "Yalan" ve "Meyhaneler Sen" parçalarını çaldık.
" YENİ DÜNYADAN ÖNCE"Edis: Muzik çocukluğumdan beri hayatımda... Bahçeli bir evde oturuyorduk ve komşulardan hep şikayet alıyordum. Devamlı şarkı soyluyordum. Muziğe perkusyonla vurmalı çalgılarla başladım. Uğur'la aynı universitedeydik. Üniversitede Kafkas Halk danslarında ve çeşitli ekiplerde bunu icra ediyordum. Tabii bu arada gitar da çalıyordum ama esas enstrumanım perkusyondu. Daha sonra ana dalım vokal oldu. Ailem muzik ahayatıma destek olmasalar da kostek de olmadılar. Ama konservatuvar okumak isterdim tabii.
Uğur: Ailem daha çok kuçuk yaşlarda ritim kulağımın olduğunu, enstrumanlara ilgimin olduğunu biliyordu. Ama çok sert bir şekilde beni yonlendirmeye çalıştılar; yuksek yapmamı, hatta okuyup bir oğretim gorevlisi olmamı isteyecek kadar yonlendirmeye çalıştılar. Bu yaklaşımlarının nedeni evlatlarının duzgun bir geleceğe sahip olmasıydı tabii. Daha sonra çok daha iyi anladım onları... Ama ben butun okuduğum okullarda muzik, muzik aktiviteleriyle ilgili en onde giden, hep kurucu pozisyonundaydım. Bu konuda hep devrimci oldum. Zaten kaderim bir şekilde muzikle kesişecekti. Edis'le tanışınca da yeni bir dunya kurduk.
" İLAHİ MUKADDERAT: GECE YOLCULARI"Edis: Uğur'la aynı otobusle aynı universiteye kayıt yaparken bulduk kendimizi. Makine Muhemdisliği bolumunu kazanmıştık. Kader anı buydu sanırım.Uğur: Ayrı liselerde okuduk fakat arkadaştık. Aynı bolumu yazıp, Edirne'ye okula kayıt yaptırmaya aynı otobuste gitmek, ilahi mukadderat. Birbirimizi otobuste gorduğumuzde çok şaşırmıştık.
Edis: Okulda çok yakın olduk. Aynı sınıftaydık ve hayatımız beraber geçmeye başladı. Ortak birçok şeyimiz vardı, aynı vizyona sahiptik. Beraber bir grup kurmamız kaçınılmazdı. Bir baktık Gece Yolcuları oluştu.
" GECE YOLCULARI'NIN İSİM HİKAYESİ"Uğur: Okul bize destek veriyordu. İyi bir seyircimiz vardı. Bir ekip kurduk ve çalışmaya başladık. Artık profesyonel muzik yapmak için çabalıyorduk. Ekibi kurduk ama isim koyamıyorduk. Hayattaki en zor şey isim koymaktır her konuda. Biz bir de başak burcuyuz. Bizim gibi detayın da detayıyla uğraşacak insanlar için bu çok daha zordu. Çalışmaya başladık ve açıkçası başta pek iyi gitmiyordu. Kendi şarkılarımızı yapmaya çalışıyorduk. Kendi aramızda konuşurken şoyle bir espri yaptık; "Hani İstanbul'dan otogardan bir otobuse binersin gece ve uyuya uyuya seni Van'a seni sağlam olarak ulaştıran şoforler vardır ya hani.. Biz de tıpkı onun gibi gidiyoruz..." Bunun etrafında bir aforizma yaptık. Muzisyenlerin hayatına baktık. Muzisyenlerin hayatı da bir gece yolculuğu... Biz de onun yolcularıyız. Muzisyenlerin hayatını niteleyen bir isim oldu.
" FOTOKOPİYLE DERS ÇALIŞIR GİBİ"
Edis: Kuruluşumuz 90'lı yıllar ve ortalarına denk geldi. Kesmeşeker'den MFÖ'ye, Üç Hurel, Bulutsuzluk Özlemi'ne kadar hepsini dinlerdik. Mp3, internet durumu yoktu tabii. Şarkıların sozlerini bile bulmak çok zordu. İnsanlar birbirlerine fotokopi verirdi. Şarkıları ders çalışır gibi çalışırdık. O doneme kadar gelen abilerimizi dinlemek zorundaydık. Kulağımızda da vardı tabii. Onları da dinleye dinleye ve yorumlayarak Gece Yolcuları parmak izini, sesini bulmaya başladı.
Uğur: O değişim doneminde muzik yapan gruplar bir seçim çatalına giriyordu. Ya kendi sesimizi uretecektik ya da birtakım grupları taklit etmekle başlayacaktık. Biz zor olanı seçtik.
" UMUTSUZLUK HİKAYELERİ"Edis: Grup olarak değil, biz sana tek başına bir şeyler yapalım diyenler oldu. Şunun gibi şovlar yapamaz mısın, bunun gibi soyleyemez misin diyenler oldu... "Gece Yolcuları'ı 13 harf Uğur'cuğum. Bu bize uğursuz geldi. Bırakalım bu işi" dediğim çok oldu. Yani o kadar umutsuzluğa duşmuşluğumuz vardır.
Uğur: Umutsuzluk hikayelerinden bizim için bir ansiklopedi çıkarılabilir. Mesela deprem gecesini anlatabilirim. 17 Ağustos depremi. O geceden once bir yarışma duzenlendi. Turkiye'de 500 kişiden ilk 10 kaldık. O zamanlar album yapmak gerçekten çok zor. Birkaç yapımcı var. Kazanana album yapacaklardı. İkimiz de askerden yeni gelmiştik ve bestelerimiz var. Diğer yarışmacıları da dinledik ve kesin kazanacağız diye hayal ediyorduk. Ertesi gun kazanan belli olacaktı. İstanbul'a gittik ve o gece Taksim'e çıktık. Bir baktık kimse yok... Deprem olmuş... Tabii her şey iptal olmuştu. Çok umutsuz bir hikayedir bu. Bir iki yıl muziği, sahneyi her şeyi bırakmıştık.
" MÜZİK PLANLANARAK YAPILMAZ"Edis: Rockçılar soylemiyle, duruşuyla, hayata bakışıyla farklıdır evet ama insanlar hayatın içinde belli bir gelişime, oldunluğa ulaşıyorlar. Kurt Cobain olduğu sene ben de postalla ve onun hırkasına benzer bir hırkayla dolaşıyordum. Ama şimdi oyle dolaşmıyorum. Rock ve Rock'n Roll kulturu değişip donuşse de kendi temellerinde devam ediyor.
Uğur: Genelde insanlar rockçı olan insanların muziğinde de o isyan kulturunun olması gerektiğini duşunuyorlar. Bu yanlış bir duşunce bence. Muzik planlanarak yapılan bir şey değildir. Eğer grupsanız muziği birçok insanla beraber eşgudum halinde yaparsınız. Siz bir şeye isyan ederken davulcunuz o şeye isyan etmeyebilir. O zaman o grubu mahvetmemiz mi gerekiyor? Rock kulturu çerçevesinin içerisinde de olsak her birimiz farklıyız.
Yorumlar
Yorum için giriş yap veya kaydol.
Henüz yorum yok — ilk sen yaz.