Özet (TL;DR) @ 2018-10-21 08:19:51.861261: Bu kez boş günümü selfie çekmeyi öğrenerek doldurmak istedim ve kendimi şehrin bu alanda en namlı noktasına attım. Görev başarısız oldu ama boşa da gitmedi...


Selfie çekemiyorum ben hocam. Yani prensip olarak karşıyım, burun kıvırıyorum gibi bir durum yok. Ç eksem abartmamak kaydıyla ara ara çekerim. Lakin olmuyor. Yok telefonu tutup duğmeye basmaya çalışırken duşurmeler, yok açıyı bir turlu kafası almamalar, bulamamalar, hepsi var hamdolsun.

İ nternete sordum, "Kol boyunuz kısaysa selfie çubuğu kullanın" diyor. Değil kol boyum kısa. Başka? İşte filtrelerden duzeltirsiniz, kameraya bakın aman falan. Baktım Google ile Quora laf çeviriyor, siz dedim kardeşim hiç şey etmeyin, bana İstanbul'un en guzel selfie noktası neresi onu soyleyin.

Pierre Loti Tepesi. Peki, gunum de boş. Boş adam boş işlerle uğraşır, buyurun gidelim. Çıkmışken de hiç gereksiz yere kalbini kırdığınız ve "Bir daha da yerli restoranlardan video çekmiyorum" deme noktasına getirdiğiniz Vedat Milor'a sembolik desteğimi gostermek için Eminonu'nde beğendiği bufede doner yerim.

Tepede asayiş berkemal. Yalnız tabii İstanbul'un selfie noktaları listesinin bir numarası, art ık nokta denecek durumu aşmış. Selfie parkı (bahçesi de olur) denebilir mesela. Bu i ş için tahsis edilmiş balkonuna kadar var. İniş-çıkış etabı olan Eyup Mezarlığı'nda bazı rahmetli unlulerin de katkısıyla çeşitli selfie noktaları da oluşmuş.

Şoyle bir hava almaya çıktım kendimi selfie tepesinde buldum

Tecr ubesiz ve pratik yapmak isteyen kullanıcılar için zorluk derecesi yuksek bir parkur. Bir kere işin oncesi var, o selfie çekilecek alanı kapmak gerekiyor. Ben burada stresten bırak kendiminkini, etraftakilerin bile telefonunu duşurur, kadrajını bozarım. Az a şağıya kaçıp Necip Fazıl Kısakurek'in, Ahmet Haşim'in mezarlarıyla pratik yapsam o da tuhaf bir durum. Zaten kendileriyle oyle bir hukukumuz da yok, mezardan "Ne munasebet" diye ses gelse hiçbir şey diyemem.

Hasılı, en iyi selfie noktas ına ulaştım ulaşmasına da mukemmel selfie'nin yanına bile yaklaşamadım. Galiba birilerinin selfie'sine "Şu olmasa guzel fotoğrafmış" diyecekleri kazık olarak misafir oldum ama. Adabımla bir şat çayımı içtim, masamı Pierre Loti ile Pierre Loti olmaya gelmiş iki Fransıza bırakıp kalktım.

Ama yine de yolu bo şuna yapmış olmadım. Bir kere doneri yedim tabii ki. Ayrıca mukemmel selfie noktalarımı da belirledim. Biraz evde pratik yapıp hazır hale geldiğimde Fetih 1453 Cafe&Nargile'de cheesecake yerken fotoyu yapıştırıp altına da "Destuuur limonlu cheesecake" yazmak suretiyle paylaşmayı hedefliyorum. **Art ık olmadı alırız bir selfie çubuğu da meydandan, nedir yani!

Şoyle bir hava almaya çıktım kendimi selfie tepesinde buldum

**