Ayrılmak isteyen kız ‘Sevgini göster o zaman!’ dedi, çocuk 4. kattan atladı!

Özet (TL;DR) @ 2018-10-19 08:17:04.235306: Ayrılmak isteyen kız ‘Sevgini göster o zaman!’ dedi, çocuk 4. kattan atladı!

BUGÜN o gun...

Yurunmemiş yollardan yuruyen cesur kadınların gunu.

Gaye Dağdelen de onlardan biri.

Gucuyle, azmiyle, pes etmeyişiyle benim rol modellerimden biri.

Muthiş acılı yollarda yurudu, hala yuruyor.

Onun mucadelesine şapka çıkarıyorum.

Ve hepimizi ona destek olmaya davet ediyorum.

Gaye'nin oğlu Sayhan 14 yaşındayken, ayrılmak isteyen kız arkadaşına sevgisini ispat etmek için 4. kattan atladı. Betona çarptı. Beyin kanaması geçirdi. Konuşma merkezi zedelendi. Artık yuruyemiyor ve konuşamıyor. Tam 9 senedir ana-oğul hayata tutunmak için mucadele veriyorlar. Gaye ve Sayhan çok zor şartlarda yaşıyor. Surekli oğluna bakması gerektiği için Gaye artık çalışamıyor, roportajda da detaylı anlattı.

GAYE DA ĞDELEN, 57. YARIM KALAN HAYATLAR

İ stanbul Obezite Akademisi Başkanı Doçent Doktor Bora Koç ile obezite cerrahisi uzerine çok ayrıntılı bir roportaj yaptım. Konu uzerine pek çok soru sordum. http://www.hurriyet.com.tr/ yarim-kalan-hayatlar  adresinden okuyabilirsiniz.

Bora Koç, Gaye Dağdelen'e destek oldu, kendisine çok çok teşekkur ederim. Siz de bu zorlu hayat mucadelesi veren ana-oğula destek olabilirsiniz. Gaye, evde Hatay mutfağının orneklerinden guzel yemekler yapıyor. Yeni yeni başladı. İzmir civarında yaşıyorsanız sipariş verebilirsiniz...

B İR ANLIK YANLIŞ KARAR HAYATIMIZI BİTİRDİ

- Oğlun Sayhan, 9 yıl once kız arkadaşı onu terk etmesin diye, ona kendini kanıtlayabilmek için korkunç bir şey yapıyor... Nedir o? 4. kattan atlıyor!

- Neden yap ıyor bunu?

Kız "Ayrılmak istiyorum" deyince çocukluk ve ergenlik psikolojisiyle sevgisini ona ispatlamak istiyor. Kızın da tahrikleri var, "Yapamazsın ki! Hadi delikanlıysan yap..." gibi. O da atlıyor! Bir anlık yanlış karar. Butun hayatımız bitti. Onunki de benimki de...

- Sen o s ırada evde miydin?

Evet. Çay içiyordum. Sayhan da bilgisayardaydı. Telefonla konuşmak için balkona çıkacağını soyledi. Biriyle hararetle konuşuyordu. Bir sure sonra baktım, yoktu. Telefonu pervazda duruyordu. "Allah Allah, nereye kayboldu?" dedim, ama aklıma bile gelmedi boyle bir şeye kalkışabileceği. Meğer atlamış o sırada. Topukları patlamış, kemikleri kırılmış, başını betona çarpmış, beyin kanaması geçirmiş...

- Aman Allah ım...

Evet. Yan binadaki bir komşu yerde yatan bir genç goruyor. Ambulans çağırıp hastaneye goturuyor. Ben olan biteni oğrenip hastaneye gittiğimde doktor, "Annesi kim?" dedi, "Benim" dedim. "İzninizi almaya bile vakit yok, ağır bir beyin kanaması geçiriyor, olmek uzere, oğlunuzu ameliyata alıyorum!" dedi.

- Neler hissettin?

Kendimden geçtim. Yer ayağımın altından kaydı. Bittim.

- Peki, sana "Bir daha oğlun eskisi gibi olmayacak!" dediklerinde neler geçti aklından?

Ben daha once abimin, ablamın ve babamın canlı bedenlerini olu teslim almıştım. Zaten çok ağır travmalar yaşamıştım. Beni yaşama bağlayan tek varlık Sayhan'dı. Onun da başına bunların gelmesi beni mahvetti. Ama yine de toparladım kendimi. Ben toparlamazsam oğluma kim bakacaktı? Guçlu olmaya ve umudumu kaybetmemeye çalıştım...

- Sen ne m uthiş bir annesin! Kızı da suçlamıyorsun. Oysa onun da tahrikleri var bu işte. "O da çocuk!" deyip geçebiliyorsun...

Kızsam kaç yazar. Olan olmuş. Bir kere geldi ziyarete. O da pişman. "Onu boyle gormeye dayanamıyorum!" dedi, kaçtı gitti. Bir daha da hiçbir şekilde haber almadık.

- Peki 4. kattan atlayan, topuklar ı patlayan ve kafasını betona vuran Sayhan'dan geriye ne kaldı?

Beyin kanaması geçirdiği ve konuşma merkezi hasar gorduğu için ne tam olarak yuruyebiliyor ne de konuşabiliyor. Bana bağımlı yaşıyor. Her şeyi anlıyor, esprili, pratik zekası yerinde. Ama tabii eski Sayhan değil, çocuklaştı...

B ÜTÜN HAYALİM OĞLUMUN KENDİ KENDİNE YETEBİLMESİ

- Nas ıl geçindiniz, geçiniyorsunuz?

Olaydan once perde sattığım bir dukkanım vardı. Engelli bir çocuğunuz varsa ve bırakacağınız biri yoksa çalışamıyorsunuz. İş hayatım bitti. Sayhan'ın engelli maaşı var. Bir de babamdan kalan 500 lira emekli maaşı. Bu kadar parayla idare etmeye çalışıyoruz. Tabii çok zor...

- Sana destek olan yok. Bir ba şınasın. Gece gunduz berabersiniz. Çıldıracak gibi olmuyor musun peki?

Bunaldığım zamanlar oluyor. 9 yıldır her anlamda yalnız mucadele ediyorum. Artık 46 yaşındayım, her geçen gun daha yorulduğumu, tukendiğimi hissediyorum. Ve Sayhan'a yetememekten korkuyorum. Bana nefes aldıracak, "Hadi çık bir kahve iç, mola ver!" diyecek, Sayhan'ı bırakacak kimsem yok. Bel fıtığım var. Sayhan'ı kucaklayıp kaldırıyorum. Midem rahatsız, doktora gitmiyorum. Bir şey çıkar da yıkılırım diye... Çoğu zaman da kendime kızıyorum. "İmkanları daha iyi bir anne olsaydım Sayhan şu anda daha iyi durumda olurdu!" diye. Ama yapacak bir şey yok. Bugunlere imkansızı zorlaya zorlaya geldik. Devam edeceğim...

- Ne a şamalar kaydettiniz bu 9 yılda?

Ayağa bile kalkamıyordu. Ama fizik tedaviye gide gide sağ bacağı kazandık. Az mesafe olsa da destekli yuruyebiliyor. Suyunu şırıngayla içerken artık bardakla içiyor ve yemeğini kendisi yiyebiliyor. Bazı sesleri de çıkarmaya başladı. Birkaç kelime soyleyebiliyor artık...

- Ama ç Sayhan'ı nasıl bir seviyeye ulaştırmak?

İhtiyaçlarını kendi başına karşılayabilecek hale gelmesini sağlamak. Butun hayalim bu...

- Allah ge çinden versin, sen olursen ona kim bakacak?

Maalesef kendime surekli sorduğum ama cevabını bulamadığım tek soru bu. Bana bir şey olmaması için dua ediyorum...

ENGELL İLER İÇİN ULAŞIM EZİYET

- Engellilerin hayat ını kolaylaştıracak bir ulkede mi yaşıyoruz?

Tabii ki hayır!

- Siz ne t ur zorluklar yaşıyorsunuz?

Liste bir hayli uzun! Ulaşım sorunu yaşıyoruz. Tekerlekli sandalyeyle bu ulkede hayat zor. Engelli rampası yok, olan yerlere de araçlar park ediyor. Bir yere gitmek eziyet! Engelli indirimiyle araç almak istiyoruz. Ama tek geçim kaynağımız engelli maaşı kesilecek o zaman. Yeşil kartlı olduğumuz için ozel hastaneler bakmıyor. Avrupa'da engellinin anne-babası emekli edilirken benim hiçbir sosyal guvencem yok. Haftada uç gun fizik tedaviye 50 km yol yapıyorum. Ablamın arabasını odunç alıyorum, Sayhan'ın maaşı benzine gidiyor. "Yuzme iyi gelir kaslarına" diyorlar ama imkansızlıklardan yazdıramıyorum. Kumandalı yatağa ihtiyacımız var. Ama bir turlu temin edemedik.

- Yine de y ılmıyorsun! Evden uretmek, çalışmak istiyorsun. Hadi anlat bize, neler yapma niyetindesin...

Cuma gunleri bu koşede yazdığın girişimci kadınlar bana ilham verdi. Madem dışarıda çalışamıyorum, evden bir şeyler yapıp girişimci olayım dedim. Hatay mutfağından içli kofte, yaprak sarma, biberli ekmek, cevizli biber, domates salçası gibi şeyler yapıp evden satmaya başladım. Yemeklerimi duzenli olarak alacak birilerinin desteğine ihtiyacım var. Yemek konusunda kendime çok guveniyorum. Daha yeni içli kofte siparişlerimi teslim ettim, muthiş ovguler aldım...