Özet (TL;DR) @ 2018-08-03 12:29:06.448296: İlk kişisel fotoğraf sergisi “Nistagmus” geçtiğimiz yıl açan fotoğrafçı Barış Coşkun, şimdilerde ikinci sergi için farklı bir çalışma içerisinde... Fotoğrafla hayatını iç içe geçiren ve Nistagmus adlı…


Nistagmus adlı sergi açma fikri nasıl doğdu?
- Radyo-televizyon ve sinema uzerine eğitim aldım. 2012'den bu yana fotoğrafla ilgileniyorum. Renkli bir kişiliğe sahip ve merakımı, heyecanımı koruyarak hayata devam etmeye çalışan bir insanım. Araştırmak, sorgulamak, duşunmek ve en onemlisi iyi gulmek karakterimi yansıtan en belirgin ozelliklerim. Gozlerimde rahatsızlık var ama fotoğraf tutkum hep vardı. Nistagmus hastalığımdan sonra ilk sergiyi bu isimle açmaya karar verdim.
Foto ğraf sanatının sizin hayatınızda yeri nedir? Sizin için ne anlam ifade ediyor?
- Fotoğraf ve sanat benim için ifade biçimi olduğunu diyebilirim. Kendimi ifade edebildiğim, konuşabildiğim, duşunebildiğim, okuyabildiğim ve her şeyden onemli kendime yeni bir şeyler katabildiğim bir yol açtı bana. Tum bu durumları goz onunde bulundurduğumda sanatın hayatımda çok buyuk bir alana oturduğunu ve bakış açımı buyuk oranda etkilediğini soyleyebilirim.
Nistagmus adl ı kişisel serginizin sizin için farklı bir anlamı var. Anlatır mısınız?- Serginin de adını taşıyan Nistagmus'un aslında ne olduğunu anlatarak başlamak istiyorum. Ben doğuştan gorme engelli biriyim. Sağlıklı bir insana gore yuzde 10 gorme yetisine sahibim. Bu henuz tıbben çozume ulaşmış bir hastalık değil. Herhangi bir şekilde tedavisi yok. Yıllar sonra bu hastalığımın gozbebeklerimde oluşan titremeden dolayı ortaya çıktığını oğrendim. Adının da Nistagmus olduğunu oğrenince çok ilgimi çekti. Bu olaylar aslında Nistagmus adlı fotoğraf sergimin ilk çıkış noktası oldu.Benim için ifade ettiği anlama gelirsek... Fotoğraf karelerinde anlatmak istediğim, duygularımın çerçeve içinde karanlığa gomulu olmasıydı. Yani fotoğrafların goruş açısı fotoğrafa bakan kişi için yuzde 10 ile sınırlandırıldı. Sergiye gelip fotoğraflara bakan bir insanın çerçevenin içinde ne olduğunu anlıyor olması için daha dikkatli ve derin bakması gerekiyordu.

Benim hayata baktığım gibi gelip hikayemi paylaşan insanların da anlatmak istediğim duygulara benim gozumle bakmalarını istedim. Bunu da gelen tepkilerden olçtuğum kadarı buyuk oranda başardığımı duşunuyorum.