O şimdi klipleri 200 milyon kez tıklanan; Tarkan, Ajda Pekkan gibi starların çalışmak için sıraya girdiği bir isim. Şark...

Özet (TL;DR) @ 2018-05-27 18:28:09.783775: O şimdi klipleri 200 milyon kez tıklanan; Tarkan, Ajda Pekkan gibi starların çalışmak için sıraya girdiği bir isim. Şarkıları dünyanın en ünlü kulüplerinde çalıyor, en popüler müzik festivalleri illa…

- Ben Mahmut. 25 yaşındayım. Bursa'nın Yıldırım Mahallesi'nde doğdum. Üç erkek kardeşin en ufağıyım. Babam emekli oto boyacısı, bizi annem buyuttu.

*  Ailede m uzisyen yok yani...

- Annemin dayısı ramazanda davul çalarmış.

*  Nas ıl bir hayatınız vardı?

- Bursa'da yaşadığım mahalle şehrin doğusundaydı. Benim hayalini kurduğum şey, merkezde bir okula gitmekti. Bunun yolu paradan geçiyordu.

*  Ve para kazanmak i çin çalışmaya başladınız...

- Evet, 12 yaşında mağaza satış elemanı olarak çalışmaya başladım. O donemde DJ'lik yapan bir arkadaşım vardı. 2009 yılbaşı gecesi oncesi mağazaya sahnede giymek için bir şeyler almaya geldi. O sırada bana iş teklif etti.

*  Ne i ş yapacaktınız ki orada?

- Kolon ve ses sistemi malzemelerini taşıyıp salona kuracaktım. Bu işe o gun, o kolonu tutmakla başladım.

B utun Bursa'yı ben evlendirmiş olabilirim

*  Peki, DJ 'lik bu hikayenin neresinde kalıyor?

- Yaptıklarım bir sure sonra yetmemeye başladı, DJ'lik de yapabileceğime inanıyordum. Bir sonraki yıl o kolonu taşıdığım mekanda ana DJ'dim. 2010'da Bursa'da kuluplerde ve duğunlerde çalıyordum. Butun Bursa'yı ben evlendirmiş olabilirim!

*  Bu kadar kolay m ı DJ olmak?

- Değil tabii. Başlarda muzik aletlerini kurcalamama kızarlardı. Sabah okula gitmeyip muzik dukkanını herkesten once açar, orada çalışırdım. Sonra produksiyon yapmaya karar verdim. Aylarca yemedim, içmedim, MacBook için para biriktirdim. O bilgisayara programlar indirip işi oğrendim. Bir donem kırık kulaklıklarla çalıştım.

*  Nedir k ırık kulaklığın hikayesi?

- Ustam Umut Tonga bana kulaklıklarını vermişti. Otobuste kırıldı, yenisini alamadım. Uzun zaman kırık kulaklıkla çalıştım. Babam boyacı olduğu için evde kağıt bantlar vardı. Kulaklıkları kafama kağıt bantlarla yapıştırırdım. Annem sabahları benden once uyanıp
o bantları kesip işe oyle giderdi.

*  Sonra m uzik eğitimi aldınız mı?

- Okul aşkım hiç olmadı. Ben sadece uzerine duştuğum şeyin en iyisini yapmak istiyordum. Kemanları çalan arkadaşım Aslıhan Batur'dan nota ve armoni eğitimleri aldım. Bunlarla kafamda çizdiğim haritaya gore hareket edebiliyorum.

Sound 'uma Turk ezgilerini, vokale İngilizceyi koydum

*  İ sminiz nasıl parladı?

- İstanbul'a geldikten sonra oldu.19 yaşında İstanbul'a geldim. İnternet uzerinden bir Yunan plak şirketine şarkılarımı gonderdim. 'Ceiron' isimli şarkımı alıp 'Buddha Bar' albumunun ilk parçası yaptılar. Dikkat çekti. Ardından Bebek'teki Chilai'de muzik direktorluğu yapan Gokhan Aydoğmuş'un Bursa'ya donmesi gerekti, orada başladım, dort sene uyumadan çalıştım.

*  Sonra?

- Chilai'de çalarken dinleyicinin kafasının bana donmesi için bir farklılık gerekiyordu.

*  Ba şarıyı getiren formul neydi?

- İnsanlara bildikleri şeyi farklı şekilde verirsem kendimi sevdirebilirim diye duşundum. Sound'uma Turk ezgilerini, vokale İngilizceyi koydum.

*  Mahmut ismi d unya starlığında onunuzde bir engel olmadı mı?

- Bu işe başladığımda ismime çok takıldılar. "Mahmut olmaz, sana bir 'nickname' bulalım" dediler. Ama istemedim.

*  Neden istemediniz? Bu i şi yapan birçok ismin bir sahne adı var.

- Mahmut, dayımın adı. Anne tarafının son erkek çocuğu, başarılı bir adam... Ben doğmadan vefat etmiş. Annem ben doğmadan birkaç gun once onu ruyasında gormuş ve dedem "Doğacak çocuğunun ismi kesinlikle Mahmut olsun" demiş. Bu yuzden ismimi hep çok değerli bulurum.

*  Kolon ta şıdığınız donemde bugunleri hayal eder miydiniz?

- Annem o gunlerde "30 TL için ellerini parçalama" derdi ama ben hep "Bir gun hayallerim gerçek olacak" diye duşunuyordum. Çok şukur, oldu. 'Feel' ilk çıktığında altı ay Turkiye'de kimse çalmadı. Sonra birden Yunanistan'da alevlendi, bir numaraya yukseldi. Ardından Ukrayna, Bulgaristan, Makedonya... Birçok yerde liste başı oldu. Buyuk plak şirketleri aramaya başladı.

Ş ohret başımı dondurmedi, daha çok yordu

*  Ş ohret başınızı dondurdu mu?

- Daha çok yordu, işlerim yoğunlaştı, sosyal hayatım bitti. Devamlı muzik yapmak zorundayım.

*  Hayat ınızda neler değişti? İyi kazanıyor musunuz?

- Çok şey oldu ama bunları soylemek ne kadar doğru? Paraya onem vermiyorum. Ben muziğimle konuşulmak istiyorum. Bindiğim araba ya da aileme aldığım evle ilgili sohbet edilmesi beni mutsuz eder.

*  DJ 'lik denince akla luks arabalar, limuzinler, jetler geliyor. Gerçekten oyle bir hayatınız mı var şimdi?

- Evet. Ama sen nasıl yaşamak istersen onu yaşarsın. Ben araba hastasıyım, kullanmayı seviyorum, uzerine duştuğum arabalarım var. Jet, gemi gibi hayallerim yok.

*  Kad ınlar konusunda...

- Benim aşkım muzik ve kopeğim Riko. Zaten çok vaktim yok.

*  Nas ıl bir tempodasınız?

- Çoğu ulkeyi ayda bir ziyaret ediyorum. Gunde 11 saat uçtuğum oluyor. Ama DJ kabinine çıkınca gozumun içine bakan, muziğimi seven, bana saygı duyan insanları gorunce, o haz yorgunluğumu unutturuyor.

*  Yola T urkiye'de mi devam edeceksiniz?

- Yurtdışında birçok firma "Gel, işleri buradan kontrol et" dedi. Ben zor olanı seçtim. İstanbul'da olursam daha kıymetli olacağını duşundum. Zaten milliyetçi bir adamım ve ulkemi seviyorum. Bundan sonra hayalim bir Turk şarkıcıyla yaptığımız Turkçe bir şarkının dunyada hit olması.

Avicii 'yi olduren şeylerden biri...
* Sizin için 'Yerli Avicii' diyorlar. Geçen haftalarda genç yaşında hayatını kaybetti. Siz de savrulmaktan korkuyor musunuz?- Korkmuyorum. Uzak ve yakın duracaklarım kafamda belli. Bu saatten sonra haritanın dışına çıkacağımı sanmıyorum. * "Ya bir gun dinlenmezsem" korkusu yaşıyor musunuz?

- Avicii'yi olduren şeylerden biri buydu. Tabii, bir gun dinlenmeyeceksiniz. Bunu dunyanın en buyuk sanatçısı da tadacak. Yeni genç DJ arkadaşlarımız çıkacak, belki biri dunyada çığır açacak. Benim de işleriyle ilgilendiğim arkadaşlar var. Kendim gibi gariban, muziğe saygılı, efendi ve yetenekli çocukları seçiyorum. Hayalim, yetiştirdiğim birini benden daha iyi bir noktaya getirebilmek.